-Αυτό το θέμα ασφάλειας στις μετακινήσεις των πολιτών με το μετρό Θεσσαλονίκης δεν ξέρω αν υφίσταται ή όχι, αλλά θεωρώ αδιανόητο να παραδοθεί ένα έργο στους πολίτες και κάποιοι να πάρουν ένα τέτοιο ρίσκο. Εντάξει, ανεύθυνους έχουμε πολλούς, αλλά σε τέτοιο βαθμό νομίζω δεν υπάρχουν. Και εδώ δεν μιλάμε μόνο για το πολιτικό προσωπικό, αλλά και για εταιρίες με παγκόσμια φήμη, οι οποίες δεν θα ρίσκαραν το παραμικρό και δεν θα έκαναν την παραμικρή έκπτωση σε ζητήματα ασφάλειας. Οπότε όλη αυτή η κουβέντα που συντηρείται πρέπει να κλείσει άμεσα. Όχι λόγω απαξίωσης του μέσου, αλλά λόγω υπευθυνότητας. Αν όντως υπάρχει θέμα ας το παραδώσουν τον Νοέμβριο του 2025. Κάπου να σκεφτούν όλοι ότι δεν είναι πολιτικός ανταγωνισμός τα πάντα. Ήδη αυτό το έρμο το μετρό έχει υποστεί πολλά πλήγματα. Από την αρχή που χαρακτηρίστηκε αχρείαστο, από τις καθυστερήσεις και την εγκατάλειψη, από την ταλαιπωρία μιας ολόκληρης κοινωνίας επί δυο δεκαετίες, από άγονα διλήμματα, μέχρι την ημερομηνία παράδοσής του. Κάπου να αφήνονται και αιχμές για την ασφαλή μετακίνηση των πολιτών είναι ανεπίτρεπτο και μάλιστα με ακραίες εκφράσεις του τύπου «Τέμπη νούμερο 2»... Αυτό που λέω δεν είναι αιχμή εναντίον όσων εγείρουν ζήτημα. Αν υπάρχει όντως ζήτημα να το λύσουν οι αρμόδιοι και μετά να το δώσουν στην κυκλοφορία. Αν όμως δεν υπάρχει, τότε ορισμένοι θα πρέπει να ξεπεράσουν επιτέλους τα κόμπλεξ τους και να χαρούν κι αυτοί με τη χαρά της πόλης. Και για να το κάνω και πιο λιανό, ακόμα κι αν για λόγους ασφάλειας υπήρχε αναβολή της παράδοσης του νέου μέσου πολιτικά κέρδη δεν υπάρχουν για κανέναν. Μόνο περαιτέρω απαξίωση του μέσου. Ποιος κερδίζει από κάτι τέτοιο; Εδώ δεν χωράει ούτε «τα λέγαμε», ούτε «δικαιώσεις». Μιλάμε για ανθρώπινες ζωές. Κάπου έλεος. Θα περίμενα από το αρμόδιο υπουργείο εάν δεν υπάρχει τέτοιο ζήτημα (που αν υπάρχει φωτιά να πέσει να τους κάψει) να κατακεραυνώσει όλους όσοι το εγείρουν όχι ως ερώτηση στη Βουλή (εκεί οφείλει τεκμηριωμένες απαντήσεις), αλλά ως προσωπική και επιστημονική άποψη. Σε κάτι τέτοια πρέπει να μπαίνει τέλος χωρίς πολλά πολλά. «Πάμε κι όπου βγει» δεν μπορεί να υπάρξει ξανά. Ποτέ ξανά.
