του Χρήστου Παπαστεργίου*
Σε λιγότερο από 20 μέρες έχουμε αυτοδιοικητικές εκλογές. Αυτό σημαίνει και εκλογές για ανάδειξη νέου Περιφερειάρχη.
Υπάρχει αρκετός επικοινωνιακός θόρυβος αλλά όχι μηνύματα ουσίας, για έργα ουσίας. Απουσιάζει ένας διάλογος επί της ουσίας για την Περιφέρεια μας και το μέλλον της. Προ καιρού είχα ζητήσει να γίνει δημόσιος διάλογος για τις προτάσεις του κάθε υποψηφίου. Ειδικότερα έναντι του κ. Τζιτζικώστα, είχα διατυπώσει την πρόταση για ένα debate : «Όποτε θέλει, όπως θέλει, με όποιους θέλει, όπου θέλει».
Απάντηση ανάλογη του έργου του: Σιωπή.
Δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια : ο επί δωδεκαετία Περιφερειάρχης (‘’συνομήλικος’’ του κ. Αγοραστού περίπου) αποφεύγει να υπερασπιστεί το έργο του σε ανοιχτό δημόσιο διάλογο. Αποφεύγει όμως και να μιλήσει με συγκεκριμένο τρόπο και για το μέλλον, για το Πρόγραμμα της επόμενης πενταετίας. Είναι δε τέτοια η ανυπαρξία του πολιτικού αυτοδιοικητικού λόγου του που απουσιάζουν ακόμη και οι συνήθεις «εκθέσεις ιδεών».
Προσπαθεί να δοξασθεί κρυπτόμενος πίσω από ιδιότητες κομματικές και οικογενειακές.
Κι όμως: Η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας δε χρειάζεται σύγκριση ιδιοτήτων αλλά ικανοτήτων. Προβολή σχεδίων για την Περιφέρεια μας και όχι για το προσωπικό μέλλον του κάθε αξιωματούχου. Αντιπαράθεση προτάσεων και όχι γενεαλογίας και επικοινωνιακής ισχύος.
Η πρωτοφανής απουσία κάθε διαλόγου, η ανυπαρξία προγραμμάτων, η απροθυμία συμμετοχής σε μια ανοιχτή συζήτηση με συμμέτοχο την κοινωνία δεν είναι μια τυχαία εξέλιξη. Είναι στρατηγική επιλογή. Η αφωνία για τα ζητήματα της Περιφέρειας είναι η συνταγή των συμβούλων επικοινωνίας όσων δεν έχουν να πουν κάτι για τη ζωή μας. Όσων γαλουχήθηκαν ότι μπορούμε να συνεχίσουμε στον αυτόματο πιλότο ή ότι ‘’ η Μακεδονία τους χρωστάει’’.
Προσωπικά πιστεύω στο ακριβώς αντίθετο. Και προσπαθώ να το δείξω στην πράξη. Με σειρά προτάσεων, ανάδειξη ζητημάτων, δημιουργία μιας «Ατζέντας για την Κ. Μακεδονία του 21ου αιώνα». Απλά αλλά και μεγάλα ζητήματα που θεωρώ ότι πρέπει να βρίσκονται στον πυρήνα κάθε δημόσιας πολιτικής συζήτησης.
Για μένα, Περιφερειάρχης σημαίνει ενώνω γενιές, ελπίδες, αγώνες , σχέδια και ανθρώπους. Ενώνω τις τοπικές κοινωνίες της Κ. Μακεδονίας. Χωρίς αποκλεισμούς και τεχνητά φράγματα, με διακομματική αναφορά και διαγενεακή αποδοχή.
Να το ξεκαθαρίσουμε: Για να είναι ένας Περιφερειάρχης χρήσιμος για τον τόπο του και τους πολίτες του πρέπει να συγκεντρώνει ορισμένα χαρακτηριστικά.
