Ένα πολύ γλυκό φθινόπωρο διέρχεται η Θεσσαλονίκη τον φετινό Σεπτέμβριο. Που της πάει, της ταιριάζει και μας αρέσει. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα χρόνια που από το καλοκαίρι μπαίναμε κατευθείαν στο χειμώνα. Και κόντρα στο σύνολο σχεδόν της υπόλοιπης Ελλάδας, που αυτές τις ημέρες σαρώνει η κακοκαιρία, με δυνατές βροχές, καταιγίδες και επιθετικά μπουρίνια. Στη Θεσσαλονίκη τις τελευταίες ημέρες η θερμοκρασία έχει υποχωρήσει, ώστε να κοιμόμαστε χωρίς κλιματιστικό και η βροχή που έπεσε, αργή και σταθερή, περισσότερο προσέθεσε γοητεία στο σκηνικό, παρά δημιούργησε προβλήματα. Ακόμη και το «112» που κτύπησε σε ορισμένα -όχι σε όλα- κινητά στην πόλη το βράδυ της Δευτέρας ως προειδοποίηση για το πρωί της Τρίτης αποδείχθηκε άστοχο, αφού τίποτε το ακραίο δεν είχε ο καιρός. Τουλάχιστον στην πόλη. Φθινόπωρο, λοιπόν, στη Θεσσαλονίκη μετά από χρόνια. Όπως, όμως, λένε οι μετεωρολόγοι πιθανόν οι υψηλές θερμοκρασίες θα επιστρέψουν κάποιες από τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες, χωρίς όπως… ακρότητες.
Ποδήλατα στα πεζοδρόμια
Στα φθινοπωρινά, πάντως, πεζοδρόμια της Θεσσαλονίκης ένα ανησυχητικό φαινόμενο πυκνώνει επικίνδυνα. Τα ποδήλατα που κυκλοφορούν όχι στο οδόστρωμα, αλλά επάνω στα πεζοδρόμια, ανάμεσα στους πεζούς, γίνονται κάθε ημέρα και περισσότερα. Ειδικά στα σημεία όπου δεν υπάρχουν ποδηλατόδρομοι αρκετοί ποδηλάτες επιλέγουν για ασφάλεια να κινούνται στα πεζοδρόμια. Για ασφάλεια φυσικά, μιας και οι πεζοί κινδυνεύουν από οποιαδήποτε απροσεξία του ποδηλάτη ή δική τους. Στο κάτω κάτω όταν κάποιος περπατάει σε ένα πεζοδρόμιο δικαιούται να σταματήσει απροειδοποίητα ή να αλλάξει κατεύθυνση χωρίς να ανάψει… φλας. Πολύ περισσότερο που τα ποδήλατα, αλλά και τα πατίνια, είναι αθόρυβα οχήματα, οπότε είναι εύκολο να… αιφνιδιάσουν. Προφανώς οι δρόμοι της Θεσσαλονίκης δεν είναι καλοί για τα ποδήλατα, ενώ το κυκλοφοριακό πρόβλημα τα δυσκολεύει ακόμη περισσότερο. Ούτε, όμως, τα πεζοδρόμια συνιστούν λύση, σωστά;
Απουσίες στα μητρώα
Δεκάδες ηλεκτρικά πατίνια ανασύρθηκαν από τον βυθό του Θερμαϊκού στην δράση καθαρισμού που πραγματοποιήθηκε προ ημερών. Δεν είναι η πρώτη φορά που βυθισμένα ηλεκτρικά πατίνια, ποδήλατα αλλά και δίκυκλα έρχονται στην επιφάνεια και παρά τις αναφορές των ειδικών για επιβάρυνση του θαλάσσιου περιβάλλοντος από τις μπαταρίες που φέρουν, το φαινόμενο δεν έχει εκλείψει, όπως, άλλωστε μαρτυρά ο όγκος της πρόσφατης συλλογής.
