Εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο σχολιασμού στην Ευρώπη και όχι μόνο, το γεγονός ότι ο έλληνας πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, ήταν από τους πρώτους που συνομίλησε με τον αμερικανό πρόεδρο, Τζο Μπάιντεν. Τόσο ως προς το περιεχόμενο αυτής της συνομιλίας όσο κι ως προς το ύφος της. Η αλήθεια είναι ότι η νέα διακυβέρνηση στην Ουάσιγκτον, όταν αναφέρεται στην Ελλάδα, ανεβάζει το level τουλάχιστον κατά ένα επίπεδο σε σχέση με το παρελθόν. Ως προς τον ρόλο της στην ευρύτερη περιοχή, αλλά και όχι μόνο. Κι αυτό δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο.
Βεβαίως, ρόλο σε αυτή την εξέλιξη μπορεί να παίζει και το ενδεχόμενο ότι η Ελλάδα πρόκειται να προχωρήσει σε μια μεγάλη εξοπλιστική προμήθεια και ότι οι ΗΠΑ θέλουν να διασφαλίσουν την παραγγελία των τεσσάρων φρεγατών του πολεμικού ναυτικού. Γι αυτό και στην προσφορά τους, εκτός της εμπλοκής των ελληνικών ναυπηγείων στο «χτίσιμο» τους, φέρεται να υπόσχεται και την συμπαραγωγή των νέων πλοίων του αμερικανικού ναυτικού «Constellation» και πάλι με τα ελληνικά ναυπηγεία.
Βεβαίως, αυτή η προσέγγιση συνεπάγεται μεταξύ άλλων ότι η Ελλάδα διαλέγει ξεκάθαρα στρατόπεδο ενόψει των γεωπολιτικών διενέξεων που θα εκδηλωθούν προσεχώς. Ξέρετε πως χαρακτήρισε τα καθεστώτα σε Κίνα, Ρωσία και Τουρκία (!) ο πρόεδρος Μπάιντεν στην τελευταία Σύνοδο Κορυφής; Αυταρχικά. Εννοείται ότι κανείς από τους 27 δεν πήρε το λόγο για να εκφράσει τις ...επιφυλάξεις ή τις αντιρρήσεις του. Το μόνο που διευκρίνισε ήταν πως πρέπει να γίνει προσπάθεια ώστε η τελευταία να μην συμπαραταχθεί με τις δυο πρώτες. Συνεπώς, ό,τι κι αν γίνει ο Ερντογάν αντιμετωπίζεται πλέον ως τοξικός