Της Κικής Τσάνη
Χθες το απόγευμα παρακολούθησα, μετά από πρόσκληση της Ζέτας Δούκα, τη γενική πρόβα της παράστασης «Γράμμα σε ένα παιδί» που ανεβαίνει από σήμερα μέχρι την Κυριακή στο θέατρο Αυλαία. Θεωρώ αυτά τα 76 λεπτά ένα τεράστιο δώρο στον εαυτό μου. Η καθηλωτική ερμηνεία της ηθοποιού και τα ζητήματα με τα οποία καταπιάνεται το έργο με συντάραξαν, και όχι απαραίτητα με την κακή έννοια. Ο συγκλονιστικός μονόλογος είναι μία γροθιά στο στομάχι καθώς μιλά για όλα όσα μολύνουν σήμερα την κοινωνία μας ενώ η κάθε κραυγή της ηθοποιού κρύβει έναν πόνο και ταυτόχρονα μία ανακούφιση. Ότι αν μιλάμε για αυτά που μας πονάνε, θα φτάσει η στιγμή που θα ακουστούμε και τότε ο κόσμος θα γίνει πιο φιλόξενος για όλους.
Αυτό μου έμεινε και από την κουβέντα που είχα με τη φωτεινή Ζέτα Δούκα μετά την πρόβα. Ότι η σιωπή δεν είναι λύση, καθώς δεν βοηθά ούτε εμάς ούτε την ευρύτερη πρόοδο. Έχει περάσει ένας χρόνος από τότε που η ίδια με τεράστια δύναμη ψυχής ήταν η πρώτη που κατήγγειλε δημόσια συνάδελφό της για κακοποιητική συμπεριφορά. Σήμερα, η ίδια εντοπίζει πως ο κόσμος πλέον μιλάει πιο ανοιχτά και η αλυσίδα του #metoo γίνεται πιο ισχυρή για να προσφέρει στήριξη σε όποιον έχει υποστεί κακοποίηση, είτε πρόκειται για γυναίκες είτε άνδρες και παιδιά.
Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη της Ζέτας Δούκα στη Vwoman.gr