Εξαιρετικά αρνητικό διαμορφώνεται το περιβάλλον μεταξύ των δανειστών, ως προς τη διαχείριση του ελληνικού προβλήματος. Ολα δείχνουν ότι αναπτύσσεται ένας άτυπος ανταγωνισμός, για το ποιος θα ΄χει το πάνω χέρι στην υπόθεση, γεγονός το οποίο έχει ως αποτέλεσμα η Ελλάδα να μετατρέπεται, αργά αλλά σταθερά, σε ένα απλό ...έπαθλο για τον νικητή.
Πώς διαμορφώνονται αυτή τη στιγμή οι ισορροπίες, μεταξύ των θεσμών – δανειστών, αναφορικά με το ελληνικό ζήτημα; Ιδού:
α) από τη μια πλευρά είναι η Κομισιόν, η οποία διάκειται ευνοικά προς την Ελλάδα, ωστόσο, είναι πλέον εξαιρετικά αδύναμη, σε βαθμό που να μην τη λαμβάνει κανείς υπόψη
β) από την άλλη πλευρά είναι το Eurogroup, το οποίο ελέγχεται πλήρως από την Γερμανία, κρατά τη γνωστή σκληρή γραμμή έναντι της χώρας μας και έχει «απέναντι» του το ΔΝΤ, για το θέμα του χρέους
γ) η πλευρά της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), ενώ μέχρι πρόσφατα συντάσσονταν απόλυτα με το ΔΝΤ, τώρα τελευταία προσεγγίζει την πλευρά του Eurogroup, αν και στην πραγματικότητα προτιμά περισσότερο να κρατά ισορροπίεςκαι τίποτα περισσότερο
δ) τέλος έχουμε το ΔΝΤ, με τις γνωστές θέσεις του, σχετικά με το χρέος, αλλά και τα επιπλέον μέτρα που πρέπει να λάνει η χώρα για την επίτευξη των στόχων του πρωτογενούς πλεονάσματος
Και η Ελλάδα; Σε αυτή τη φάση, κρατά το ρόλο του παρατηρητή και περιμένει να διακρίνει τις τελικές ισορροπίες και τον τελικό νικητή σε αυτή την άτυπη αναμέτρηση μεταξύ των δανειστών για το μέλλον της χώρας.