Η αγορά αλλά και πολλοί άμεσα και έμμεσα ενδιαφερόμενοι για το deal, έπεσαν από τα σύννεφα, σχετικά με την τροπή που πήρε η υπόθεση της εξαγοράς του ΔΕΣΦΑ (φυσικό αέριο) από την αζέρικη Socar. Για πολλούς το ναυάγιο είναι δυσεξήγητο και εξαιρετικά αρνητικό, ωστόσο, όπως συμβαίνει σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, υπάρχει από πίσω ένα πολύ ενδιαφέρον παρασκήνιο, που δίνει αρκετές απαντήσεις, σε πολλά από τα ερωτηματικά που έχουν δημιουργηθεί. Εστω και καθυστερημένα.
Λοιπόν, όπως πληροφορείται η Voria.gr από πηγές που είναι σε θέση να γνωρίζουν, το διαζύγιο με τους Αζέρους ήταν περίπου προδιαγεγραμμένο από τη στιγμή που μπήκαν «σφήνα» οι Βέλγοι στο project. Από εκείνη τη στιγμή οι Αζέροι δεν είχαν καμία τύχη στην Αθήνα.
Γιατί όμως αυτός ο «έρωτας» της Αθήνας με μια βελγική πρόταση, που ακούγεται ότι έχει υποβληθεί, έστω διερευνητικά; Διότι η εταιρία που την κατέθεσε (προς το παρόν ανεπίσημα), ελέγχεται σε μεγάλο ποσοστό από την εκεί Τοπική Αυτοδιοίκηση και αυτό ταιριάζει στο προφίλ του ΣΥΡΙΖΑ. Ο νυν υπουργός προτιμά να τη δώσει σε ένα εταιρικό σχήμα με κοινωνικές ανησυχίες (εν προκειμένω αυτοδιοικητικές), παρά σε οποιονδήποτε άλλο. Κατ' αυτόν τον τρόπο – για να γράφονται τα πράγματα με το όνομα τους – θα μπορέσει να πουλήσει ευκολότερα τον ΔΕΣΦΑ.