Skip to main content

Τελειώνει η Μεταπολίτευση, ως φάρσα

Μπήκε η ταφόπλακα της αντιπολίτευσης και μένει μόνον η υπογραφή της ληξιαρχικής πράξης θανάτου της.

«Ό,τι αρχίζει ωραίο, τελειώνει με πόνο», λέγει ένα παλιό τραγουδάκι. Ισχύει απόλυτα για τη Μεταπολίτευση, στην οποία μπήκε ταφόπλακα και μένει μόνον η υπογραφή της ληξιαρχικής πράξης θανάτου της. Μόνο που, αντί να πέσει με αξιοπρέπεια και αγωνιζόμενη, όπως το τέλος μιας τραγωδίας, προτίμησε η τελευταία σκηνή να είναι ιλαροτραγωδία.

Τα όσα συνέβησαν χθες, αν συνέβαιναν σε άλλη χώρα θα μας διασκέδαζαν. Τώρα μας υποχρεώνουν να σκύψουμε το κεφάλι, γιατί δεν μπορούμε να δούμε κατάματα τους άλλους, που μας περιπαίζουν, με το δίκαιό τους. Η χώρα που γέννησε τη δημοκρατία, την κατάντησε φάρσα. Και μάλιστα, διάλεξε την κατάλληλη μέρα: τη μέρα που έχει τα γενέθλιά του ο πρωθυπουργός και η εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του Αγίου Μνημονίου.

Τα γεγονότα που συμβαίνουν σήμερα, έχουν τέτοια ταχύτητα, ώστε πριν προφθάσεις να τα σχολιάσεις, ανατρέπονται ή συμπληρώνονται επί το τραγικότερο (ή φαιδρότερο). Το μόνο βέβαιο είναι, ότι το πολιτικό σύστημα φάνηκε ανίκανο να αντιμετωπίσει τις καταστάσεις, οι δε αρχηγοί των δυο κομμάτων εξουσίας κατώτεροι των περιστάσεων.

Ήδη στην Αθήνα, αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός των βουλευτών που συζητούν για αλλαγή αρχηγού στο ΠΑΣΟΚ. Ζητούν σύγκλιση της κοινοβουλευτικής ομάδας, όπου εκεί θα τεθεί το θέμα και αυτή θα συγκλιθεί σε λίγες ώρες. Είχαμε γράψει προχθές γι’ αυτό ότι ο ανασχηματισμός που επιζητείται, ίσως δεν αφορά υπουργούς αλλά τον… πρωθυπουργό!

Γράψαμε επίσης παλαιότερα, ότι ο Γιώργος Παπανδρέου θέλει να τα παρατήσει, αλλά πρέπει να συμφωνήσει και η οικογένεια, που έχει λόγους να μη το επιθυμεί. Τώρα όμως τα πράγματα δείχνουν, ότι όποιος ανασχηματισμός κι αν γίνει, δεν πρόκειται να φέρει θετικά αποτελέσματα, διότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχασε την εμπιστοσύνη όχι μόνον των ψηφοφόρων του, αλλά και των στενών συνεργατών του.

Εδώ είναι το πρόβλημα. Αν δεν βρεθεί κατάλληλος καινούργιος αρχηγός που να διατηρήσει την ενότητα του ΠΑΣΟΚ και να εφαρμόσει πολιτική που θα μας βγάλει από το αδιέξοδο, τότε ας ετοιμαστούμε για εκλογές. Και θα έχουμε το δίλημμα: «απ’ την Κική και την Κοκό ποια να διαλέξω».

Καλλισθένης