Το υπερπλεόνασμα - που στην πραγματικότητα είναι ξεκάθαρο αποτέλεσμα της υπερφορολόγησης και του «παγώματος» των δαπανών, κυρίως του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων - έχει αναχθεί σε βασικό όπλο της κυβέρνησης, προκειμένου να εξασφαλίσει τη συναίνεση των θεσμών για τις παροχές της. Κι αυτό πλέον είναι εμφανές σε κάθε έκφανση της οικονομικής πολιτικής της. Μόνο που στο όνομα της διασφάλισης του υπερπλεονάσματος το τελευταίο διάστημα σημειώνονται «ακρότητες».
Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση, συστηματικά αφαιρεί πόρους από την οικονομία, για να τους διαθέσει στοχευμένα και κατά την κρίση της εκεί όπου εκτιμά ότι κατά τον καλύτερο τρόπο εξυπηρετούνται οι πολιτικές επιδιώξεις της. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Υπολογίζεται ότι μόνο για το 2019 το υπερπλεόνασμα αναμένεται να ξεπεράσει το 1 δισ. ευρώ, γεγονός το οποί θα επιτρέψει:
-τη χρηματοδότηση κάποιων μόνιμων φοροελαφρύνσεων
-τη διανομή κοινωνικών παροχών, αν καταργηθούν τα αντίμετρα, και βεβαίως
-την αναστολή της μείωσης των συντάξεων, εφόσον η κυβέρνηση με τον έναν ή τον άλλο τρόπο προχωρήσει στην υλοποίηση του συγκεκριμένου μέτρου.
Μόνο για το 2018 – και στη βάση πάντα αυτού του εν πολλοίς ψευδεπίγραφου υπερπλεονάσματος - υπολογίζεται ότι θα μοιραστούν περίπου 600 εκατ. ευρώ, εν είδει κοινωνικού μερίσματος, όπως συνέβη τόσο το 2016 όσο και το 2017. Δεδομένο δε θα πρέπει να θεωρείται ότι αυτή θα είναι μόνο μια έκφανση των παροχών, αν κρίνει κανείς με βάση την ομιλία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ.