Καλημέρα σας!
Οι πανελλαδικές εξετάσεις, αυτό το αιώνιο… κόμπλεξ όλης της Ελλάδας τα τελευταία 40 – 50 χρόνια, αλλά και η τουριστική σεζόν που δεν πρέπει επουδενί να διαταραχθεί, καθορίζουν τις πολιτικές εξελίξεις. Ο κ. Μητσοτάκης, ο οποίος ακόμη αποφεύγει να προσδιορίσει τον ακριβή χρόνο, την συγκεκριμένη Κυριακή των εκλογών, εξήγησε στην πρώτη του τηλεοπτική συνέντευξη μετά τα Τέμπη τους λόγους που προσδιορίζουν τις εκλογές για τον Μάιο -και αν χρειαστούν δεύτερες για τις αρχές Ιουλίου.
Παράθυρο ευκαιρίας για τη Θεσσαλονίκη
Πέραν αυτών, το πιο ενδιαφέρον σημείο της συνέντευξης Μητσοτάκη στον Σταύρο Θεοδωράκη προχθές το βράδυ, ήταν τα περί συνταγματικής αναθεωρήσεως, ώστε –μεταξύ άλλων- να αλλάξει το περίφημο «άρθρο 16» και να υπάρξει η δυνατότητα να ιδρυθούν και στην Ελλάδα μη κρατικά πανεπιστήμια. Το ζήτημα είναι μείζονος σημασίας για τη Θεσσαλονίκη, η οποία θεωρείται ότι διαθέτει συγκριτικό πλεονέκτημα να εξελιχθεί σε εκπαιδευτική πρωτεύουσα της χώρας και σε εκπαιδευτικό πόλο με εμβέλεια και εκτός των συνόρων. Ήδη στην πόλη λειτουργούν τρία κρατικά πανεπιστήμια –Αριστοτέλειο, Μακεδονίας, Διεθνές-, αλλά και πολλά από τα λεγόμενα κολέγια, τα οποία προσφέρουν μεταλυκειακές σπουδές πανεπιστημιακού επιπέδου, σε συνεργασία με ΑΕΙ του εξωτερικού. Αυτό το σκηνικό, που υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια, έχει δημιουργήσει μια ισχυρότατη παράδοση «φοιτητικής ζωής», που γοητεύει αφού αφορά μια πόλη που χωρίς να είναι μικρή, είναι ταυτόχρονα ανθρώπινη και σχετικά ασφαλής. Άλλωστε, εδώ και χρόνια –μιας και η προοπτική να αλλάξει το «άρθρο 16» επανέρχεται σε κάθε συνταγματική αναθεώρηση- έχει εκφραστεί συγκεκριμένο ενδιαφέρον για τη δημιουργία εκπαιδευτικών εγκαταστάσεων, εφόσον το θεσμικό πλαίσιο δώσει τη δυνατότητα να γίνουν επενδύσεις. Επίσης η εγγύτητα της Θεσσαλονίκης με τις χώρες της Νοτιανατολικής Ευρώπης (Βαλκάνια κλπ.) αποτελεί πρόσθετο πλεονέκτημα, αφού η πόλη και η ευρύτερη περιοχή αποτελούν οικείο περιβάλλον για τους κατοίκους και τους πολίτες των γειτονικών χωρών, αρκετοί εκ των οποίων, μάλιστα, έχουν αγοράσει σπίτι στην πόλη ή εξοχικό κάπου κοντά, σε Χαλκιδική, Πιερία, δήμο Θερμαϊκού και δήμο Βόλβης.