-Ο Μητσοτάκης πήρε το όπλο του και ανακατεύει ξανά την πολιτική τράπουλα στη χώρα. Θυμάμαι όταν το είχα γράψει στο παρελθόν έσπευσαν πολλοί να με χλευάσουν. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά. Ο κ. Μητσοτάκης πέτυχε δεύτερη αυτοδυναμία και μάλιστα με άνεση, ενώ άφησε πίσω του την αντιπολίτευση να σπαράσσεται σε έναν αγώνα να πιάσει διψήφιο ποσοστό. Ο πρωθυπουργός λειτουργεί με χρονοδιάγραμμα και με συγκεκριμένο ορίζοντα. Τρία χρόνια έχει μπροστά του και σήμερα ουσιαστικά στήνει το νέο πολιτικό σκηνικό ερήμην των άλλων πολιτικών δυνάμεων. Στη Βουλή «τελείωσε» τον ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ τουλάχιστον μέχρι να τελειώσει αυτός με τα εσωτερικά του και ανέδειξε ο ίδιος σε βασικό αντίπαλό του τον Νίκο Ανδρουλάκη και το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής. Ταυτόχρονα έριξε κόκκινη διαχωριστική γραμμή με την δεξιά και την ακροδεξιά, αποφασίζοντας να πορευτεί στην επιτυχημένη συνταγή της σταθερής κεντροδεξιάς πολιτικής και της περαιτέρω διεύρυνσης προς το κέντρο και τα αριστερά, σε κοινωνικό επίπεδο κι όχι σε πολιτικό. Ο κ. Μητσοτάκης με αυτό τον τρόπο δεν θα φέρει πίσω ψηφοφόρους που έφυγαν από τη ΝΔ για να πάνε δεξιότερα, αλλά θα μπορέσει να μην απωλέσει άλλους και να κερδίσει από τη μεγάλη μάζα των πολιτών, οι οποίοι θα τον ψηφίσουν επειδή ακριβώς δεν θα υπάρχει καλύτερη εναλλακτική, αναγνωρίζοντάς του πάντως την ικανότητα να εξυπηρετεί τις ανάγκες τους σε έναν ικανοποιητικό βαθμό. Και κάτι ακόμα που κέρδισε από τη συζήτηση στη Βουλή σε επίπεδο αρχηγών κομμάτων ο κ. Μητσοτάκης: Δεν το είπε, αλλά το εννόησε ότι «εγώ δεν είμαι Τσίπρας». Δηλαδή απέκλεισε τη σύμπραξη ή τις εκπτώσεις για να μείνει στην κυβέρνηση. Αν το... πάει μέχρι τέλους μόνο κέρδος μπορεί να έχει.
-Στο μεταξύ απόψε ο υφυπουργός Μακεδονίας – Θράκης, Κώστας Γκιουλέκας, συναντιέται στο Διοικητήριο με τον ευρωβουλευτή της ΝΔ, Φρέντι Μπελέρη. Μια συνάντηση που δεν μπορεί να περάσει στο ντούκου, διότι γίνεται σε μια περίοδο περίεργη. Έχουμε τον Έντι Ράμα από την πλευρά της Αλβανίας, που μετά την Αθήνα ετοιμάζεται για νέα πολιτική ομιλία επί ελληνικού εδάφους στην αλβανική κοινότητα, στη Θεσσαλονίκη, στις 3 Νοεμβρίου. Έχουμε την προ ημερών επίσκεψη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Αλβανία. Έχουμε την προσπάθεια της γείτονος να μπει στην ΕΕ. Έχουμε και τη θέση της ελληνικής κυβέρνησης, όπως την εξέφρασε ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης και δεν νομίζω να άρεσε και πολύ στα Τίρανα. Σε αυτό το πλαίσιο φαντάζομαι η συνάντηση δεν θα είναι εθιμοτυπική και πως θα βρίσκεται στο ραντάρ του Μεγάρου Μαξίμου...
-Ο περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας, Απόστολος Τζιτζικώστας, που είναι σε διαδικασία αξιολόγησης αυτό το διάστημα στις Βρυξέλλες από το Ευρωκοινοβούλιο, προετοιμάζεται μεν για την ακρόαση της 4ης Νοεμβρίου, όμως ήδη έδωσε το... γραπτό τεστ, απαντώντας στις γραπτές ερωτήσεις που του ετέθησαν για το χαρτοφυλάκιό του. Βιογραφικό, οικονομικά και γραπτά ολοκληρώθηκαν και μένουν τώρα μόνο τα προφορικά, που είναι και η πιο δύσκολη διαδικασία, η οποία θα διαρκέσει για περίπου τρεις ώρες. Ο νέος Έλληνας Επίτροπος Βιώσιμων Μεταφορών και Τουρισμού της ΕΕ πάντως το δουλεύει πολύ, ώστε να πετύχει την ευρύτερη δυνατή συναίνεση στην ανάληψη των νέων καθηκόντων του. Να πείσει δηλαδή ότι είναι μια ευρέως αποδεκτή επιλογή για να καθορίσει την επόμενη πενταετία στους κρίσιμους τομείς των μεταφορών και του τουρισμού για όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δέκα μέρες έμειναν και θα γνωρίζουμε... Και μετά, εφόσον όλα πάνε καλά, ανοίγει η κουβέντα για τον νέο περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας. Κατά τον Δεκέμβριο και πριν τα Χριστούγεννα μάλλον κι όχι νωρίτερα, δεδομένου ότι επισήμως η νέα Κομισιόν αναλαμβάνει καθήκοντα από την 1η Δεκεμβρίου ή και λίγο αργότερα... Βήμα βήμα.