Καλημέρα σας!
Το θέμα έχει σταματήσει να έχει πολιτική σημασία και, πλέον, το ενδιαφέρον του μετατοπίζεται στη σφαίρα της κοινωνιολογίας και της ψυχολογίας. Ο λόγος για όσα μεμψίμοιρα ακούγονται μετά τις εκλογές από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που προσπαθούν να εξηγήσουν τη συντριβή του κόμματος. Διότι το να είναι κάποιος στεναχωρημένος από μια ήττα είναι φυσιολογικό. Μπορεί να είναι και πολύ στεναχωρημένος, δικαίωμά του. Αλλά να προσπαθεί να την ερμηνεύει αποφεύγοντας να ρίξει την ευθύνη στον εαυτό του ή –έστω- στον αντίπαλο που κέρδισε, αλλά να στρέφεται κατά του… κριτή καταντάει βαρετό. Και είναι πλήρως αδιάφορο. Κι επειδή δε μιλάμε ούτε για ποδόσφαιρο, ούτε για μπάσκετ, αλλά για εκλογές, η συγκεκριμένη στάση είναι πολλαπλώς προβληματική και αντιδημοκρατική, αφού κάποιοι στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης επιρρίπτουν την ευθύνη της ήττας στους πολίτες που δεν ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ. Λες και ήταν υποχρεωμένοι ή είχαν υπογράψει κάποιους είδους συμφωνία. Ο πρώην βουλευτής -και πρώην υπουργός Πολιτισμού παρακαλώ!- Νίκος Ξυδάκης ξεπέρασε κάθε όριο αφού σε δηλώσεις του υποστήριξε ότι «ίσως σε ένα μέρος του πληθυσμού, μέσα στη συσκότιση, την παραπληροφόρηση και την ομίχλη στα μυαλά, υπάρχει ένα σύνδρομο “είμαστε θυρωροί της νύχτας”, ένα “σύνδρομο της Στοκχόλμης”». Σύμφωνα με τον ίδιο, οι νέοι που ψήφισαν ΝΔ «είτε δεν έχουν καταλάβει οι ίδιοι, είτε δεν έχουν καταλάβει οι γονείς τους». Μόνο που ο κ. Ξυδάκης ξεχνάει πως είναι οι ίδιοι ψηφοφόροι –σίγουρα κάποιοι από αυτούς- που το 2015 ανέδειξαν τον ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα και τον Αλέξη Τσίπρα πρωθυπουργό δύο φορές. Παρά τα όσα είχαν μεσολαβήσει ανάμεσα στον Ιανουάριο και τον Σεπτέμβριο εκείνης της χρονιάς –κλείσιμο τραπεζών, δημοψήφισμα, 3ο μνημόνιο κλπ. Η ουσία είναι ότι μετά από μια μεγάλη εκλογική ήττα η κρίση και ο προβληματισμός σε ένα κόμμα είναι κάτι φυσιολογικό, πάντα συμβαίνει. Το αφύσικο στην προκειμένη περίπτωση είναι η νοοτροπία πολλών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, που στην προσπάθεια τους να εξηγήσουν τους λόγους της συντριβής δείχνουν δύο πράγματα: Αφενός ότι είναι «κολλημένοι» στην καλύτερη στιγμή τους, αρνούμενοι να αντικρύσουν την πραγματικότητα. Αφετέρου ότι από το 2015 έχουν κολλήσει τον… ιό της εξουσίας, από τον οποίο δεν θέλουν να απαλλαγούν για να θεραπευτούν, με αποτέλεσμα ο υψηλός πυρετός, τα ρίγη και η σωματική αδυναμία να τους έχει θολώσει το μυαλό.
