Τρεις βασικούς στόχους έχει θέσει το Μέγαρο Μαξίμου και το οικονομικό του επιτελείο, προκειμένου να σηματοδοτηθεί και εμπράκτως πλέον η επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας τους επόμενους μήνες. Συγκεκριμένα, οι βασικές προτεραιότητες αφορούν:
Α) στην επίτευξη ρυθμών ανάπτυξης της τάξεως του 2% του ΑΕΠ το 2017. Προς το παρόν, είναι αμφίβολη μετά τη μεγάλη καθυστέρηση στην ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης, ωστόσο στο Μαξίμου θεωρούν ότι αυτή η προτεραιότητα είναι η σημαντικότερη όλων
Β) στην επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος αντίστοιχου του περυσινού. Με δεδομένα τα κρυφά «βάρη» του προϋπολογισμού, όπως οι καθυστερήσεις στην επιστροφή φόρων ή στην απονομή συντάξεων, κι αυτός ο στόχος κάθε άλλο παρά εύκολος είναι, ωστόσο θεωρείται εκ των ων ουκ άνευ.
Γ) στην ένταξη της χώρας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Εναλλακτικά, στο Μαξίμου θεωρούν ότι ο αναμενόμενος συμβιβασμός μεταξύ Βερολίνου και ΔΝΤ για το χρέος θα αποτιμηθεί ως επαρκής από τις αγορές, οπότε το QE μπορεί και να μην είναι απαραίτητο.
Το κοινό χαρακτηριστικό και των τριών παραπάνω στόχων; Οτι είναι κυριολεκτικά στον ...αέρα. Κι άρα ότι μπορεί να καταρρεύσει τους επόμενους μήνες.
Σε αυτή την περίπτωση ο πρωθυπουργός θα υποχρεωθεί από τις εξελίξεις να παραδώσει την «καυτή πατάτα» στον κ. Κυρ. Μητσοτάκη, παρά τη δεδομένη επιδίωξη για παράταση της παραμονής τού ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Αν ωστόσο καταφέρει να ξεπεράσει τον κάβο, τότε ο κ. Τσίπρας θα κινηθεί με ορίζοντα την εξάντληση της τετραετίας ή τουλάχιστον το φθινόπωρο του 2018.