Οι εκπτώσεις δεν είναι τίποτε άλλο από ένα σχετικά περιορισμένο χρονικό διάστημα –ας πούμε από μία έως δέκα ημέρες-, κατά τη διάρκεια του οποίου τα εμπορικά καταστήματα πουλούν σε χαμηλές τιμές τα στοκ εμπορεύματα που διαθέτουν. Αφενός για να ανανεώσουν τα ράφια τους και αφετέρου για να ενισχύσουν τη ρευστότητά τους. Οι εκπτώσεις συνιστούν δηλαδή μια εμπορική πρακτική, μια μέθοδο μάρκετινγκ, που εξυπηρετεί τόσο τις εμπορικές επιχειρήσεις, όσο και τους καταναλωτές.
Στην Ελλάδα, όπου εδώ και χρόνια τα πάντα μεταφράζονται με όρους ιδιοτυπίας, οι εκπτώσεις είναι μια λέξη χωρίς νόημα. Χωρίς καμία ουσία, ούτε για τις επιχειρήσεις, ούτε για την πελατεία τους. Καθώς συμβαίνουν συχνά, με πολύ μεγάλη χρονική διάρκεια και εντελώς συμβατικές μεθόδους, στην ουσία καλύπτουν το κενό του νόμου, που ακόμη και σήμερα απαιτεί την ύπαρξη θεσμικά κατοχυρωμένων περιόδων, ώστε ένα εμπορικό μαγαζί να μπορεί να προβάλλει εκπτώσεις και άλλες προσφορές.
Σύμφωνα με το τυπικό του θέματος ένα κατάστημα στην Αγίας Σοφίας, την Ερμού, την Κωνσταντινουπόλεως, την Πόντου στην Καλαμαριά, στην πλατεία του Ευόσμου ή οπουδήποτε αλλού στην ελληνική επικράτεια απαγορεύεται να κάνει επισήμως καλύτερες τιμές από τον επίσημο τιμοκατάλογο –πολύ περισσότερο να τις διαφημίσει στην βιτρίνα του ή όπου αλλού- παρά μόνο τις συγκεκριμένες χρονικές περιόδους που ορίζει η νομοθεσία. Και μπορεί να μη γίνονται συστηματικοί έλεγχοι από την αρμόδια διεύθυνση Εμπορίου της Περιφέρειας, αλλά ο κίνδυνος του «καρφώματος» πάντα υπάρχει. Έτσι οι έμποροι συμφώνησαν τη μισή χρονιά να γίνονται επισήμως εκπτώσεις και την άλλη μισή επισήμως προσφορές. Για να υπάρχει ο απαραίτητος… φερετζές.
Με αυτά τα δεδομένα οι προσδοκίες από τις χειμερινές εκπτώσεις που ξεκινούν σήμερα 9 Ιανουαρίου και θα ολοκληρωθούν στις 28 Φεβρουαρίου δεν είναι σημαντικές. Οι μεν έμποροι έχουν ως μέτρο την περσινή χρονιά και περιμένουν χαμηλότερο τζίρο, όπως συνέβη τα Χριστούγεννα.
Οι δε καταναλωτές χωρίς λεφτά στην τσέπη, χωρίς διάθεση και με μπόλικη ανασφάλεια στην καρδιά και στο μυαλό τους γνωρίζουν ότι μπορούν να κάνουν βόλτα στην αγορά, αλλά δεν προγραμματίζουν ψώνια, εκτός ίσως από κάτι πολύ συγκεκριμένο, που πραγματικά τους χρειάζεται. Τα υπόλοιπα στην πορεία. Αν κάτι τους γυαλίσει, αν κάπου παρασυρθούν. Άλλωστε γνωρίζουν ότι, πλέον, στην αγορά της Θεσσαλονίκης –τουλάχιστον στα καταναλωτικά είδη (ρούχα, παπούτσια, δώρα κ.λπ.)- υπάρχει πληθώρα τιμών. Κυρίως πληθώρα χαμηλών τιμών όλο το χρόνο, οπότε οι εκπτώσεις δε αποτελούν κάτι το ιδιαίτερο. Όπως ήταν κάποτε, όπως είναι σε πολλά άλλα μέρη του κόσμου και όπως και στην Ελλάδα θα ήθελαν να είναι τόσο οι έμποροι, όσο και οι καταναλωτές.