Τη δεκαετία του 1920, η προσφυγιά φέρνει τους Ρωμυλιώτες Μεσημβρινούς από τη γενέτειρά τους στη νέα τους πατρίδα.
Τα νέα τους σπιτικά θα χτιστούν σε μια νέα γη, έξω από τη Θεσσαλονίκη, ανάμεσα σε δύο ποτάμια, τον Αξιό και τον Γαλλικό.
Μαζί τους έφεραν την πλούσια πολιτιστική παράδοσή τους, χόρευαν τα «ζνάρια», τον γνωστό σε όλους ζωναράδικο χορό, και έκαναν κουρμπάνι στην Ανάληψη του Κυρίου.
Εκτός όλων των άλλων, είχαν και βαθιά γνώση της καλλιέργειας του αμπελιού. Σιγά σιγά, το ιδανικό όπως αποδείχθηκε έδαφος της περιοχής αρχίζει να γεμίζει με αμπελώνες. Λίγες δεκαετίες μετά, το κρασί αποτελεί συνώνυμο για τη Νέα Μεσήμβρια και την κοντινή Νέα Αγχίαλο που διοργανώνει μια από τις παλαιότερες πολιτιστικές εκδηλώσεις στα περίχωρα της Θεσσαλονίκης, τη γιορτή κρασιού.
Τα οινοποιεία αυξάνονται στην περιοχή και το κρασί είναι ένα από τα ατού του πρωτογενή τομέα της περιοχής.
Έτσι, το 1996, δύο συνεργάτες με μακρά πορεία στον χώρο αποφασίζουν να δώσουν σάρκα και οστά στο πάθος τους για το αμπέλι και την οινοποίηση: ο Περικλής Ντράχας και ο Θεόδωρος Παρασκευόπουλος ιδρύουν τη Μεσήμβρια Οινοποιητική.
Η εταιρεία, που ετοιμάζεται πια να μπει αισίως στον 30ό χρόνο ζωής της, έχει περάσει στην ωριμότητα. Αποτελεί το μεγαλύτερο οινοποιείο της περιοχής, συλλέγοντας σταφύλια από τους τοπικούς παραγωγούς, αλλά και από άλλες περιοχές.
Το ανήσυχο δίδυμο των ιδρυτών έχει ήδη προχωρήσει σε επενδύσεις, ενώ είναι σημαντική και η εξαγωγική τους παρουσία.
Με ναυαρχίδα τη ρετσίνα
Σύμφωνα με τη Ναταλία Καταϊφτσή, οινολόγο της εταιρείας, το terroir της περιοχής είναι ιδανικό για αμπελοκαλλιέργεια με ήπιους χειμώνες και ζεστά καλοκαίρια, χαμηλό υψόμετρο, περίπου 200 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας,
«Το έδαφος είναι αμμοπυλώδες, με καλή στράγγιση, καλό αερισμό των ριζών, απορροφάται ικανοποιητική ποσότητα νερού έτσι ώστε το αμπέλι να μπορεί να διεισδύσει όσο μπορεί πιο βαθιά στο έδαφος με τις ρίζες του», εξηγεί στη Voria.gr η κ. Καταϊφτσή.
Ο τρύγος ξεκινά στα μέσα του Αυγούστου και ολοκληρώνεται στα μέσα του Οκτωβρίου, ανάλογα με τις κλιματικές συνθήκες.
Στον αμπελώνα της περιοχής καλλιεργούνται και ελληνικές, αλλά και ξένες ποικιλίες.
Ελληνικές ποικιλίες είναι ο ροδίτης, η μαλαγουζιά και το ασύρτικο, ενώ οι γαλλικές είναι το merlot, το syrah και το sauvignon blanc.
Φυσικά ειδική θέση έχουν τα μοσχάτα, Αλεξανδρείας και Αμβούργου.
Το οινοποιείο συλλέγει δείγματα σταφυλιών ώστε να γίνει ποιοτικός έλεγχος, σε επίπεδο εργαστηριακής ανάλυσης και οργανοληπτικής εξέτασης των σταφυλιών.
