Skip to main content

Η συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν, η... ογκώδης αδιαφορία και μία σκληρή μετακόμιση από τη Νεάπολη

Το...γιοκ που γίνεται έβετ, τα εισιτήρια που καίνε καλοκαιρινούς προϋπολογισμούς, οι μισθοί στο Δημόσιο, η ογκώδης... αδιαφορία και μία σκληρή μετακόμιση στο Κιλκίς

Το «γιοκ» του Ερντογάν μέχρι πρότινος στον Μητσοτάκη μάλλον σήμερα γίνεται «evet» όπως λένε και στην Άγκυρα το «ναι». Σίγουρα αυτές οι δύο λέξεις δεν υπάρχουν στο βιβλίο «Talgo» μέσα από το όποιο ξεπήδησε η ταινία «Ξαφνικός έρωτας» του Τσεμπερόπουλου.

Φυσικά, το κινηματογραφικό αμόρε έτρεχε τότε στους δρόμους της Λισαβόνας, ενώ το σημερινό ραντεβού -δεν υπακούει ούτε στο «Ξαφνικό» μα ούτε και περί Έρωτος ο λόγος, γίνεται στο σούπερ προστατευμένο Βίλνιους όπου οι ηγέτες των χωρών του ΝΑΤΟ χαράσσουν τη νέα στρατηγική της Συμμαχίας. Θα δούμε τι θα βγάλει η συνάντηση. Το σίγουρο είναι όμως πως θα καθίσουν στο ίδιο τραπέζι. Κι αυτό χωρίς περιστροφές είναι θετικό. Τώρα ποια ζαριά θα ρίξει ο Ερντογάν έχοντας μαζί του και τα χαϊδολογήματα της Δύσης μετά το «evet» που λέγαμε για την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, πόσο θα επιχειρήσει να απλωθεί θα το μάθουμε. Αυτό που ξέρουμε μέχρι τώρα είναι πως ο Έλληνας πρωθυπουργός έχει διαμηνύσει καθαρά πως το μόνο θέμα που συζητάμε είναι οι θαλάσσιες ζώνες κι ό,τι υπαγορεύει τόσο το διεθνές όσο και το δίκαιο της θάλασσας. Επίσης, όσοι σπεύδουν να διαβάσουν πως το ΟΚ στους Σουηδούς οδηγεί την Τουρκία στους ευρωπαϊκούς δρόμους, ας μην προτρέχουν. Γιατί πολύ απλά: άλλο ΝΑΤΟ, άλλο ΕΕ.

Το πλοίο της γραμμής...

Επιστρέφοντας ο κ. Μητσοτάκης όχι φυσικά με το πλοίο της γραμμής, θα κληθεί να λύσει όχι κάβους, αλλά τον γρίφο στα ακτοπλοϊκά εισιτήρια. Αυτά που επιμένουν να έχουν τις τιμές αεροπλάνων για μια γραμμή μέχρι τη Νάξο… Οι ανάσες πάντως για τους δημοσίους υπαλλήλους που από το 2009 θεωρούσαν επιτυχία να κρατήσουν αυτά που είχαν στους μισθούς, αντί για ψαλίδι, χτες είχε Χατζηδακικό μποναμά καλοκαιριάτικο. Έρχονται αυξήσεις στους μισθούς και μάλλον δεν το πιστεύουν κιόλας.

...και το ράλι στον ΣΥΡΙΖΑ

Το ράλι στο ΣΥΡΙΖΑ για το ποιος θα πάρει την Pole Position στην κούρσα διαδοχής φαίνεται να ξεκαθαρίζει. Και η Έφη Αχτσιόγλου μάλλον κάνει εντατικά μαθήματα α λά Κασπάροβ για την επόμενη παρτίδα στην σκακιέρα του κόμματος. Στο κατόπι κι ο Ευκλείδης Τσακαλώτος και βλέπουμε.

Τα ογκώδη αντικείμενα και η… θηριώδης ευθύνη των πολιτών

Το καλοκαίρι εκτός από ήλιο, ζέστη, θάλασσα και στιγμές χαλάρωσης, αποτελεί και μια καλή ευκαιρία για αρκετούς να προχωρήσουν σε τεχνικές εργασίες, ακόμη και σε ανακαινίσεις στα διαμερίσματά τους. Βέβαια το φρεσκάρισμα ενός σπιτιού ή ακόμη κι ενός χώρου, όπου περνάμε όλοι καθημερινά είναι εκ του αποτελέσματος τουλάχιστον αναζωογονητικό. Παράλληλα κινεί και την… αγορά, μιας και τζιράρουν ικανοποιητικά τα σχετικά καταστήματα με υλικά ανακαινίσεων. Μέχρι εδώ όλα καλά κι ανθηρά. Το πρόβλημα ξεκινά από τη στιγμή που κάποιος μετά την ανακαίνιση πετά τα… ξηλωμένα τ’ άπλυτα στα πεζοδρόμια. Όπως να ‘ναι, όπου να ‘ναι κι όποτε να ‘ναι.  Καθημερινά, ειδικά το τελευταίο διάστημα σε δρόμους της Θεσσαλονίκης έχουν αρχίσει να συσσωρεύονται ογκώδη υλικά από τουαλέτες και πλακάκια, παραθυρόφυλα και κουφώματα μέχρι έπιπλα κι ό,τι άλλο βάζει ο νους.

