Το εθνικό ζήτημα του Αιγαίου και της μόνιμης απειλής της Τουρκίας, περικλείεται σχηματικά σε ένα τετράγωνο με πέντε γωνίες. Οι τέσσερεις πλευρές του είναι, οι ΗΠΑ- η Ελλάς και η Κύπρος-το Ισραήλ και η Τουρκία. Η πλευρά της Ελλάδος και της Κύπρου έχει επιπλέον μία γωνία. Το ζήτημα προφανώς είναι ιστορικό και εξελισσόμενο με μεταβλητές παραμέτρους. Η Τουρκία, στη γέννησή της είχε ως ισχυρά κύτταρα τους εξισλαμισθέντες (ντονμέδες) Εβραίους. Η δημιουργηθείσα αντιπαλότητα τα τελευταία είκοσι χρόνια προέκυψε σταδιακά, κυρίως λόγω ισλαμισμού, που αναδείχθηκε ως καθοριστικός παράγοντας της πολιτικής της Τουρκίας. Η χώρα μας είναι αυτονόητο, ότι ταυτίζεται με την Κύπρο.
Η ηλεκτρική σύνδεση μεταξύ τους, δυστυχώς ανέδειξε μία παράμετρο που δεν επιθυμούσαμε να αποδεχθούμε. Εδώ και αρκετά χρόνια στην εθνική «ατζέντα» της χώρας μας δεν υπήρχε ως πρόταγμα το «Κυπριακό». Έτσι στην πλευρά του τετραγώνου δημιουργήθηκε η πέμπτη γωνία. Είδαμε μέλος της κυβέρνησης, να επιρρίπτει την ευθύνη για την πόντιση του καλωδίου στην Κάσο, στους αδελφούς Κυπρίους. Είναι όμως πασιφανές, ότι πρόκειται για χονδροειδές ψέμα, αφού εμείς ενδώσαμε στις απειλές των Τούρκων. Ιστορικά η χώρα μας με τη δεδομένη πραγματικότητα του 1922 και μετέπειτα, απώλεσε την Ιωνία και ενσωμάτωσε τα νησιά του Αιγαίου. Η Τουρκία μετά το 1952, με την εμπλοκή της από τους Άγγλους στην Κύπρο άρχισε να αναζητά γεωπολιτικό και οικονομικό βάθος προς το Αιγαίο. Η κατάληψη του 38% της Κύπρου επιδείνωσε για τη χώρα μας τα δεδομένα και οι σχέσεις είναι τεταμένες. Τα ήρεμα νερά είναι για τους αφελείς, τους καιροσκόπους και τους μειοδότες. Δυστυχώς χρησιμοποιούνται για εσωτερικούς λόγους εξουσίας. Οι ΗΠΑ έχουν σχεδόν ταυτόσημη πολιτική με το Ισραήλ, αναγορεύοντάς το σε ισχυρό βραχίονά τους στη περιοχή.
Εντός του ΝΑΤΟ ή και για τους δικούς τους γεωστρατηγικούς λόγους επιθυμούν σχέση φιλίας και ισορροπίας με την Τουρκία. Η Κύπρος και το Ισραήλ στην διαμορφωθείσα πραγματικότητα είναι υποχρεωμένες να προχωρήσουν μαζί. Ο ζωτικός εναέριος χώρος της Κύπρου είναι εκ των ων ουκ άνευ για το Ισραήλ. Από αυτή την αδρή καταγραφή συνάγονται συμπεράσματα περί του τετραγώνου αυταπόδεικτα και αδήριτα. Ο άξονας Ελλάς-Κύπρος-Ισραήλ, στη σημερινή πραγματικότητα με ορίζοντα την οριστική διευθέτηση της όποιας πραγματικότητος στην περιοχή, να καταστεί αρραγής και σφυρηλατημένη με ισχυρούς δεσμούς.
Ως εκ τούτου η χώρα μας καλείται να εγκαταλείψει την κατευναστική της πολιτική προς την Τουρκία. Οι πολιτικές ισορροπίες στο Ισραήλ δεν θα είναι πάντα προς την κατεύθυνση της εχθρότητας προς την Τουρκία. Μπορούν και αυτοί να μεταβάλλουν με κατευνασμό και αρχέγονους δεσμούς τους προσανατολισμούς τους. Ο κυρίαρχος τοποτηρητής της περιοχής, οι ΗΠΑ, θα κληθεί να ιεραρχήσει τα συμφέροντά του. Προφανώς και έχει πολιτισμική συγγένεια με τον ελληνισμό, αλλά χρειάζεται να της δείξει τον δρόμο των επιλογών της και ο άξονας Ισραήλ-Κύπρος-Ελλάς. Η πέμπτη γωνία επειγόντως να ισιώσει και ο ελληνισμός να πορευτεί αταλάντευτα με ενιαίο δόγμα Ελλάδος και Κύπρου. Το τετράγωνο προκαλεί την εκάστοτε πολιτική ηγεσία της Πατρίδος μας για αξιοποίηση των ευκαιριών και ενδυνάμωση των εθνικών επιδιώξεων. Με πίστη και γνώση.