Αμετακίνητο το 42ο Φεστιβάλ Βιβλίου
Στις 23 Ιουνίου θα ξεκινήσει το φετινό, 42ο Φεστιβάλ Βιβλίου στη Νέα Παραλία της Θεσσαλονίκης. Το γεγονός ότι η συγκεκριμένη Παρασκευή είναι μόλις δύο ημέρες πριν από τις εκλογές ουδόλως απασχολεί τον κ. Μπάμπη Μπαρμπουνάκη και τους συνεργάτες του στον Σύνδεσμο Εκδοτών Βορείου Ελλάδος. Όπως λένε, άλλες δύο φορές στο παρελθόν το Φεστιβάλ συνέπεσε με εκλογές –το 1985 και το 2012- και η διοργάνωση δεν διαταράχθηκε. Αν και η προθεσμία για τις συμμετοχές λήγει την προσεχή Δευτέρα, είναι βέβαιον ότι φέτος στο Φεστιβάλ θα συμμετάσχουν πάνω από 200 εκδότες, τα περίπτερα θα καταλάβουν το χώρο ανάμεσα στο Βασιλικό Θέατρο και τις ομπρέλες του Ζογγολόπουλου, που κοσμούν και το εικαστικό (αφίσες κλπ.) της διοργάνωσης, ενώ θα πραγματοποιηθούν 300 μικρές και μεγαλύτερες παράλληλες εκδηλώσεις. Επίσης, η φετινή διοργάνωση ενός θεσμού, που σύμφωνα με τον κ. Μπαρμπουνάκη ουσιαστικά καθιέρωσε την καλοκαιρινή περίοδο ως καλή για το βιβλίο –δίπλα στη χριστουγεννιάτικη και την πασχαλινή- είναι αφιερωμένη σε δύο Έλληνες ποιητές: τον Κωστή Παλαμά και τον Γιώργο Βαφόπουλο.
40.000 άδειες θέσεις εργασίας στην εστίαση
Στις πολλές χιλιάδες θέσεις εργασίας που παραμένουν ακάλυπτες σε πολλούς παραγωγικούς τομείς στην Ελλάδα (αγροτικός τομέας, τουρισμός, μεταποίηση, πληροφορική κ.α.) μπορείτε να προσθέσετε άλλες 40.000 που λείπουν από την εστίαση. Το λέει ο πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδος Γιώργος Καββαθάς, ο οποίος συνήθως ξέρει καλά τι λέει. Πολύ περισσότερο που ο ίδιος δραστηριοποιείται επιχειρηματικά στον κλάδο της εστίασης, ενώ είναι πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εστιατορικών και Συναφών Επαγγελμάτων. Επομένως, η εμπειρία του από την εστίαση είναι άμεση και όχι… εξ’ αντανακλάσεως. Γνωρίζει πολύ καλά τι σημαίνει για μια επιχείρηση εστίασης να αναζητά προσωπικό και να μη βρίσκει. Ούτε τις ειδικότητες που θέλει, ούτε τον αριθμό των εργαζομένων που χρειάζεται. Φυσικά τέτοιου είδους θέματα, που αφορούν άμεσα την ανάπτυξη της χώρας, την αύξηση της απασχόλησης, τη βελτίωση των μισθών και τελικά την ουσιαστική αλλαγή του παραγωγικού προτύπου της χώρας δεν συζητήθηκαν εν όψει των εκλογών της 21ης Μαΐου, ούτε προβλέπεται να συζητηθούν στην προεκλογική περίοδο προς την 25η Ιουνίου. Όπως δεν συζητήθηκαν και πολλά άλλα σοβαρά θέματα, από τις νέες γεωπολιτικές συνθήκες στην περιοχή μας, στην Ευρώπη και στον κόσμο, μέχρι την επίδραση των νέων τεχνολογιών στη λειτουργία του κράτους, στην εκπαίδευση, στην οικονομία, στην απασχόληση, στην κοινωνία γενικότερα. Η αλήθεια είναι ότι –δυστυχώς- οι πολιτικές συζητήσεις των τελευταίων εβδομάδων εξαντλήθηκαν είτε σε διαδικαστικά ζητήματα –εάν βγαίνουν ή δεν βγαίνουν οι αριθμοί και οι συσχετισμοί για την κυβέρνηση και την αντιπολίτευση-, είτε σε παλαιομοδίτικες απλουστευτικές μπαρούφες περί καλών και κακών του πολιτικού φάσματος, οι οποίοι –δήθεν- γνωρίζουν πριν από μας για μας την… απόλυτη αλήθεια.
