Δεύτερες σκέψεις γίνονται στο Μέγαρο Μαξίμου αναφορικά με την επικείμενη επίσκεψη του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ, αργότερα τον Μάιο. Οι οποίες, σύμφωνα με πληροφορίες της Voria.gr, έχουν να κάνουν με το γεγονός ότι πρέπει να προσέχει πολύ κανείς πώς μπαίνει στο ραντάρ του προέδρου Τραμπ αυτές τις μέρες. Γιατί απαιτούνται μεγάλα «ζυγίσματα» και ισορροπίες. Από το Μαξίμου τονίζουν ότι στη βάση αυτή εμπλουτίζεται τελικά και το πρωθυπουργικό πρόγραμμα στη Νέα Υόρκη, που ξεκινά στις 20 Μαΐου, οπότε και θα προεδρεύσει στην κεντρική εκδήλωση της Ελληνικής Προεδρίας του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ με θέμα την θαλάσσια ασφάλεια.
Το συμπέρασμα από όλα τα παραπάνω - μολονότι επισήμως δεν ομολογείται - είναι ότι κάνεις στο επιτελείο του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν είναι σίγουρος αν πρέπει ή όχι να γίνει μια συνάντηση του πρωθυπουργού με τον Τραμπ, τώρα.
Ένα άλλο ερώτημα, με νεοϋορκέζικο άρωμα, έχει να κάνει με το αναπάντητο ερώτημα για το ποιος/ποια ήταν υπεύθυνος/η για τις κάκιστες σχέσεις του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ελπιδοφόρου με την ελληνική κυβέρνηση τόσο καιρό. Γιατί όντως ήταν κάκιστες και κάποιος θα πρέπει να έφταιγε. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, από τη στιγμή που οι μεταξύ τους «γραμμές» αποκαταστάθηκαν, το κακό πλέον είναι μικρό. Ο κ. Μητσοτάκης μίλησε με τον Αρχιεπίσκοπο και η όποια παρεξήγηση φαίνεται ότι λύθηκε. Άλλωστε, όλες οι πλευρές συμφωνούν ότι δεν υπάρχουν τα περιθώρια για τέτοιες “παρεξηγήσεις”, σε αυτή την τόσο ευαίσθητη συγκυρία.
Ήδη, σ’ αυτό το πλαίσιο και η Ελλάδα καλείται να διαλέξει γεωπολιτικό στρατόπεδο ανάμεσα σε πολλές αντιμαχόμενες πλευρές. Ενδεικτικά αναφέρεται η περίπτωση ΗΠΑ - Κίνας, ΕΕ - Κίνας, ΗΠΑ - ΕΕ και ούτω καθεξής. Στο πλαίσιο αυτό, η πρόβλεψη, περίπου ως περίληψη από τα προσεχώς, είναι ότι οι σχέσεις ΕΕ - Κίνας θα γίνουν (ακόμα) πιο στενές. Μάλιστα, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι αναμένονται στην Ευρώπη επισκέψεις (πολύ) υψηλόβαθμων Κινέζων έως το τέλος του χρόνου. Ακόμα και του Κινέζου προέδρου Σι κατά μια εκδοχή. Όμως, την ίδια ώρα αυξάνεται και η επιμέρους πίεση των ΗΠΑ για ακόμα μεγαλύτερες αποστάσεις των ευρωπαϊκών χωρών από το Πεκίνο. Κι αυτή η πίεση, μεσοπρόθεσμα, μας αφορά, κυρίως λόγω της μεγάλης και στρατηγικής παρουσίας των Κινέζων στο λιμάνι του Πειραιά.
Αυτά τα δεδομένα εννοείται ότι έχουν και κρίσιμες οικονομικές επιπτώσεις. Τις οποίες η Ελλάδα και η ΕΕ καλούνται να διαχειριστούν. Εν προκειμένω, η εξέλιξη της ημέρας έχει να κάνει με το πώς θα αναλύει (και θα προβλέπει) στο εξής τις δημοσιονομικές προοπτικές της Ευρωζώνης η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Συγκεκριμένα, στο τραπέζι έχει πέσει η πρόταση να αλλάξουν οι βασικές παράμετροι που λαμβάνονται υπόψη, εδώ και δεκαετίες. Η αιτία; Αναζητήστε την στην μεγάλη ρευστότητα που επικρατεί πλέον τόσο διεθνώς, όσο και στην Ευρώπη. Τα δεδομένα πλέον είναι διαφορετικά σε σχέση με το μακρινό 2010, για παράδειγμα. Οπότε θα πρέπει να αλλάξει και ο τρόπος που γίνονται οι εκτιμήσεις - προβλέψεις.