Image

Η εύκολη λύση των ασυνείδητων είναι να αφήσουν τα παλιά υλικά δίπλα στους κάδους των σκουπιδιών και πάνω στα πεζοδρόμια, χωρίς να νοιάζονται ούτε για την ρύπανση που προκαλεί, αλλά ούτε και για την άσχημη εικόνα που δημιουργεί στη γειτονιά, όμως ούτε καν για το εάν τα μπάζα του εμποδίζουν την ελεύθερη μετακίνηση των υπολοίπων.

Και για να είμαστε δίκαιοι, όσο και να προσπαθεί η υπηρεσία καθαριότητας του Δήμου Θεσσαλονίκης, εάν ο συμπολίτης μας δεν έχει ενσυναίσθηση τότε τα ογκώδη θα γίνονται ογκωδέστατα κι η ανευθυνότητα θηριώδης.

«Μεταφερόμαστε στο Κιλκίς»: Στον απόηχο ενός σοκαριστικού φονικού

Η ζωή κυλά με ήσυχους ρυθμούς και οι επιχειρηματίες μιας γειτονιάς στη Νεάπολη Θεσσαλονίκης συνεχίζουν τον αγώνα της καθημερινότητας. Ένας όμως λείπει. Δύο μήνες έχουν περάσει από τη συγκλονιστική υπόθεση θανάτου ενός 52χρονου ιδιοκτήτη γραφείου τελετών στην οδό Αγαθουπόλεως, που άφησε την τελευταία του πνοή έξω από την επιχείρησή του. Σύμφωνα με τη νεκροψία-νεκροτομή, αιτία θανάτου είναι η ισχαιμία του μυοκαρδίου, καθώς νωρίτερα το θύμα είχε δεχθεί άγρια επίθεση με μπουνιές και κλοτσιές από δύο αδέρφια από την Αρμενία -που κατηγορούνται για ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο και κρατούνται προσωρινά. Κάτοικοι και οι ίδιοι της περιοχής, φέρονται να επιτέθηκαν στον άτυχο άνδρα λόγω προστριβών για θέματα γειτνίασης, αλλά και επειδή τάιζε τα αδέσποτα της περιοχής. Ο 52χρονος κατέληξε μερικές στιγμές αργότερα.

Εδώ και λίγο καιρό, στις δύο τζαμαρίες του οίκου τελετών υπάρχει από μία λευκή κόλλα με την σχετική ενημέρωση: «Μεταφερόμαστε στο Κιλκίς. Ευχαριστούμε πολύ». Άγνωστες οι λεπτομέρειες της απόφασης αυτής, αλλά είναι λογικό μία οικογένεια να μην θέλει να συνεχίσει να λειτουργεί την επιχείρησή της στο σημείο που ο αγαπημένος τους πέθανε με αυτόν τον τρόπο.

Το πόσο θα παραμείνουν τα δύο αυτά χαρτιά και το τι θα απογίνει ο χώρος θα το μάθουμε σε βάθος χρόνου. Γείτονες και καταστηματάρχες θυμούνται και ενδεχομένως το συζητούν, πόσοι όμως περαστικοί γνωρίζουν τον πόνο και τη βαριά ιστορία πίσω από δύο κόλλες χαρτιού;

 

 

Από τους δικαστικούς αγώνες στις αυτοδιοικητικές εκλογές;
 
Τη Γεωργία Μπίκα τη γνώρισε το πανελλήνιο πριν από περίπου 1,5 χρόνο, όταν είχε καταγγείλει ότι είχε πέσει θύμα βιασμού σε γνωστό ξενοδοχείο της Θεσσαλονίκης.

Η ελληνική δικαιοσύνη έθεσε το θέμα στο αρχείο, καθώς ο Άρειος Πάγος απέρριψε το αίτημα αναίρεσης του βουλεύματος με το οποίο απηλλάγη ο 27χρονος, ωστόσο η νεαρή γυναίκα συνεχίζει να διεκδικεί τη δικαίωσή της σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Η ίδια ωστόσο φαίνεται ότι ίσως έχει πρόθεση να ασχοληθεί και με τα κοινά, αφού εμφανίζεται σε κοινή φωτογραφία με τον άλλοτε δήμαρχο και εκ νέου υποψήφιο δήμαρχο Λαγκαδά Γιάννη Αναστασιάδη, αλλά και το πάλαι ποτέ στέλεχος του ΜέΡΑ25 Βασίλη Ρόκο (που κοιτάει σε υποψηφιότητα για την Περιφέρεια)

Ο υποψήφιος δήμαρχος μάλιστα στο κείμενο που συνοδεύει τη φωτογραφία αναφέρει: «Πάμε δυνατά, με νέους ανθρώπους, με όρεξη για δουλειά, με αγάπη για τον τόπο που γεννηθήκαμε, κατοικούμε, και εργαζόμαστε».