Skip to main content

Από την κόλαση της Μαριούπολης στη Θεσσαλονίκη - Η συγκλονιστική ιστορία της Ζώγιας (vid)

Η 37χρονη Ζώγια πήρε τα δύο της παιδιά, την 11χρονη κόρη της και τον 7χρονο γιο της και ήρθαν στην Ελλάδα. Δεν γνωρίζει πού βρίσκεται ο σύζυγός της.

Με ένα αυτοκίνητο με λίγη βενζίνη, μία τσάντα ρούχα και μία μικρή σημαία της Ουκρανίας η Ζώγια και τα δύο μικρά παιδια της άφησαν την πόλη τους, τη Μαριούπολη και ήρθαν στην Ελλάδα.

Πρόλαβαν να φύγουν λίγο πριν ξεκινήσει το απίστευτο σφυροκόπημα στην όμορφη ουκρανική πόλη.

Όμως, κάποιος λείπει. Η Ζώγια, που στα ελληνικά συστήνεται ως Ζωή άφησε πίσω τον άνδρα της. «Δεν ξέρει καν πού είμαστε, δεν έχουν σήμα και εδώ και εννέα ημέρες δεν ξέρω καν αν είναι καλά», τονίζει η ίδια σε πολύ καλά ελληνικά τα οποία διδάχτηκε στη Μαριούπολη. «Είναι τόσο δύσκολο όμως να αποτυπώσω στα ελληνικά τον πόνο που νιώθω, θέλω τη ζωή μου και την πόλη μου, θέλω τον σύζυγό μου».

Η 37χρονη Ζώγια πήρε τα δύο της παιδιά, την 11χρονη κόρη της και τον 7χρονο γιο της και αφότου έμεινε τρεις ημέρες στο καταφύγιο, πήραν τον δρόμο προς την Ελλάδα. «Οδηγούσα συνεχόμενα τέσσερις ημέρες, δεν είχα οδηγήσει ξανά τόσο πολλές ώρες και τέτοια μεγάλη διαδρομή, ήταν δύσκολο αλλά έπρεπε να το κάνω για τα παιδιά μου». Όμως, η αγωνία της εντεινόταν καθώς δεν ήξερε αν ο σύζυγος και οι γονείς του ήταν ζωντανοί.

«Όσοι πολιτοφύλακες βρισκόταν στον δρόμο μας μας έλεγαν να οδηγούμε μόνο ευθεία. Στις γωνίες είχε νάρκες και έπρεπε να τις αποφύγουμε, ήταν συγκλονιστική η διαδρομή», δήλωσε.

«Στη Μαριούπολη δεν έχουν ρεύμα, δεν έχουν σήμα και παίρνουν νερό από τη βροχή. Δεν μπορώ να το πιστέψω ότι έγινε έτσι η πόλη μου, η χώρα μου», τονίζει συγκινημένη. «Ο σύζυγός μου είναι γιατρός και έχει καταγωγή από το Ισραήλ. Θα μπορούσαμε να πάμε εκεί. Αλλά δεν θέλαμε. Θέλαμε την πόλη μας, το σπίτι μας».

Η Ζώγια φιλοξενείται σε σπίτι φίλων της καθώς είχε έρθει και παλιότερα στην Ελλάδα. Όπως λέει η ίδια έμαθε ελληνικά στην Ουκρανία καθώς η Μαριούπολη έχει πολλούς Έλληνες. «Ο γιος μου φεύγοντας πήρε μια μικρή σημαία της Ουκρανίας μαζί του, ήθελε να κρατάει κάτι από τη χώρα του».

Ελπίζει ότι θα γυρίσει πίσω και ότι θα δει και πάλι τους δικούς της. «Έστω να μιλήσουμε θέλω, να μάθω ότι είναι καλά».

Η ίδια παραβρέθηκε σε ακόμα μία αντιπολεμική συγκέντρωση που οργάνωσαν πρόσφυγες από την Ουκρανία στην πλατεία Αριστοτέλους σήμερα το απόγευμα.