Ένα φλιτζάνι πράσινο τσάι δεν είναι παρά ένα φλιτζάνι πράσινο τσάι. Τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο. Όπου κι αν το σερβίρει κανείς, όπου κι το πιει, όπου κι αν το ετοιμάσει είναι ένα φλιτζάνι πράσινο τσάι. Από εκεί και πέρα η τιμή που θα πληρώσει κανείς για το πιει εξαρτάται από το σημείο. Αν παραμείνει στο σπίτι και το φτιάξει μόνος τού βγαίνει πολύ οικονομικά. Αν του το σερβίρουν εκτός εξαρτάται από την πόλη και τη χώρα. Άλλο στη Νέα Υόρκη, άλλο στην πλατεία του Αγίου Μάρκου στη Βενετία, άλλο στην Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας, άλλο στο Πεκίνο, στο Παρίσι ή στο Βερολίνο. Άλλο στο κυλικείο και άλλο στο φουαγιέ του Μεγάρου Μουσικής. Άλλο στη Γενεύη και στο Τόκιο και άλλο στη Θεσσαλονίκη - στη φτωχομάνα, την πρωτεύουσα των προσφύγων, τη φοιτητούπολη. Άλλο στην 5η λεωφόρο στο Μανχάταν, όπου δίπλα κάθεται ο Αλ Πατσίνο και παραδίπλα ο Γούντι Άλεν και άλλο σε κάποιο καφέ στην οδό Αλεξάνδρου Σβώλου. Ούτε καν στην Αριστοτέλους με θέα τη θάλασσα ή σε κάποιο πεντάστερο ξενοδοχείο. Ή μήπως όχι. Διότι αν κάποιος κλείσει τα μάτια και δει την τιμή των 5,5 ευρώ, που είναι η χρέωση για ένα φλιτζάνι πράσινο τσάι κάπου στην Αλεξάνδρου Σβώλου, ενδεχομένως να πιστέψει ότι βρίσκεται κάπου αλλού, πολύ μακριά, σε άλλο σύμπαν. Πέρα από την πλάκα, αυτή είναι σήμερα -για την ακρίβεια χθες το απόγευμα- η κατάσταση. Και για ένα φλιτζάνι πράσινο τσάι στα 5,5 ευρώ διαμαρτύρεται η εστίαση για τα μέτρα κατά της πανδημίας που την πλήττουν. Όπως και για το ίδιο φλιτζάνι πράσινο τσάι των 5,5 ευρώ το κράτος πλήρωσε επιστρεπτέες προκαταβολές 8,3 δισ. ευρώ, από τα οποία χάρισε τα 6 δισ. ευρώ και τώρα του ζητάνε να χαρίσει και τα υπόλοιπα. Για να ξέρουμε πού βρισκόμαστε. Πού πατάμε και πού βρισκόμαστε. Και ο νοών νοείτο…
Η ζωή μετά τον λιγνίτη
Οι επενδύσεις χρειάζονται κεφάλαια για να επενδύσουν και οι δημιουργικοί επιχειρηματίες δεν αφήνουν καμία ευκαιρία να πάει χαμένη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο όμιλος Olympia του Πάνου Γερμανού, που σχεδιάζει την κατασκευή βιομηχανικής μονάδας για την παραγωγή μπαταριών λιθίου στη Δυτική Μακεδονία. Η συνολική επένδυση, που προγραμματίζεται να αναπτυχθεί σε βάθος μερικών χρόνων, θα προσεγγίσει το ένα δισ. ευρώ, ενώ η περιοχή δεν επιλέχθηκε τυχαία. Η δημιουργία Ταμείου Δίκαιης Μετάβασης, για την υποστήριξη επενδύσεων στις περιοχές που θα πληγούν από την κατάργηση των εργοστασίων παραγωγής ρεύματος από λιγνίτη, δημιουργεί έξτρα χρηματοδοτικές δυνατότητες, τις οποίες ο όμιλος Olympia θέλει να αξιοποιήσει. Παράλληλα, έχει σημασία το γεγονός ότι μιλάμε για μια παραγωγή με το βλέμμα στραμμένο κυρίως στο μέλλον, αφού οι μπαταρίες λιθίου και η τεχνολογία τους χρησιμεύουν στην αποθήκευση ηλεκτρική ενέργειας, που παράγεται από Ανανεώσιμες Πηγές. Ταυτόχρονα η συγκεκριμένη κίνηση αποτελεί ισχυρό σήμα για τη Δυτική Μακεδονία ότι υπάρχει ζωή και μετά τον λιγνίτη και τη ΔΕΗ.
