Πλήγμα για την αξιοπιστία της ΕΕ μπορεί να αποτελέσει το «όχι» των Βαλόνων στη συμφωνία ΕΕ-Καναδά (CETA), εκτιμά ο Αντρέ Σαπίρ, σύμβουλος think tank των Βρυξελλών, Bruegel και καθηγητής Ευρωπαϊκής Οικονομίας στο Universite Libre de Bruxelles μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.
«Είναι δύο τα προβλήματα που προκύπτουν από ενδεχόμενη αρνητική εξέλιξη, ένα πολιτικό και ένα οικονομικό» εξηγεί ο Βέλγος καθηγητής. Όπως σημειώνει, το πολιτικό πρόβλημα που προκύπτει έχει να κάνει με τη διαδικασία που ακολουθεί η ΕΕ για την κύρωση τέτοιων συμφωνιών. «Η ΕΕ διαπραγματευόταν μια εμπορική συμφωνία με τον Καναδά για επτά χρόνια και όταν τελικά την ολοκλήρωσε, κινδυνεύει να την ακυρώσει μια μικρή περιοχή ενός μικρού κράτους της Ένωσης» αναφέρει ο Α. Σαπίρ συμειώνοντας πως κάτι τέτοιο θέτει ζήτημα «αξιοπιστίας» της ΕΕ.
«Πολιτικά μπορεί αυτό να αποδυναμώσει την ΕΕ, η οποία κατά τα άλλα είναι ο πιο μεγάλος εμπορικός εταίρος παγκοσμίως» υπογραμμίζει ο ίδιος.
Σε ό,τι αφορά την οικονομική πτυχή του προβλήματος, ο κ. Σαπίρ τονίζει πως η ΕΕ έχει κάνει μια στρατηγική επιλογή υπογράφοντας τα τελευταία δέκα χρόνια εμπορικές συμφωνίες με δέκα διαφορετικές χώρες. Στη βάση αυτή η ΕΕ θεωρεί πως οι εμπορικές συμφωνίες με τρίτες χώρες έχουν συνολικά θετικά αποτελέσματα, παρ? όλο που είναι δεδομένο πως υπάρχουν «νικητές» αλλά και «χαμένοι», προσθέτει ο καθηγητής Ευρωπαϊκής Οικονομίας, τονίζοντας πως «οι χαμένοι είναι πολύ πιο ανήσυχοι τα τελευταία χρόνια λόγω της ισχνής ανάπτυξης και της αυξημένης ανεργίας ενδυναμώνοντας την αντίδραση σε τέτοιου είδους συμφωνίες».
Σε ό,τι αφορά τα συγκεκριμένα σημεία της συμφωνίας με τον Καναδά που προκάλεσαν τις αντιδράσεις ειδικά της Βαλονίας, ο Βέλγος καθηγητής εξηγεί πως τίθεται ένα ζήτημα «αρχής» και ένα πρακτικό πρόβλημα. Πρώτα απο όλα, εξηγεί, οι Βαλόνοι θεωρούν προβληματικό το ενδεχόμενο οι καναδοί επενδυτές να μπορούν να προσφεύγουν για την επίλυση των διαφορών τους με περιφέρειες/κράτη σε δικαστήριο εκτός Βελγίου όπου δεν θα τυγχάνει εφαρμογής το βελγικό δίκαιο. Σε ό,τι αφορά το δεύτερο σημείο, σημειώνει πως η Βαλονία (σε αντίθεση με την ολλανδόφωνη περιφέρεια της Φλάνδρας) δεν είναι μια εξαγωγική περιοχή που θα είχε να κερδίσει από μια τέτοια συμφωνία, αλλά αντίθετα βασίζεται κυρίως στην κτηνοτροφία και τη γεωργία και φοβάται πως η εν λόγω συμφωνία θα μπορούσε να επιτρέψει στον Καναδά να εξάγει στο Βέλγιο προϊόντα όπως γάλα και κρέας, ανταγωνιστικά προς τα δικά της.