Αυτό που συμβαίνει στον Έβρο και το δάσος της Δαδιάς, με την πυρκαγιά να καίει επί δέκα ημέρες, είναι τραγικό και απαράδεκτο. Πραγματικό έγκλημα, που μόνο η Δικαιοσύνη και η ιστορία θα αποδείξουν αν είναι εκ προθέσεως ή εξ αμελείας. Όχι ότι έχει και κάποια σημασία δηλαδή, διότι το αποτέλεσμα δεν αλλάζει. Χθες ο υπουργός Κλιματικής Αλλαγής Βασίλης Κικίλιας έκανε λόγο για «ώρα αποφάσεων». Προφανώς ο ίδιος γνωρίζει ότι αυτά έχουν ειπωθεί στην Ελλάδα πάρα πολλές φορές, τα πολλά τελευταία χρόνια για πολλά ζητήματα, συνήθως μετά από πάσης φύσεως καταστροφές. Είναι τόσο πολλά τα… πολλά που καταντούν ανέκδοτο, αν όχι κοροϊδία. Οι πολίτες δε χρειάζονται καμία δικαιολογία. Δεν τους ενδιαφέρει. Έχουν βαρεθεί τα φτηνά βαρύγδουπα λόγια. «Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα», που έγραψε ο Νίκος Γκάτσος και δεν περιορίζονται στα δήθεν μεγάλα περί περιούσιου έθνους, αλλά επεκτείνονται σε κάθε καθημερινότητα. Ακόμη και το αγανακτισμένο «κάντε κάτι» προς τους αρμοδίους, που είναι απόλυτα δικαιολογημένο, δεν έχει νόημα, οπότε…
Οι 60χρονοι δασοπόνοι στο Σουφλί
Οι εστίες καίνε ακόμη στο πολύπαθο δάσος της Δαδιάς στον Έβρο, το οποίο εξακολουθεί να αποκαλύπτει εκτός από την ανυπολόγιστη οικολογική καταστροφή και απανθρακωμένα πτώματα. Οι άνθρωποι που κυκλώθηκαν από τη φωτιά βρήκαν μαρτυρικό θάνατο κι άφησαν την τελευταία τους πνοή μέσα στην αποπνικτική ατμόσφαιρα. Την τελευταία τους πνοή άφησαν και χιλιάδες δέντρα, αλλά και σπάνια είδη πτηνών και ζώων στον παράδεισο της χλωρίδας και της πανίδας στο βόρειο άκρο της χώρας. Η φωτιά κάνει στάχτη εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα δάσους, τα οποία προστίθενται στις 45.000 αυτών που κάηκαν από μια εξίσου μεγάλη φωτιά τον Ιούλιο του 2022. Όλα όσα έγιναν είναι λίγο πολύ γνωστά, δύο ειδήσεις ωστόσο πέρασαν στα ψιλά και χρήζουν προσοχής.
Η πρώτη αφορά το Δασαρχείο στο Σουφλί, το οποίο υπάγεται στο Εθνικό Πάρκο Δαδιάς-Λευκίμης-Σουφλίου. Καίτοι Δασαρχείο δεν έχει ούτε έναν δασολόγο, ενώ εκεί υπηρετούν τέσσερις δασοπόνοι με μέσο όρο ηλικίας τα 60 χρόνια. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι τουλάχιστον οι δύο είναι λίγο πάνω από τα 60 και οι άλλοι δύο λίγο κάτω. Δεν το λες και επιτυχία!!!
Η δεύτερη αφορά τους περίπου 80 υλοτόμους της περιοχής, οι οποίοι εργάστηκαν άοκνα το περσινό καλοκαίρι για την κοπή των καμένων δέντρων και τον καθαρισμό του δάσους, μετά την καταστροφική πυρκαγιά. Οι υλοτόμοι παραμένουν έναν χρόνο απλήρωτοι, αφού δεν ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες για να τους δοθεί από το Πράσινο Ταμείο το ποσό των 50.000 ευρώ που τους αναλογεί. Κι αυτό δεν είναι το χειρότερο. Πολλοί από τους υλοτόμους αυτούς κλήθηκαν τούτες τις μέρες να συνδράμουν στο έργο της κατάσβεσης της φωτιάς και άλλοι έσπευσαν μόνοι τους στο φλεγόμενο πεδίο.
