Κανένας δεν μπορεί να προβλέψει ενδεχόμενες ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις, ειδικά με τα Τέμπη ανοιχτά, μετά την ανακοίνωση του πορίσματος του ΕΟΔΑΣΑΑΜ και ενόψει των σημερινών συγκεντρώσεων που αναμένονται μαζικές. Υπάρχουν ορόσημα, στα οποία θα έχουμε πιθανώς ένα δείγμα, αλλά να προσπαθεί κάποιος να μπει στο μυαλό του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, είναι μάλλον μάταιο αυτές τις δύσκολες ώρες. Ο κ. Μητσοτάκης έχει και το καρπούζι και το μαχαίρι σε κάθε περίπτωση. Τα ορόσημα, που θα διαμορφώσουν όμως το πολιτικό και κοινωνικό κλίμα (το κοινοβουλευτικό φαίνεται να μένει αδιατάραχτο) έχουν τη σημασία τους. Ήδη έχουμε το πόρισμα για το πολύνεκρο δυστύχημα, που προκαλεί συζητήσεις και στρώνει το έδαφος για αντιδράσεις πολιτικές και κοινωνικές. Η σημερινή μέρα είναι εξαιρετικά σημαντική. Όχι μόνο ως προς το αναμενόμενο, δηλαδή την πάνδημη συμμετοχή στις εκδηλώσεις, αλλά και για ενδεχόμενη συνέχεια... Ακολουθούν οι κοινοβουλευτικές μάχες της επόμενης εβδομάδας και η ορκωμοσία του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ουσιαστικά μιλάμε για δυο εβδομάδες, που αναλόγως των εξελίξεων θα έχουμε και τις όποιες αποφάσεις του πρωθυπουργού. Τα σενάρια που διακινούνται είναι πολλά. Μένω στα δύο κυριότερα, διότι δεν πιστεύω ότι μπορεί να συνεχίσει η κυβέρνηση χωρίς την παραμικρή πολιτική κίνηση, είτε με πλατείες, είτε χωρίς. Το πρώτο είναι να ξεπεράσει την κρίση που έχει δημιουργηθεί με μια νέα κυβέρνηση, με ευρύ και δομικό ανασχηματισμό, που θα σηματοδοτήσει αλλαγές και θα αλλάξει την ατζέντα. Ο κ. Μητσοτάκης έχοντας την κοινοβουλευτική δυνατότητα να εξαντλήσει την τετραετία μπορεί να δοκιμάσει αυτή τη συνταγή, η οποία έχει πολλούς υποστηρικτές στον στενό γαλάζιο πυρήνα. Το δεύτερο είναι να αποφασίσει ο πρωθυπουργός πρόωρες εκλογές και να το κάνει άμεσα, δημιουργώντας ένα σοκ και φέρνοντας όλους προ των ευθυνών τους. Είναι μια ριζική λύση εφόσον κρίνουν στη ΝΔ ότι δημιουργείται αδιέξοδο κυρίως κοινωνικό. Υπάρχουν υποστηρικτές αυτής της λύσης στο γαλάζιο στρατόπεδο, αν και λιγότεροι σε σχέση με το πρώτο σενάριο. Θυμίζω ότι το σενάριο 4+2+4 δεν είναι καινούργιο. Σίγουρα όμως δεν πέφτει αυτή τη φορά στο τραπέζι με την παλιά λογική του. Τώρα δεν θα είναι πολιτική τακτική Μητσοτάκη, είναι διέξοδος από την κρίση που δημιουργήθηκε λόγω Τεμπών. Κι αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία, ειδικά για το αντιπολιτευτικό αφήγημα. Δεν αποκλείω να υπάρχουν κι άλλα ενδεχόμενα που εξετάζονται από το Μέγαρο Μαξίμου και τον πρωθυπουργό. Σε κάθε περίπτωση μετά τις 13 Μαρτίου θα πάρουμε απαντήσεις.
-Στην αντιπολίτευση επικρατεί μια συγκεχυμένη κατάσταση. Αλλιώς το βλέπουν σε κάποια κόμματα, αλλιώς σε άλλα. Το θέμα των πολιτικών εξελίξεων και της πολιτικής δράσης εννοώ. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης προσπαθεί να βγει από τα συνηθισμένα, που και στο παρελθόν αποδείχτηκαν ατελέσφορα. Επιχειρεί με ψυχραιμία να διαμορφώσει ένα αφήγημα υπεύθυνης αξιωματικής αντιπολίτευσης και εν δυνάμει κυβέρνησης, που δεν άγεται και φέρεται από την «πλατεία», αλλά αντιδρά περισσότερο θεσμικά ως δυνάμει επόμενη κυβέρνηση. Αποφεύγει να καβαλήσει το κύμα του λαϊκισμού, αν και δεν το καταφέρνει πάντα, ειδικά σε επίπεδο φρασεολογίας. Δεν φτάνει σε επίπεδο ευρωβουλευτή, Νίκου Παππά..., αλλά προσπαθεί να τηρήσει μια ισορροπία ανάμεσα στη σοβαρότητα και τη μαχητικότητα. Εξάλλου, κάπως έτσι είναι και το κοινωνικό σύνολο που θα είναι σήμερα στους δρόμους... Οι πιέσεις να καταθέσει πρόταση δυσπιστίας δεν έπνιξαν τον κ. Ανδρουλάκη, ο οποίος με υπομονή και τον δικό του σχεδιασμό, κατόρθωσε να έχει αυτός το πάνω χέρι στην αντιπολίτευση και να μην κατηγορηθεί για στάση πιο ήπια από την αρμόζουσα. Ο κ. Ανδρουλάκης δεν θέλει φωτοβολίδες. Θέλει πολιτικό αποτέλεσμα. Έτσι αποφάσισε να χαράξει τον δικό του δρόμο και να καταθέσει την πρόταση δυσπιστίας την επόμενη εβδομάδα, αφήνοντας τις εξελίξεις να τρέξουν πρώτα. Ρίσκο το βλέπω, αλλά ό,τι άλλο επιχειρήθηκε στο παρελθόν απέναντι στις κυβερνήσεις Μητσοτάκη απέτυχε παταγωδώς...
