Στην Elite League θ' αγωνίζεται από τη νέα αγωνιστική περίοδο το τμήμα μπάσκετ της ΧΑΝΘ καταφέρνοντας μία σπουδαία επιτυχία καθώς σκούπισε τον Φίλιππο Βέροιας με 3-0 και κατέκτησε το πρωτάθλημα στον τρίτο όμιλο της Nations League 1.
Η ομάδα της Θεσσαλονίκης βγήκε νικήτρια στο πρώτο παιχνίδι με 65-55, διπλασίασε τις νίκες της στο ΔΑΚ «Δημήτριος Βικέλας» με 74-69 και θριάμβευσε στο «Μίμης Τσικίνας», επικυρώνοντας την παρουσία της στη δεύτερη τη τάξη κατηγορία του ελληνικού μπάσκετ, για πρώτη φορά στην ιστορία της.
Μάλιστα, η Elite League είναι η υψηλότερη κατηγορία στην οποία μπορεί να αγωνιστεί η ΧΑΝΘ ως ημιεπαγγελματική λίγκα, καθώς αυτό επιτάσσει ο ερασιτεχνικός χαρακτήρας με βάση το καταστατικό της.
Η «Αδελφότητα» ξεπέρασε φέτος κάθε προσδοκία καταφέρνοντας κάτι μοναδικό, αν συνυπολογίσει κανείς το γεγονός πως η τρίτη κατηγορία δεν είναι επαγγελματική και αρκετά παιδιά είναι φοιτητές ή εργαζόμενοι παράλληλα με την ενασχόλησή τους στο μπάσκετ.
Για τη μεγάλη επιτυχία της ανόδου μίλησε στη Voria.gr ο προπονητής, Πέτρος Γκαϊτατζής αναλύοντας τα όσα έδωσαν στη ΧΑΝΘ το εισιτήριο του προβιβασμού και υπογραμμίζοντας τα στοιχεία που κάνουν την «Αδελφότητα» ν' αφήνει αποτύπωμα στον αθλητισμό -και όχι μόνο- της Θεσσαλονίκης.
«Θέλουμε πρώτα να χαρούμε αυτό που κάναμε φέτος, ήταν μία πολύ μεγάλη προσπάθεια με αρκετές δυσκολίες και κοιτάμε πώς θα το ευχαριστηθούμε. Στον αθλητισμό αυτές οι χρονιές δεν είναι πάρα πολλές, όταν βρίσκεσαι σε τέτοιες καταστάσεις πρέπει να το απολαύσεις. Είναι πολύ νωρίς να δούμε την επόμενη μέρα. Η επιτυχία της ΧΑΝΘ είναι μεγάλη, έρχεται μία μεγάλη πρόκληση μπροστά της και πρέπει να δει αν μπορεί ν' ανταποκριθεί.
Οι διαφορές στην Elite League είναι τεράστιες, ξεφεύγεις από ένα ερασιτεχνικό επίπεδο και καλείσαι να μπεις σε ένα ημιεπαγγελματικό. Σίγουρα θέλουμε τα παιδιά που έχουμε εδώ να μείνουν πραγματώνοντας τον στόχο του ταξιδιού στην επόμενη κατηγορία», ανέφερε αρχικά ο πρωτομάστορας της επιτυχίας.
Τα πεπραγμένα των Θεσσαλονικέων φέτος είναι μνημειώδη καθώς τερμάτισαν στην πρώτη θέση της κανονικής διάρκειας με 19 ροζ φύλλα αγώνα σε 22 ματς ενώ στα πλέι οφ υπερκέρασαν τα εμπόδια του Λεύκιππου Ξάνθης και του Φιλίππου Βέροιας, μέχρι να πιουν το νέκταρ της επιτυχίας.
Τι συνέβη όμως φέτος στην οδό Νικολάου Γερμανού 1 και μπήκε το τσιπάκι του πρωταθλητισμού;
«Προσπαθήσαμε να παντρέψουμε την εμπειρία των μεγαλύτερων με την ικανότητα και τον ενθουσιασμό των μικρότερων παικτών. Οι Αποστολίδης, Μπρόζος και Ζιάκας αποτελούσαν μία ασφάλεια για τον τρόπο λειτουργίας της ομάδας, λειτούργησαν σαν ασπίδα προκειμένου να διαχειριστούμε καταστάσεις στο υψηλό επίπεδο ανταγωνισμού. Εμείς θέλαμε από την αρχή να μπούμε στα πλέι οφ, όταν σχεδιάζεις στο ξεκίνημα της σεζόν δεν μπορεί να είσαι απόλυτα βέβαιος καθώς περιμένεις την ολοκλήρωση των ρόστερ. Βλέπαμε ότι οι υπόλοιπες ομάδες δεν ξεχώριζαν, εμείς με δουλειά και συνέπεια, εφόσον είχαμε και τύχη, θα μπορούσαμε να ξεχωρίσουμε», εξήγησε αρχικά στη Voria ο έμπειρος κόουτς και συμπλήρωσε:
«Δεν ζηλεύαμε κάτι ωστόσο είχα μέσα μου τον φόβο αναφορικά με το πώς η ΧΑΝΘ θα παραμείνει ανταγωνιστική και δεν θα παρασυρθούμε -έχοντας κάποια έπαρση- από την καλή μας πορεία. Tα δύο ματς με τους Μαχητές Πεύκων ήταν κομβικά, κερδίσαμε εκεί στον πρώτο γύρο και αυτό μας έδωσε αυτοπεποίθηση ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε. Στον δεύτερο γύρο χάσαμε με μεγάλη διαφορά και αυτό λειτούργησε σαν σφαλιάρα επαναφοράς προκειμένου να επιστρέψουμε στον ίσιο δρόμο».
Kλείνοντας, η προσφορά της «Αδελφότητας» στον αθλητισμό της Θεσσαλονίκης και την εκπαιδευτική διαδικασία με επίκεντρο τους νέους είναι αδιαμφισβήτητη και αυτό το καρπώνεται με κάθε ευκαιρία έχοντας μεταξύ άλλων ανταγωνιστικά τμήματα σε μπάσκετ, βόλεϊ, χάντμπολ και αναβαθμισμένη παρουσία στο υγρό στοιχείο με την επιτυχημένη διοργάνωση των Νιοβείων.
Ο Πέτρος Γκαϊτατζής αναφέρει:
«Η ΧΑΝΘ είναι ένας οργανισμός, όχι απλά ένα αθλητικό σωματείο, και μαζί τις συνδέονται πάρα πολύ άνθρωποι από τη Θεσσαλονίκη. Είναι μία διαφορετική κατάσταση με ξεχωριστή σημειολογία. Το να είσαι μέλος ενός τέτοιου οργανισμού αποτελεί μεγάλο κίνητρο, ανέκαθεν είχε το χαρακτηριστικό της παραγωγής νεαρών παικτών, είτε του να εντάσσει παιδιά από αλλού, προκειμένου να τους δείξει τον αθλητικό δρόμο. Εδώ ένας νεαρός αθλητής μπορεί να δουλέψει και να έχει την ευκαιρία καθιέρωσης με πρωταγωνιστικό ρόλο».