Οι έλεγχοι γίνονται ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες που έχει κάθε αμπελοτόπι, ώστε να διευκρινίζονται και τα χαρακτηριστικά όπως η οξύτητα, η ωριμότητα κτλ.
Κομβική χρονιά ωστόσο χρονιά για τη Μεσήμβρια Οινοποιητική ήταν το 2012 όταν αποφασίστηκε η παραγωγή ρετσίνας, με το χαρακτηριστικό brand «Βασιλική».
Σύμφωνα τη Ναταλία Καταϊφτσή, μετά από πειραματισμούς αποφασίστηκε η ρετσίνα να παραχθεί με ροδίτη επειδή είναι είναι μια αρωματική ποικιλία με εσάνς λευκόσαρκων φρούτων.
Εξηγώντας τη διαδικασία της οινοποίησης η νεαρή οινολόγος αναφέρει ότι ο χυμός πρώτης εκροής είναι από τα σταφύλια, είναι πιο elegant και προέρχεται μέσω κρυοεκχείλισης, ενώ υπάρχει και μια δεύτερη ποσότητα, ο χυμός πιέσεως που ενισχύει το αρωματικό και γευστικό προφίλ του παραγόμενου κρασιού.
Ακολουθεί η διαδικασία της αλκοολικής ζύμωσης, όπου τότε προστίθεται το ρετσίνι, μια διαδικασία που κάνει τη διαφορά και έσωσε το συγκεκριμένο ξεχωριστό προϊόν.
«Παλαιότερα το ρετσίνι κάλυπτε τα χαρακτηριστικά της ρετσίνας, ωστόσο πια γίνεται τέτοια χρήση ώστε να δένει αρμονικά με τα αρώματα και τις γεύσεις της ποικιλίας», σημειώνει η κ. Καταϊφτσή.
Σήμερα η «Βασιλική» είναι το αδιαφιλοκίνητο success story της Μεσήμβριας Οινοποιητικής, αφού στις πωλήσεις απορροφά το 63% του τζίρου.
Νέα μονάδα εμφιάλωσης
Λίγο πριν το... παιδί τους κλείσει τρεις δεκαετίες ζωής, οι Περικλής Ντράχας και Θεόδωρος Παρασκευόπουλος προχώρησαν σε μια σημαντική επένδυση, ώστε να αυξήσουν τόσο την παραγωγική όσο και την αποθηκευτική δυνατότητα της εταιρείας.
Με αγορά μηχανολογικού εξοπλισμού αξίας 1,5 εκατ. ευρώ, η εταιρεία διαθέτει πια ένα σύγχρονο εμφιαλωτήριο με δυνατότητα παραγωγής 38.000 φιαλών ημερησίως.
«Το χαρακτηριστικό είναι ότι οι φιάλες δεν έρχονται σε επαφή με ανθρώπινο χέρι. Οι φιάλες ελέγχονται, απολυμαίνονται με άζωτο, γεμίζουν, σπειρώνονται, έχουν ημερομηνία», εξηγεί στη Voria.gr ο Περικλής Ντράχας, περιγράφοντας την παραγωγική διαδικασία.
Εκτός του εμφιαλωτηρίου, η εταιρεία διαθέτει πια δεξαμενές 15 τόνων με συνολική χωρητικότητα 1.000 τόνους, αποθήκη έτοιμων προϊόντων και αποθήκη συσκευασίας.
Σημειώνεται ότι ετησίως στη Μεσήμβρια διαχειρίζονται 3.500 τόνοι κρασιού.
Με 13 ετικέτες σε μορφή φιάλης και άλλες δέκα σε μορφή ασκού, η Μεσήμβρια Οινοποιητική εξάγει σήμερα σε ΗΠΑ, Καναδά, Τσεχία, Γερμανία, Κίνα, Γερμανία, Κύπρο και Σουηδία, ενώ απασχολεί 26 εργαζόμενους.
