Η αναζήτηση του προσώπου που θα αναλάβει να επικοινωνεί την προσπάθεια οικονομικής ανασυγκρότησης της χώρας εντός και εκτός συνόρων, συνεχίζεται. Σύμφωνα με πληροφορίες, το μοντέλο που επιλέχθηκε, για παράδειγμα, προκειμένου να ανακοινωθεί το πακέτο των 17 δις της βοήθειας προς τους επιχειρηματίες που χτυπήθηκαν από την πανδημία, τελικώς, δεν ικανοποίησε τον πρωθυπουργό. «Είναι και το αντικείμενο σύνθετο που δεν βοηθά...», όπως μας λένε αρμοδίως, αν και από την άλλη, ούτε το επιδημιολογικό αντικείμενο ήταν βατό, αλλά πέτυχε. Γι΄ αυτό και η αναζήτηση του κατάλληλου προσώπου συνεχίζεται, τουλάχιστον μέχρι νεωτέρας.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η μεταδοτικότητα δεν είναι το φόρτε ούτε του κ. Αλεξ Πατέλη, οικονομικού συμβούλου του πρωθυπουργού, που έπεσε κι αυτό στο τραπέζι του «πρωινού καφέ» στο Μέγαρο Μαξίμου. Αλλωστε, οι πληροφορίες λένε πως δεν θέλει ούτε ο ίδιος να αναλάβει μια τέτοια αποστολή. Από την άλλη, όμως, δεν μπορεί να είναι ο δεύτερος πυλώνας χάραξης οικονομικής της πολιτικής της κυβέρνησης, χωρίς να βγαίνει προς τα έξω. Γι αυτό, αργά ή γρήγορα, «κάτι» αναμένεται να γίνει και σε αυτό το επίπεδο. Η επιτροπή Πισσαρίδη θα μπορούσε να παίξει αυτόν το ρόλο, αλλά στο Μαξίμου αναζητούν κι ένα πρόσωπο πάνω στο οποίο θα μπορούσαν να στήσουν το όλο εγχείρημα.
Μια λεπτομέρεια της παραπάνω πολιτικής, που διέφυγε της προσοχής (σχεδόν) όλων, είναι ότι το πακέτο μέτρων που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός, τελικά, δεν ήταν 24 δις ευρώ (που επικοινωνήθηκε), αλλά 17 δις. Τα 7 δις που «λείπουν», είναι αυτά που δόθηκαν (κι ανακοινώθηκαν) τον Μάρτιο, όταν προέκυψε η καραντίνα. Απλώς, ανακοινώθηκαν ξανά...
Τέλος, η εκτίμηση πως τα λεφτά αυτά είναι λίγα, είναι υπαρκτή. Ακόμα κι αναλογικά, σε σχέση με τα πακέτα που δόθηκαν από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Κι όντως, έτσι είναι, για έναν απλό λόγο: Δεν υπάρχουν άλλα. Για την ακρίβεια, υπάρχουν κάποιες περιορισμένες δεξαμενές ακόμα, αλλά κρατούνται σε εφεδρεία «για κάθε ενδεχόμενο», που θα προκύψει από Σεπτέμβριο. Δεν είναι πολλές όμως.