Μία αποκρουστική εικόνα εμφανίζει παραλία στον οικισμό της Νέας Ποτίδαιας, στον δήμο Προποντίδας, στη Χαλκιδική, όπου τόνοι ξεβρασμένα φύκια υψώνονται σε... λόφους και σχηματίζουν μικρές... χερσονήσους, σε ένα τοπίο που προσομοιάζει με... σεληνιακό.
Τόσοι οι μόνιμοι κάτοικοι όσο και οι επισκέπτες, μεταξύ των οποίων τουρίστες από το εξωτερικό, έρχονται αντιμέτωποι με το τραγικό σκηνικό, το οποίο, με τη μορφή που έχει λάβει, δυσχεραίνει ακόμη και την πρόσβασή τους στη θάλασσα.
Δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες, τόνοι φυκιών έχουν στοιβαχθεί σε σωρούς, τόσο μπροστά στο κύμα όσο και επάνω στην παραλία, και ο όγκος τους είναι τόσο μεγάλος που σε κάποια σημεία θυμίζουν... βράχια, καθιστώντας την ακτή δύσκολα προσβάσιμη στους λουόμενους. Ιδίως μέρες σαν κι αυτήν, που η παραλία γεμίζει από κόσμο ο οποίος ψάχνει να βρει μέρος να βάλει την ομπρέλα του.
Πολλοί από τους κατοίκους έχουν απαυδήσει από την τραγική κατάσταση, που όπως καταγγέλλουν ξεκίνησε πριν από λίγες εβδομάδες και συνεχώς επιδεινώνεται, εκπέμποντας SOS, για μία εικόνα που δεν διόλου δεν τιμά την περιοχή τους και την υποβαθμίζει στα μάτια των τουριστών. Χαρακτηριστική, μάλιστα, είναι η πανοραμική εικόνα που δημοσιεύει η Voria.gr, όπου διαπιστώνεται εύκολα το μέγεθος του προβλήματος.
Σύμφωνα με τον δήμαρχο Προποντίδας, Μανώλη Καρρά, το προηγούμενο διάστημα κάποιοι εκ των ιδιοκτητών ενοικιαζόμενων δωματίων κοντά στην παραλία εκμίσθωσαν βαρέα μηχανήματα προκειμένου να καθαρίσουν την παραλία μπροστά από τα δωμάτια αυτά, με αποτέλεσμα τα εκβρασμένα φύκια να συσσωρευτούν σε άλλα σημεία.
«Δυστυχώς δεν υπάρχουν πόροι. Αν βρούμε την ανάλογη χρηματοδότηση θα τα συλλέξουμε από τη συγκεκριμένη παραλία και θα τα μεταφέρουμε, γιατί πρέπει να πάνε προς ανακύκλωση», υποστήριξε μιλώντας στη Voria.gr ο κ. Καρράς.
Τα αυτονόητα, βέβαια, ερωτήματα που γεννώνται είναι πώς ο κάθε ιδιώτης μπορεί να προχωρά σε αυτόβουλες παρεμβάσεις στον αιγιαλό, μισθώνοντας μπουλντόζες και εκσκαφείς, επιβαρύνοντας έτσι το ευαίσθητο οικοσύστημα μίας παραλίας, αλλά και πόσο υπέρογκο μπορεί να είναι αυτό το κόστος για τους ΟΤΑ, που δεν το αντέχουν τα ταμεία τους και χρειάζονται επιπρόσθετους πόρους, ώστε να απομακρύνουν και να διαχειριστούν ορθώς αυτά τα φύκη -ένα κόστος, βέβαια, που στον αντίποδα φαίνεται να... αντέχουν οι ιδιοκτήτες καταλυμάτων.
