Σε 10 μέρες από σήμερα – κι εφόσον δεν προκύψει κάτι κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή - θα λυθεί το μυστήριο της ανακεφαλαιοποίησης των τεσσάρων συστημικών ελληνικών τραπεζών.
Ως γνωστόν, θα πρόκειται για την τέταρτη ανακεφαλαιοποίηση σε πέντε χρόνια και το κρίσιμο ερώτημα είναι το «πού» θα διαμορφωθεί τελικά ο λογαριασμός αυτής της τόσο κρίσιμης διαδικασίας.
Ευρωπαίοι τραπεζίτες εξακολουθούν ακόμα και σήμερα να υποστηρίζουν ότι η καλύτερη λύση θα είναι η κάλυψη του ζητούμενου ποσού – είτε καθ' ολοκληρίαν, είτε κατά ένα μεγάλο μέρος - με CoCos (μετατρέψιμα ομόλογα).
Κατ' αυτόν τον τρόπο, υποστηρίζουν ότι και το δημόσιο θα έπαιρνε ένα καλό κουπόνι ως ετήσια απόδοση και οι τράπεζες θα διατηρούσαν την ευελιξία τους, αποφεύγοντας την κρατικοποίηση.
Υπέρ αυτής της λύσης ή στη χειρότερη της μέσης, που προβλέπει ένα μείγμα coco's και αυξήσεων μετοχικού κεφαλαίου, τάσσονται και ξένοι ιδιώτες μέτοχοι, όπως, για πράδειγμα, ο Γουίλμπορν Ρος, καθώς βλέπουν ότι σε περίπτωση κρατικοποίησης, οι τοποθετήσεις τους κινδυνεύουν με απόλυτο dilution, με ό,τι κάτι τέτοιο μπορεί να συνεπάγεται.
Ωστόσο τα CoCos έχουν σημαντικό κόστος, παρατηρούν σε ένα εξαιρετικά αποκαλυπτικό τους δημοσίευμα οι FT. Μια ανακεφαλαιοποίηση ύψους 25 δις ευρώ, με CoCos, θα «έβγαινε» με το κουπόνι στο 8%, το οποίο θα στοίχιζε στις τράπεζες περί τα 2 δισ. ευρώ ετησίως. Ο Ρος παραδέχεται ότι «το ελληνικό τραπεζικό σύστημα δεν σημειώνει κέρδη της τάξης των 2 δισ. ευρώ». Οπότε...