Τι συμβαίνει με τους μικρομεσαίους
Πολλά ακούγονται συχνά για τις μικρές, πολύ μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες αποτελούν περίπου το 97% των ελληνικών επιχειρήσεων. Από τη μια θεωρούνται ραχοκοκαλιά της οικονομίας, από την άλλη μεγάλο πρόβλημα για την οικονομία. Από τη μια στηρίζουν την κατανάλωση, τα εισοδήματα και την απασχόληση και από την άλλη υπονομεύουν την ανταγωνιστικότητα και την παραγωγικότητα της οικονομίας. Όλα αυτά τα θέματα, μαζί με τα ευρύτερα της Οικονομικής Δημοκρατίας, αλλά και το τι συμβαίνει στην Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο θα συζητηθούν στα τέλη Σεπτεμβρίου στην Αθήνα, όπου η ΓΣΕΒΕΕ και το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών διοργανώνουν το τρίτο παγκόσμιο συνέδριο για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Καλή πρωτοβουλία, διότι η Ελλάδα –όπως και καμία χώρα στον κόσμο- δεν μπορεί να λειτουργεί σε καιρούς παγκοσμιοποίησης ως… γαλατικό χωριό. Επομένως η διεθνής εμπειρία και το τι συμβαίνει «εκεί έξω» είναι εξαιρετικά χρήσιμο ακόμη και για τους μικρομεσαίους, που συχνά δεν μπορούν να δουν ούτε δύο μέτρα μακρύτερα από το πεζοδρόμιο και τη γειτονιά τους. Ας τα έχουν υπόψιν τους αυτά οι φορείς της Θεσσαλονίκης, που εδώ και αρκετό καιρό έχουν εγκαταλείψει τα διεθνή ανοίγματα και προσπαθούν να βρουν και να προτείνουν λύσεις στα προβλήματά τους μόνο σε ό,τι συζητούν μεταξύ τους. Αρχικά λόγω της οικονομικής κρίσης και αργότερα λόγω της πανδημίας οι παραγωγικοί φορείς της Θεσσαλονίκης έχουν περιορίσει τις δραστηριότητές τους κυρίως στα όρια της πόλης, κάτι που αν δεν είναι ακριβώς αντιπαραγωγικό, σίγουρα δεν προσφέρει και πολλά στα μέλη τους, δηλαδή στις επιχειρήσεις της ευρύτερης περιοχής.
Sold out η Θεσσαλονίκη
Μεγάλο πρόβλημα αντιμετωπίζουν όσοι ψάχνουν δωμάτιο ξενοδοχείου στη Θεσσαλονίκη τις τελευταίες ημέρες. Οι πληρότητες προσεγγίζουν το 100%, κάτι που αφενός οφείλεται στην έκθεση καινοτομίας και ψηφιακής μετάβασης BEYOND, που διοργανώνει η ΔΕΘ – Helexpo και φορείς του κλάδου και αφετέρου στους ξένους επισκέπτες που «τραβάει» αυτή την περίοδο η πόλη. Διότι μπορεί η προβολή και η τουριστική οργάνωση της Θεσσαλονίκης να βρίσκεται –σύμφωνα με τον πρόεδρο των ξενοδόχων της πόλης Ανδρέα Μανδρίνο- στον… αυτόματο πιλότο, αλλά σε αυτή τη φάση ο… αυτόματος πιλότος δουλεύει. Το θέμα είναι –βέβαια- πώς μπορεί αυτή η εικόνα να σταθεροποιηθεί ολόκληρο τον χρόνο, αλλά σε κάθε περίπτωση όταν τα πράγματα πηγαίνουν καλά δεν χρειάζεται γκρίνια!