-Τα κόμματα της Αριστεράς είναι πιο... βιαστικά. Ορισμένα θέλουν ένα κοινό μέτωπο, προκειμένου να καβαλήσουν το κύμα της αντίδρασης, βλέποντας ώριμες συνθήκες για να αμφισβητηθεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Σχετικά με την ωριμότητα μπορεί φαινομενικά αυτή να είναι η αίσθηση, όμως τα δημοσκοπικά ευρήματα δεν την επιβεβαιώνουν, ούτε οι κοινοβουλευτικές ισορροπίες, ενώ είναι ένα ερώτημα εάν όλη αυτή η κοινωνική αντίδραση θα έχει και συνέχεια ή αν σε λίγο καιρό θα ηρεμήσει. Επαναλαμβάνω αυτά εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τους κυβερνητικούς χειρισμούς και συνεπώς δεν περνά από το χέρι τους τόσο πολύ. Στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ο Σωκράτης Φάμελλος μπορεί προσωπικά να αποφεύγει τις κραυγές, όμως σε επίπεδο στελεχών αυτό δεν έχει γίνει εφικτό. Στη Νέα Αριστερά προσπαθούν να βγάλουν ό,τι μπορούν από όλη αυτή την υπόθεση και κυρίως να εγγραφούν ως πολιτική δύναμη που είναι ικανή να μπει στο κοινοβούλιο. Στην Πλεύση Ελευθερίας η Ζωή Κωνσταντοπούλου επιλέγει την τακτική της άνευ όρων ταύτισης με την «πλατεία» και το πάει κι ακόμα παραπέρα βλέποντας ήδη πολιτικά κέρδη. Οπότε ούτε καν εκεί οι βλέψεις και οι απόψεις για την επόμενη μέρα δεν συμπίπτουν.
-Στα κόμματα δεξιότερα της ΝΔ τα πολιτικά κέρδη είναι ήδη σημαντικά, αλλά κανείς δεν μπορεί να υπολογίσει εάν αντέχουν στον χρόνο. Οπότε προφανώς Ελληνική Λύση και Φωνή Λογικής επιθυμούν άμεσα εξελίξεις, ανατροπές, εκλογές. Θα το πιέσουν το επόμενο διάστημα, αλλά γνωρίζουν πως αυτή είναι μια ευκαιρία να εγγραφούν ως σημαντικές δυνάμεις στο εγχώριο πολιτικό στερέωμα και να κλειδώσουν ψηφοφόρους που στο παρελθόν δίσταζαν να προτιμήσουν τα δυο κόμματα, αλλά λόγω Τεμπών μπορούν πιο εύκολα να το κάνουν. Για τα δυο κόμματα το κρίσιμο είναι ο χρόνος. Αλλιώς θα βρεθούν ενώπιον μιας πολύ μεγάλης πρόκλησης. Να συγκρατήσουν εκείνους που έφερε το ρεύμα, το κύμα. Πάει μπρος και πίσω, όπως άλλωστε έχουμε διαπιστώσει και στο παρελθόν στον συγκεκριμένο πολιτικό χώρο. Βλέπετε δεν είναι πολύ μακριά κομματικά παραδείγματα, όπως ο ΛΑΟΣ και οι ΑΝΕΛ... Για την Ελληνική Λύση δεν τη λες πια κόμμα πλατείας, για τη Φωνή Λογικής είναι μια άσκηση εδραίωσης όλο αυτό που γίνεται σήμερα. Διότι παράδειγμα υπάρχει και για την κ. Αφροδίτη Λατινοπούλου. Κόμματα που σε ευρωεκλογές πέτυχαν να εκλέξουν ευρωβουλευτή, αλλά εντός κατάφεραν μόνο να πλησιάσουν κι όχι να ξεπεράσουν το όριο εισόδου στη Βουλή. Το κρίσιμο 3%. Θυμίζω τους Οικολόγους. Ας μην ξεχνάμε το ποσοστό με το οποίο έβγαλε ευρωβουλευτή η Φωνή Λογικής, έστω κι αν δημοσκοπικά φαίνεται πολύ παραπάνω σήμερα... Το μαλλιοτράβηγμα μεταξύ των κ.κ. Βελόπουλου και Λατινοπούλου μπορεί και να είναι ευκταίο και για τους δυο... Αν για κάποιον πάντως το κλίμα είναι εξαιρετικά ευνοϊκό, αυτός είναι ο κ. Βελόπουλος, που δεν θα ήθελε να χάσει την ευκαιρία να γράψει ακόμα και διψήφιο ποσοστό.