Ουδεμία έκπληξη από τον ΣΕΒΕ
Ουδεμία έκπληξη επιφύλασσε ο παραγωγικός χάρτης που παρουσίασε ο Σύνδεσμος Εξαγωγέων (ΣΕΒΕ), με την καταγραφή των εξαγωγικών επιδόσεων των 13 περιφερειών της χώρας, την περίοδο 2017 – 2021. Οι περιφερειακές ανισότητες στο συγκεκριμένο πεδίο καλά κρατούν, αφού μόνο τρεις περιφέρειες (Αττική, Κεντρική Μακεδονία, Πελοπόννησος) πραγματοποιούν το 82% του συνόλου των ελληνικών εξαγωγών. Για όσους απορούν, η Πελοπόννησος ενισχύεται σημαντικά από τις εξαγωγές πετρελαιοειδών λόγω των διυλιστηρίων που φιλοξενεί, κάτι που σημαίνει ότι οι περιφέρειες Αττικής και Κεντρικής Μακεδονίας, όπου βρίσκονται οι σημαντικότερες μεταποιητικές συγκεντρώσεις στη χώρα, κρατούν με διαφορά τα πρωτεία. Οι εξαγωγές, άλλωστε, μόνο εύκολη δουλειά δεν είναι σε ένα παγκοσμιοποιημένο και διεθνώς ανταγωνιστικό κόσμο, κάτι που ευνοεί τις μεγαλύτερες, πιο εξειδικευμένες και περισσότερο έμπειρες και με εξαγωγική ιστορία επιχειρήσεις, οι οποίες βρίσκονται κατά πλειοψηφία στην ευρύτερη Αθήνα και στην ευρύτερη Θεσσαλονίκη. Αλλά και κλάδους με ισχυρή εξαγωγική παράδοση όπως είναι τα τρόφιμα και τα χημικά προϊόντα, οι οποίοι εκπροσωπούνται πολύ δυναμικά στις δύο αυτές περιοχές.
Το τζάμπα που… πέθανε
Δεν φαίνεται ότι υπάρχει λογική εξήγηση για τις αντιδράσεις σχετικά με την ένταξη του κύκλου του νερού στην Εθνική Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας, αλλά και από που κι ως που εξ’ αυτού προκύπτει ιδιωτικοποίηση του νερού. Εκείνο που ισχύει είναι ότι με υποχρεωτική οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης κάθε φορέας που ασχολείται με την ύδρευση και την αποχέτευση οφείλει να ανακτά το κόστος λειτουργίας και επίσης να ελέγχεται από κάποιον δημόσιο φορέα. Η κυβέρνηση αποφάσισε ο έλεγχος να γίνεται από μια Ανεξάρτητη Αρχή και όχι από τη Γενική Γραμματεία Υδάτων του υπουργείου Ενέργειας και Περιβάλλοντος και αυτή η… λεπτομέρεια ξεσήκωσε αντιδράσεις. Πιθανόν στην κυβέρνηση να σκέφτηκαν ότι η ΡΑΕ θα είναι λιγότερο ευάλωτη στις πιέσεις κάποιων δημάρχων –λιγότερων ή περισσότερων θα φανεί-, επειδή πολλές ΔΕΥΑ ανά την Ελλάδα βρίσκονται σε κακή κατάσταση, ενώ οι ίδιοι οι δήμαρχοι για μικροπολιτικούς λόγους δεν έχουν καμία διάθεση να χρεώνουν το νερό. Μόνο που η διαχείριση του νερού στις μέρες μας –σε αντίθεση με ότι συνέβαινε χρόνια πριν- έχει σημαντικό κόστος, το οποίο δεν μπορεί παρά να το επωμιστούν οι καταναλωτές. Διότι ακόμη και σήμερα υπάρχει σε μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας η εξής… παρεξήγηση: επειδή το νερό είναι βασικό αγαθό πρέπει να διατίθεται τζάμπα ή σχεδόν τζάμπα. Μόνο που αυτή η λογική δεν απαντάει στο ποιος θα πληρώνει το κόστος διαχείρισης που αποδεδειγμένα υπάρχει. Ούτε στο ποιος θα χρηματοδοτεί τις επενδύσεις που χρειάζονται για να υπάρχει επαρκές και καθαρό νερό, αλλά και πως θα γίνεται η απόσβεσή τους. Λεπτομέρειες. Για όποιον πάντως επιμένει να μην καταλαβαίνει: Το τζάμπα… πέθανε για τον πολύ απλό λόγο ότι τίποτα δεν είναι τζάμπα.