-Αρχικά πρέπει να έχει γνώση των θεμάτων, των προκλήσεων, των αναγκαίων πρακτικών λύσεων. Να γνωρίζει πώς δομούνται οι προτεραιότητες και πώς ιεραρχούνται τα ζητήματα. Υποσχέσεις κενές περιεχομένου, υποσχέσεις πληθωριστικές, «τα πάντα στους πάντες» είναι παλαιοκομματικές συνταγές που έχουν αποτύχει.
Όπως έδειξαν οι πολλές φυσικές καταστροφές που συνέβησαν πρόσφατα στη χώρα , οι χρήσιμοι άνθρωποι είναι αυτοί που κάνουν έργα υποδομών, παρεμβάσεις ουσίας , όχι όσοι σπαταλούν τα χρήματα των έργων σε πελατειακής λογικής ‘’εξαγορές’’ ψήφων ή σε επικοινωνιακά τεχνάσματα.
Προτεραιότητα είναι οι άνθρωποι του τόπου και όχι η εικόνα του ‘’ατσαλάκωτου’’ Περιφερειάρχη.
-Δεύτερο, παρά το γεγονός ότι στο αυτοδιοικητικό μοντέλο είναι σημαντικός ο ρόλος του επικεφαλής, αυτός πρέπει να πλαισιώνεται από ανθρώπους, ικανούς , με αυθεντικό ενδιαφέρον για τον τόπο ,να έχει ομάδα αποφασισμένη για δουλειά . Ομάδα με ανθρώπους όλων των ηλικιών, όλων των επαγγελματικών , μορφωτικών και κοινωνικών διαστρωματώσεων.
Νιώθω ευτυχής που ηγούμαι μίας τέτοιας ομάδας, που συγκροτώ ψηφοδέλτιο με υποψήφιους που διαθέτουν επιστημονική και τεχνική κατάρτιση , με αποδεδειγμένη διοικητική επάρκεια και με κοινωνική ευαισθησία.
-Τρίτο, Ο Περιφερειάρχης πρέπει να έχει βλέμμα προς όλες τις καλές πρακτικές που έχουν αναφανεί στην Αυτοδιοίκηση – σίγουρα σε εθνικό επίπεδο αλλά και στον ευρωπαϊκό και μεσογειακό χώρο. Κλιματική αλλαγή, ανθεκτικότητα, υποδομές, μετακινήσεις, ενέργεια, εκπαίδευση, τουρισμός, πολιτισμός, είναι πλέον ζητήματα σύνθετα. Είναι μια αλυσίδα που κάθε κρίκος της επηρεάζει τον προηγούμενο και τον επόμενο. Είναι ζητήματα που απαιτούν πόρους, σχέδιο, συνέργειες.
-Τέταρτο, Ο Περιφερειάρχης πρέπει να είναι διεκδικητικός κι όχι υποτακτικός της κεντρικής εξουσίας. Να απαιτεί για τον τόπο του όχι στη βάση ενός επικοινωνιακού show αλλά στη βάση των προτεραιοτήτων που έχει για αυτόν.
Αυτός ο συγκεντρωτισμός φάνηκε και στην υπόθεση της μετατροπής της ΕΡΤ3 σε μία απλή απόφυση του πολυδαίδαλου Κεντρικού Μηχανισμού. Τρείς υποψήφιοι Περιφερειάρχες, από όλη τη Μακεδονία και τη Θράκη, υποβάλλαμε συγκεκριμένη πρόταση για την επαναφορά της αυτονομίας της ΕΡΤ3 , σε νέα θεσμική βάση, ώστε να μη χαθεί ένα ακόμη στοίχημα για τη Μακεδονία. Ο Περιφερειάρχης Κ. Μακεδονίας σιώπησε, δεν πρότεινε τίποτα συγκεκριμένα, δεν διεκδίκησε τα αυτονόητα, δεν ήθελε να κακοκαρδίσει την κεντρική εξουσία…
Θα ήμουν πραγματικά χαρούμενος εάν και ο κ. Τζιτζικώστας είχε καταθέσει ανάλογες ή έστω αντιθετικές προτάσεις.
Δεν το έχει κάνει μέχρι σήμερα. Ποτέ δεν είναι αργά…
*Ο Χρήστος Παπαστεργίου είναι υποψήφιος περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας