Για πολλούς από τους Ευρωπαίους εταίρους, που συμμετέχουν ενεργά στις διαπραγματεύσεις με την ελληνική κυβέρνηση, για την επίτευξη μιας συμφωνίας, ο ρόλος του υπουργού Οικονομικών, Γιάννη Βαρουφάκη, ήταν πάντα δυσεξήγητος.
Κι αυτό γιατί από τη στάση του και κυρίως από τα λεγόμενα του, δεν ήταν πάντα σίγουρο ότι την επεδίωκε πραγματικά. Ορισμένοι, μάλιστα, σε κατ' ιδίαν συζητήσεις τους, είχαν φτάσει στο σημείο να υποστηρίζουν ότι την υπονομεύει κι όλας.
Το κλίμα αυτό έχει ενταθεί λόγω κάποιων αφορμών που έχει δώσει. Για παράδειγμα, υπάρχει μια ατάκα του κ. Βαρουφάκη, σε συνέδριο που διοργάνωσε στην Αθήνα ο Economist. Εκεί, ως γνωστόν, ο υπουργός Οικονομικών είπε μεταξύ άλλων πως «εύχομαι να είχαμε τη δραχμή και να μην είχαμε μπει στη νομισματική ένωση, αλλά αφού μπήκαμε δεν βγαίνεις χωρις να υπάρξει μια καταστροφή».
Μάλιστα, οι έχοντες καλή μνήμη θα θυμούνται ότι στο ίδιο συνέδριο, άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο η αποπληρωμή των ομολόγων της ΕΚΤ τον Ιούλιο να μεταφερθεί στο απώτερο μέλλον - ως γνωστόν τον Ιούλιο ωριμάζει ομόλογο που απέκτησε η ΕΚΤ στο πλαίσιο του προγράμματος SMP συνολικού ύψους 3 δισ. Ευρώ. Κι όπως ήταν φυσικό, Βρυξέλλες και Φρανκφούρτη, πήραν φωτιά. Ο ίδιος επίσης, προσφάτως και παρά το γεγονός ότι μετά το διέψευσε, μίλησε ανοικτά για το "Κούγκι" και τον ...Σαμουήλ.
Το συμπέρασμα; Ενδεχομένως, ο κ. Βαρουφάκης στις τοποθετήσεις του, ενίοτε, να έχει δίκιο. Ομως ο χρόνος και ο τρόπος που επιλέγει για να τις δημοσιοποιήσει είναι τέτοιος που κάνει όντως πολλούς να αναρωτιούνται αν ο βασικός, τελικός, στόχος του είναι να βρεθεί συμφωνία ή όχι...