Απόγευμα Δευτέρας και στην περιοχή των Δυτικών Τειχών (12 Αποστόλων) στη Θεσσαλονίκη ένιωθε κανείς ένα διαφορετικό vibe, μια αίσθηση κοινότητας, έναν κοινό σκοπό, ένα αρραγές μέτωπο, μια μοιρασμένη και ταυτόχρονα πολλαπλασιασμένη διάθεση δημιουργίας, και όλα αυτά σε μία μόνο γειτονιά. Μικρά καταστήματα και δημιουργικά γραφεία -από εικαστικούς, αρχιτέκτονες, γραφίστες και φωτογράφους μέχρι διακοσμητές, χειροτέχνες και βιομηχανικούς σχεδιαστές- όλα μέλη της ομάδας Beside the West Wall, ήταν ανοιχτά στην περιοχή -σε μια κατά τα άλλα κλειστή αγορά λόγω μέρας- θέλοντας να υποδεχθούν τον κόσμο και να μιλήσουν για τη δουλειά τους, τα όνειρα τους και τη συνεργατικότητα που προέκυψε μέσα από τη συνύπαρξη στη γειτονιά.
Ήταν το δεύτερο Open Studio Day από τη στιγμή της πρόσφατης δημιουργίας της Beside The West Wall -μιας ομάδας δημιουργών που δραστηριοποιείται στην περιοχή των Δυτικών Τειχών με απώτερο σκοπό την εξωστρέφεια και τη συνεργατικότητα- για να παρουσιαστεί το εγχείρημα αυτό στους εντός και εκτός της γειτονιάς και να τους παρασύρει στο δημιουργικό του ταξίδι. Μάλιστα, σε μια προσπάθεια όλοι αυτοί οι δημιουργοί να κάνουν τους κατοίκους της γειτονιάς κομμάτι της πρωτοβουλίας τους, προσκλήσεις εμφανίστηκαν στις εισόδους των πολυκατοικιών για την εκδήλωση. Μια εκδήλωση που ολοκληρώθηκε με τη live performance του πιανίστα Βασίλη Βαρβαρέσου, φέρνοντας τη μουσική «Εκτός Δωματίου» στο πάρκο Παπαρρηγοπούλου, στο πλαίσιο συνεργασίας με τη Διεύθυνση Πολιτισμού-Τουρισμού του δήμου Θεσσαλονίκης.
Η Voria.gr φόρεσε το κίτρινο βραχιολάκι της, περιηγήθηκε στην περιοχή των Δυτικών Τειχών, μίλησε με μέλη της Beside The West Wall και έγινε μέρος του ιδιαίτερου παλμού της ξεχωριστής αυτής γειτονιάς, που τον τελευταίο καιρό έχει μετατραπεί σε ένα πολύχρωμο και πολύβουο μελίσσι δημιουργίας, δίνοντας ζωή και εξωστρέφεια στην περιοχή.
Οι δημιουργοί και η αίσθηση της κοινότητας
Ο textile artist Νίκος Ιωσήφ, από τους πρωτεργάτες του εγχειρήματος, αγαπά την τέχνη, αλλά και τη συνεργασία. Ήταν από τους πρώτους που είδαν προοπτική στη δημιουργία της κοινότητας της Beside The West Wall και κάνει ό,τι μπορεί για να τη δει να μακροημερεύει. Στην εκδήλωση της Δευτέρας υποδεχόταν στο Nikos Iosif Art Studio, στην οδό Παπαρρηγοπούλου, τους επισκέπτες, καλώντας τους να συμμετάσχουν στο πρότζεκτ textile collective και να βάλουν ο καθένας ξεχωριστά τη δική του… πινελιά σε ένα textile collage, αποτυπώνοντας ακριβώς το concept της συνεργατικότητας που βρίσκεται πίσω από τη διαφορετική αυτή ομάδα.
Η Άννα Ντινοπούλου έχει δημιουργήσει εδώ και δύο χρόνια στην ίδια οδό την Annoushe jewelry και το δικό της ροζ σύμπαν, με χειροποίητα κοσμήματα που χαρακτηρίζονται από εικαστικούς πειραματισμούς και ανάλαφρη διάθεση. Βλέπει τον τελευταίο καιρό τη γειτονιά να ανεβαίνει και θεωρεί πως με τη συνεργατική αυτή πρωτοβουλία η περιοχή αποκτά ζωντάνια και εξωστρέφεια, καθώς όλο και περισσότερος κόσμος την επισκέπτεται και από άλλα μέρη της πόλης.