Οι καρέκλες των… δημοσιογράφων
Το καλοκαίρι οδεύει προς το τέλος του και σε λίγο η πόλη όπως και η υπόλοιπη χώρα θα μπει σε μια νέα προεκλογική περίοδο. Ήδη τα ψηφοδέλτια των παρατάξεων που θα κατεβούν στις αυτοδιοικητικές εκλογές στήνονται και οδεύουν προς την ολοκλήρωσή τους, ενώ εδώ και καιρό έχουν αρχίσει οι
συνεντεύξεις Τύπου για τις παρουσιάσεις των θέσεων προκειμένου οι ψηφοφόροι να σχηματίσουν άποψη για τα προγράμματα των παρατάξεων. Μία ενδεχομένως χρήσιμη συμβουλή στους επικεφαλής των παρατάξεων είναι στις συναντήσεις με τους δημοσιογράφους να μην καλούν στελέχη και χειροκροτητές. Προφανώς το κάνουν για να δείξουν ότι δεν είναι μόνοι τους, αλλά η ουσία των συνεντεύξεων Τύπου είναι η διάδραση, δηλαδή οι απαντήσεις που θα δώσετε στους πολίτες, μέσω των ερωτήσεων που θα κάνουν οι εκπρόσωποι του Τύπου. Κατά συνέπεια
καλύτερα να είναι μόνοι τους, ώστε να μην έχουν άγχος ότι μπορεί κάποια από τα λεγόμενά τους να δυσαρεστήσουν κάποιον στην αίθουσα. Αφήστε που στις ακραίες περιπτώσεις οι… παρατρεχάμενοι είναι τόσο πολλοί που οι καρέκλες δεν αρκούν για τους δημοσιογράφους.
Το τελευταίο τανγκό στο Κιλκίς
Στο φως του μπλε φεγγαριού θα χορέψουν όσοι τυχεροί βρεθούν το βράδυ της Τετάρτης 30 Αυγούστου, στη σκιά του όρους Πάικου και στον αρχαιολογικό χώρο του Ευρωπού στο Κιλκίς. Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κιλκίς διοργανώνει μια πρωτότυπη -αν μη τι άλλο- σε σύλληψη και υλοποίηση εκδήλωση: ξενάγηση, ταινία και τανγκό. Η δεύτερη πανσέληνος του Αυγούστου φέρνει στον ουρανό ένα ολόγιομο, ερωτικό, μπλε φεγγάρι και στη γη μια νοσταλγία για το καλοκαίρι που φεύγει. Ακόμη κι αν το φετινό δεν ήταν από τα καλύτερα. Έτσι στις 7 το απόγευμα και ενώ ο ήλιος θα δύει θα γίνει ξενάγηση στην αρχαία Ευρωπό, την Ευρωπαίων πόλη, γενέτειρα του Σέλευκου Α΄ Νικάτορος, στον πυρήνα του μακεδονικού βασιλείου. Θα ακολουθήσει η προβολή της ταινίας «Το τελευταίο μας Τανγκό», μια αισθαντική ιστορία αγάπης για το τανγκό, σε σκηνοθεσία German Kral και η βραδιά θα κλείσει -με τι άλλο;- με χορευτική παράσταση τανγκό. Οι χορευτές της ομάδας Fuego de la Noche, σε μια διάδραση με το κοινό, θα παρουσιάσουν, επιπλέον, τον δημοφιλή γαλλικό χορό paso doble και τον αφροαμερικάνικης προέλευσης jive. Να πάμε! Για να απολαύσουμε μια καλλιτεχνική περιπλάνηση στα πάθη και στα μυστικά του τανγκό, υπό το φως της πανσέληνου.
Πράσινο - κόκκινο, ίδιο χρώμα…
Με τίποτα δεν θα μπορούσε να φανταστεί ο χημικός Τζον Ντάλτον πως αυτό που περιέγραψε για πρώτη φορά στα 1798 για την αχρωματοψία, μια πάθηση από την οποία και ο ίδιος υπέφερε, θα αφορούσε 225 χρόνια αργότερα πολλούς οδηγούς στη Θεσσαλονίκη. Αυτή την περίεργη… πάθηση, από την οποία μάλλον… υποφέρουν πολλοί οδηγοί -χωρίς διαχωρισμούς αυτοκινήτων, μοτοσικλετών, ποδηλάτων ή και πατινιών- στους δρόμους της πόλης την αισθανόμαστε καθημερινά στα φανάρια της τροχαίας. Εκεί όπου υπάρχει σαφής διαχωρισμός: στο κόκκινο σταματάμε και με το πράσινο ξεκινάμε ή συνεχίζουμε. Στο πορτοκαλί, αρχίζουμε κι ακουμπάμε το φρένο… Αυτά ορίζει κι ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας. Δε χρειάζεται να πούμε περισσότερα. Αυτοί είναι οι κανόνες παγκοσμίως και όταν οι Θεσσαλονικείς οδηγούν στο εξωτερικό μια χαρά συμμορφώνονται. Ξεχωρίζουν το πράσινο για να συνεχίσουν την πορεία και το κόκκινο για να σταματήσουν. Όταν, όμως, βρίσκονται στην πόλη τους -ας πούμε εντός έδρας- ο δαλτωνισμός τους υποτροπιάζει. Πράσινα, κόκκινα και πορτοκαλί, όλα έχουν ένα χρώμα, το ίδιο χρώμα, εννοείται το πράσινο. Οι έλεγχοι -όσοι γίνονται- δείχνουν πως στις παραβάσεις που ξεχωρίζουν αυτή του κόκκινου στο σηματοδότη είναι ψηλά στη λίστα. Μόνον που παραβιάζοντας το κόκκινο -πολύ απλά- δεν παραβιάζει κάποιος το χρώμα, αλλά διακινδυνεύει την ίδια τη ζωή του και τη ζωή των άλλων. Τόσο απλά.