Να σημειωθεί ότι η δράση καθαρισμού έγινε με πρωτοβουλία της ΟΛΘ Α.Ε, φορέων και άλλων χορηγών. Πουθενά όμως δεν φαίνεται να συμμετείχαν οι ουκ ολίγες, πλέον, εταιρίες ενοικίασης αυτών των μέσων, οι οποίες, μέσω της συγκεκριμένης δράσης, τα ανακτούν. Απουσίες στα μητρώα…
Υπεύθυνη οδηγός
Το να είσαι οδηγός σε μέσο μαζικής μεταφοράς είναι μια εργασία που δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ιδιαιτέρως δημιουργική, ούτε προσφέρει εξέλιξη. Όμως το να οδηγείς ένα όχημα που μεταφέρει άλλους ανθρώπους σημαίνει εξ’ ορισμού ότι είσαι υπεύθυνος για την ασφάλειά τους για όσο παραμένουν σε αυτό. Μία οδηγός στο Αστικό ΚΤΕΛ Κατερίνης πήγε τη δουλειά της ένα βήμα παραπέρα, αφού ο επαγγελματισμός κάνει θαύματα ακόμα και σε εργασίες που θεωρούνται βαρετές. Η κυρία Ελευθερία Τζιάτζιου, που κατά την κακοκαιρία της 6ης Σεπτεμβρίου, την περασμένη Παρασκευή, λειτούργησε με υψηλό αίσθημα ευθύνης. Η οδηγός εκτελούσε δρομολόγιο που περνούσε από συνολικά επτά χωριά έξω από την Κατερίνη. Ωστόσο επειδή η καταιγίδα ήταν σφοδρή λειτούργησε σαν... ταξί, αφήνοντας τους επιβάτες όχι στη στάση, αλλά μπροστά στα σπίτια τους, ώστε να επιστρέψουν ασφαλείς και όσο το δυνατόν λιγότερο βρεγμένοι. Όταν συχνά πυκνά βλέπουμε άλλους οδηγούς να λειτουργούν με τρόπο που δείχνει αδιαφορία για την ασφάλεια των επιβατών, τέτοια παραδείγματα -αν μη τι άλλο- αξίζουν συγχαρητήρια και πρέπει να παίρνουν τα εύσημα.
Σπιτάκια στο πάρκο
Τα αδέσποτα ζωάκια στην Ελλάδα είναι αμέτρητα. Όπως αμέτρητα είναι και στη Θεσσαλονίκη. Σε αρκετές γειτονιές βλέπουμε ταΐστρες και ποτίστρες, τις οποίες είτε έχουν τοποθετήσει οι άνθρωποι του εκάστοτε δήμου. Αλλά και κάτοικοι και επαγγελματίες με ευαισθησίες. Μια από αυτές τις φιλόξενες γειτονιές βρίσκεται στα πέριξ της Ροτόντας. Εκεί, έχουν τοποθετηθεί ακόμη και σπιτάκια για τα αδέσποτα της γειτονιάς. Διότι εκτός από την πείνα και τη δίψα στον δρόμο καραδοκούν το χειμώνα τα κρύα και οι βροχές. Αν μη τι άλλο πρόκειται για μια πολύ όμορφη κίνηση φροντίδας.
Άμμος στην Ικτίνου
Το τραγούδι λέει πως «είναι κακό στην άμμο να χτίζεις παλάτια / ο βοριάς θα στα κάνει συντρίμμια κομμάτια». Και η πραγματικότητα κάθε μέρα το επιβεβαιώνει σε όλες τις εκφάνσεις της. Είναι όμως πολύ καλό να δημιουργείς με την άμμο όμορφα έργα κι ας είναι παντελώς εφήμερα. Κι ας είναι και η πλησιέστερη αμμουδιά… μακριά. Γιατί ως γνωστόν, όταν δεν πάει ο Μωάμεθ στο βουνό, πάει το βουνό στον Μωάμεθ… Έτσι η αμμουδιά ήρθε στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, στην Τσιμισκή με Ικτίνου γωνία. Ο υπαίθριος γλύπτης, που χαμογελάει στον φωτογραφικό φακό, επιδίδεται στην αναπαράσταση με κόκκους άμμου ενός σκύλου που ξαποσταίνει. Και μόνο που βλέπεις την εικόνα μέσα στην πολύβουη ζώνη, ξαποσταίνεις. Το βλέμμα των περαστικών παίρνει μια… ανάσα. Ας κρατάει για λίγο. Όπως είπαμε, εφήμερο το έργο, στιγμιαίο το βλέμμα, διαρκές μόνον το φωτογραφικό καρέ.
