Για δυο λόγους η Αθήνα συναίνεσε στην επανέναρξη των συζητήσεων με την Άγκυρα. Οι πληροφορίες επιμένουν ότι:
α) Η πίεση του Βερολίνου ήταν και παραμένει μεγάλη, με την Αθήνα να μην μπορεί να αντισταθεί δια μακρόν,
β) Η νέα διακυβέρνηση στην Ουάσιγκτον πρέπει να πεισθεί για τις καλές διαθέσεις της ελληνικής πλευράς.
Όλα δείχνουν ότι έχει ήδη ξεκινήσει και βρίσκεται σε εξέλιξη ένα blame game διαρκείας, που δεν πρέπει να χαθεί για την ελληνική πλευρά. Κι αυτό γιατί μπορεί να αποδειχθεί καταστροφικό για τα εθνικά συμφέροντα και την προώθησή τους.
Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, δεδομένο θα πρέπει να θεωρείται ότι η Αθήνα δεν θα δεχθεί να συζητηθεί τίποτα άλλο πέρα από τις θαλάσσιες ζώνες και ό,τι τις αφορά. Κι αυτό φάνηκε κι από τον πρώτο γύρο. Αντιθέτως, όλα δείχνουν ότι η Άγκυρα θα επιμείνει να συζητηθούν, μεταξύ άλλων, οι γκρίζες ζώνες, η αποστρατικοποίηση των νησιών κλπ. Εννοείται ότι η ελληνική πλευρά κάτι τέτοιο δεν θα το αποδεχθεί και κάπως έτσι και οι δυο πλευρές γνωρίζουν ότι όποιος σηκωθεί να φύγει πρώτος από το τραπέζι, θα είναι ο ηττημένος.
Το σίγουρο είναι ότι η μια πλευρά θα σπάει τα νεύρα της άλλης. Μέχρι τελικής πτώσης. Ρόλο θα παίξουν πάντως και διάφοροι περιφερειακοί παίκτες, σε αυτή την ιστορία. Μια παρατήρηση που θα μπορούσε να γίνει εδώ είναι πως ο φίλος στα δύσκολα φαίνεται, αλλά δεν γνωρίζουμε αν αυτό μπορεί να το επικαλεσθεί η κυρία Ελένη Σουρανή. Η διπλωματική σύμβουλος του πρωθυπουργού γνωρίζει καλά τον Εντι Ράμα, από την εποχή που ήταν πρέσβειρα στα Τίρανα. Και ήταν εκείνη που τον έφερε κοντά στον κ. Μητσοτάκη. Ωστόσο, τελευταία, γίνονται δεύτερες σκέψεις για τον (διαμεσολαβητικό του) ρόλο με την Τουρκία...