Το χαμένο δίκιο
Η υπόθεση με τα πλευρικά διόδια στη Χαλάστρα και στα Μάλγαρα, που προσπαθεί από το 2018 να στήσει η Εγνατία Οδός ΑΕ, προκειμένου βαριά οχήματα, δηλαδή νταλίκες, να μην έχουν τη δυνατότητα να μπαίνουν μέσα στη Χαλάστρα για να αποφεύγουν να πληρώσουν στα διόδια της εθνικής οδού Θεσσαλονίκης – Αθηνών στα Μάλγαρα, έχει πολλά ερωτηματικά. Τα κυριότερα:
Γιατί ενώ ο προγραμματισμός υπάρχει εδώ και τέσσερα χρόνια δεν έχουν προχωρήσει οι συνεννοήσεις με τον δήμο Δέλτα και τους κατοίκους της περιοχής, ώστε να βρεθεί κάποια λύση; Αληθεύει ότι λόγω κακών μελετών υπάρχει κίνδυνος να επηρεαστούν από τις εργασίες αρδευτικές εγκαταστάσεις; Ισχύει ότι ο παράπλευρος δρόμος, τον οποίο θα πρέπει να χρησιμοποιούν οι 7.000 κάτοικοι της περιοχής, εφόσον οι δύο παράπλευροι σταθμοί κατασκευαστούν και λειτουργήσουν, για να πηγαινοέρχονται στη Θεσσαλονίκη χωρίς να πληρώνουν, είναι στην ουσία ένας… αγροτικός δρόμος, χωρίς σήμανση, φωτισμός και όλα τα στοιχεία που θα τον καταστήσουν ασφαλή; Κυρίως, όμως, είναι αλήθεια ότι ο δήμος Δέλτα έχει προτείνει τη μετακίνηση των υφιστάμενων διοδίων πάνω στην εθνική οδό κατά ένα χιλιόμετρο, ώστε να λυθεί το πρόβλημα με μία κίνηση; Το βέβαιο, πάντως, είναι πως όσοι αντιδρούν στην περιοχή -και είναι πολλοί- ούτε επιπόλαιοι είναι ούτε πονηρούς σκοπούς έχουν. Κάποιο δίκιο έχουν. Θα το βρουν;
Έπιασαν τόπο τα εξώδικα
Έπιασαν τόπο τα εξώδικα που έστειλε ο δήμος Θεσσαλονίκης στους παρόχους ηλεκτρικού ρεύματος, οι οποίοι του χρωστούν -μέσες άκρες- περί τα 2 εκατ. ευρώ για δημοτικά τέλη που εισπράττουν από τους λογαριασμούς. Την Τρίτη παραδόθηκαν τα εξώδικα με περιθώριο ανταπόκρισης και καταβολής των οφειλόμενων μέχρι σήμερα Παρασκευή και ήδη τρεις από αυτούς έσπευσαν να εξοφλήσουν. Προφανώς ο δήμος δεν έχει… δικαστική διάθεση, αλλά χρειάζεται τα χρήματα που πηγαίνουν σε δράσεις πρώτης ανάγκης (καθαριότητα, έργα κλπ) και οφείλει να πιέσει. Το θέμα είναι ότι η αύξηση στις τιμές της ενέργειας και ειδικότερα του ηλεκτρικού ρεύματος έχει φουσκώσει πολύ τους λογαριασμούς, με αποτέλεσμα κάποιοι καταναλωτές να μην πληρώνουν ή να κάνουν ρυθμίσεις, κάτι που αφαιρεί ρευστότητα από τους παρόχους, οι οποίοι με τη σειρά τους καθυστερούν υποχρεώσεις. Το… καθοδικό σπιράλ, που λέγαμε και χθες. Η ερώτηση των πολλών εκατομμυρίων είναι μέχρι πότε θα κρατήσει όλο αυτό.
Η… πρώτη του νέου υπουργού
Την ερχόμενη Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου, θα κάνει την πρώτη του παρουσίαση στη Βόρεια Ελλάδα με τη νέα ιδιότητά του ως υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ο Γιώργος Γεωργαντάς. Θα κλείσει με ομιλία του το 10ο Συνέδριο Αγροτεχνολογίας του Ελληνο-Αμερικανικού Επιμελητηρίου, που φέτος έχει τίτλο «Επαναπροσδιορίζοντας τη Γεωργία - Καλλιεργώντας Λύσεις σε Παγκόσμιες Προκλήσεις». Το Συνέδριο θα υλοποιηθεί σε υβριδική μορφή στο ξενοδοχείο Met μέσω Διαδικτύου και οι ομιλητές αναμένεται να εστιάσουν στη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική, με έμφαση σε πολιτικές ενίσχυσης της απασχόλησης στον πρωτογενή τομέα. Οικοδεσπότες είναι ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Νικόλας Μπακατσέλος και ο πρόεδρος της Επιτροπής Αγροτεχνολογίας του Επιμελητηρίου Αθανάσιος Κουιμτζής.