Ο Σίμος Αντωνιάδης, αρχιτέκτονας, βρίσκεται με το εργαστήριο ULURU -που σημαίνει βράχος- στην Παπαρρηγοπούλου εδώ και μία διετία. Αγάπησε στην περιοχή την αίσθηση της γειτονιάς, γι’ αυτό και προσπαθεί να μετατρέψει το εργαστήριό του -όπου κυριαρχούν τα αντικείμενα από πηλό- σε έναν ανοιχτό χώρο έκφρασης και δημιουργίας για τους κατοίκους της. Βλέπει τον τελευταίο καιρό αυξημένη κινητικότητα και θεωρεί μεγάλο στοίχημα να γίνει η γειτονιά κομμάτι αυτού του εγχειρήματος.
Ο Κωνσταντίνος Κεσίδης, βιομηχανικός σχεδιαστής, είναι από τους πιο παλιούς στην περιοχή, καθώς κλείνει πλέον πέντε χρόνια παρουσίας εκεί. Βρίσκεται στην οδό Μαβίλη με την ECOLAPSIS (υλικά-ψηφιακά προϊόντα, 3D printing, δημιουργία χαρακτήρων) και τον τελευταίο καιρό βλέπει στη γειτονιά να… εκκολάπτεται μια νέα δυναμική, αλλά και να αναδεικνύεται ένας κοινός σκοπός. Σε καιρούς δύσκολους, όπως λέει, το να στηρίζει ο ένας τον άλλον, το να υπάρχει ένα κοινό μέτωπο είναι πολύ σημαντικό.
Στην ίδια οδό έχει ξεδιπλώσει τη δημιουργικότητά του και ο Κωνσταντίνος Βάτης με το Studio21, που εξερευνά, μεταξύ άλλων, την υποβρύχια φωτογραφία και ξεχωρίζει στα διαφημιστικά κλικς. Φωτογράφος τρίτης γενιάς, βρίσκεται στην περιοχή εδώ και τρία χρόνια, τη βλέπει να ζωντανεύει τον τελευταίο καιρό, ενώ εισπράττει μια διάθεση στήριξης από τους υπόλοιπους δημιουργούς της κοινότητας Beside The West Wall. Για τις ανάγκες της εκδήλωσης της Δευτέρας έστησε ένα υποβρύχιο φωτογραφικό ντεκόρ και καλούσε τους επισκέπτες να φωτογραφηθούν.
Ο Mike Rafail, graphic designer, αγάπησε την περιοχή περνώντας λίγο πριν από την πανδημία με ένα πατίνι από την οδό Πηνειού. Έτσι, αποφάσισε να βρει εκεί τη δική του στέγη για το design studio του, το that long black cloud. Πριν από την Beside The West Wall -για την οπτική ταυτότητα της οποίας είναι υπεύθυνος - ο Mike Rafail έδινε μόνος του λύσεις, όπως λέει. Πλέον έχει τη στήριξη των υπολοίπων και πολλές φωνές για να συμβουλευτεί. «Είμαστε 16 διαφορετικοί δημιουργοί κι όμως βρήκαμε κοινό στόχο και κοινό τόπο» λέει, διαπιστώνοντας ότι όλο και περισσότερος κόσμος αρχίζει να γνωρίζει και να επισκέπτεται την περιοχή.
Στόχος της Beside The West Wall, όπως αναφέρει η ίδια η ομάδα των 16 δημιουργών, είναι η δημιουργία ενός περιβάλλοντος που ενθαρρύνει την ανταλλαγή ιδεών, τη διάδραση και την αμοιβαία έμπνευση σε ένα κοινωνικό και πολιτιστικό οικοσύστημα που αναπτύσσεται συνεχώς προς όφελος όλων. Συγκεντρώνοντας διαφορετικούς επαγγελματίες των εικαστικών, των εφαρμοσμένων και των καλών τεχνών σε ένα ενιαίο συνεργατικό πλαίσιο, η ομάδα διακηρύσσει την αξία της πολυφωνίας, της αρμονικής συνύπαρξης, της αμοιβαίας ενίσχυσης και της δημιουργικότητας ως έναν δυναμικό τρόπο διαμόρφωσης του κόσμου γύρω μας. Μάλιστα, η Beside The West Wall έκανε πρόσφατα παρουσίαση στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης και εξετάζει το ενδεχόμενο να λάβει μια πιο συγκεκριμένη μορφή.
