Είναι η μεγαλύτερη πόλη της βόρειας Νορβηγίας, μακρινή, παγωμένη, απομονωμένη κι όμως τόσο φιλόξενη, έτσι όχι άδικα τη λένε «Το Παρίσι του βορρά». Στην καρδιά του ήλιου του μεσονυκτίου, πιο βόρεια κι από τον 69ο παράλληλο κι ακόμη πιο βόρεια από τον Αρκτικό Κύκλο, ένα κατάλευκο τοπίο γιορτάζει τα Χριστούγεννα στους -23°C.
Το Τρόμσο φόρεσε τα γιορτινά του, γέμισε έλατα, φωτάκια, μπάλες και γιρλάντες και οι Σάμι (Sámi ή Sápmi ), ο αυτόχθονος λαός της περιοχής - που εξαπλώνεται ως τη χερσόνησο Κόλα της Ρωσίας που αποτελεί τμήμα της Λαπωνίας- επιδεικνύουν στους τουρίστες τους τάρανδους που σέρνουν ξύλινες άμαξες πάνω στον πάγο και κάνουν βόλτες στην πόλη. Καμαρώνουν επίσης ως εξαιρετικοί ψαράδες σολομού, μπακαλιάρου, καραβίδας και κυνηγοί φάλαινας, αλλά και για τα μοναδικής τεχνοτροπίας και χρωμάτων χειροτεχνήματα.
Το Τρόμσο υποδέχεται και καλοδέχεται αυτές τις μέρες τουρίστες από όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης, από την Κίνα και την Ιαπωνία, ως την Αυστραλία, τη Νότιο Αφρική και την Αμερική, αλλά και κάποιους Έλληνες. Στο τιμόνι ενός από τα τουριστικά λεωφορεία που κάνουν τον γύρο της πόλης και της περιοχής, ένας δραστήριος και δαιμόνιος Έλληνας, ο Θωμάς Πανίτσας, με καταγωγή από το Αγρίνιο, που εργάζεται εδώ και 14 χρόνια στη βόρεια Νορβηγία. Δραστήριος γιατί άλλαξε δουλειές μέχρι να βρει αυτή που του ταιριάζει καλύτερα και δαιμόνιος γιατί μεταφέρει τους επισκέπτες στα πιο παράξενα μέρη, εκεί όπου κι ο πλέον έμπειρος οδηγός θα τρόμαζε. Με επιδέξιες κινήσεις και σταθερό κράτημα του τιμονιού ο Θωμάς Πανίτσας, πατινάρει στον πάγο, ενώ από τα μεγάφωνα ακούγεται ελληνική μουσική και οι επιτυχίες του Ρέμου, του Αργυρού, του Βέρτη, της Βίσση, του Πλούταρχου και του Καρρά. Γιατί ένας Έλληνας κάνει πάντα και παντού τη διαφορά...
«Τούτες τις μέρες, εμείς που ζούμε εδώ, νομίζουμε ότι είμαστε ήρωες ενός παραμυθιού, ζούμε και κινούμαστε σε ένα μαγικό τοπίο. Το Τρόμσο είναι αυτό που λέμε Χριστούγεννα. Υπάρχουν παντού τόσα πολλά φώτα που κάνουν την απουσία του φυσικού φωτός λιγότερο στενάχωρη. Γιατί εδώ, έχει μόλις 1,5 ώρα την ημέρα φως, αλλά όχι ήλιο. Λίγο φυσικό φως, όπως όταν ξημερώνει στην Ελλάδα», λέει στη Voria, ο Θωμάς Πανίτσας προσθέτοντας πως λόγω της έλλειψης του ήλιου «παίρνουμε μεγάλες ποσότητες βιταμίνης D σε χάπια».
Η απουσία φυσικού φωτός δημιουργεί ακόμη και ψυχολογικά προβλήματα, ενώ με ανυπομονησία αναμένουν στη βόρεια Νορβηγία την 21η Ιανουαρίου 2026, τότε που για 10 λεπτά θα βγει ένας λαμπερός ήλιος και θα χαθεί πάλι μέχρι την Άνοιξη.
Στο Τρόμσο όλοι και όλα κινούνται γύρω από το χιόνι. Η άλκη, εμβληματικό ζώο της Νορβηγίας, συνδεδεμένο με τα δάση και τα φιορδ, αποτελεί ατραξιόν για τους τουρίστες που συμμετέχουν σε εκδρομές για να τη δουν, παρέα με τον έλκχαουντ, τον εθνικό σκύλο της χώρας. Κι αφού περπατήσουν πάνω σε απέραντες παγωμένες λίμνες -μια εμπειρία ελαφρώς ανατριχιαστική- πηγαίνουν για να θαυμάσουν τις μεγαλόσωμες φάλαινες στον Βόρειο Παγωμένο Ωκεανό (Αρκτικό), κυρίως μέσω του αρχιπελάγους του Σβάλμπαρντ. Στη διαδρομή θα συναντήσουν πολικές αρκούδες και θα πάρουν μια έντονη εικόνα της άγριας ζωής, άλλοτε μέσα από το ζεστό λεωφορείο με τον Έλληνα οδηγό που ακούσει λαϊκά στη διαπασών ή μέσα από ένα έλκηθρο που σέρνουν τάρανδοι.
Για τον Θωμά Πανίτσα μια από τις πιο δυνατές εμπειρίες είναι η επίσκεψη στα νησιά Λοφότεν, στη βόρεια Νορβηγία, τα οποία και χαρακτηρίζει ως «μέρος μαγικό». Το σύμπλεγμα αποτελείται από 7 νησιά, τέσσερα από τα οποία συνδέονται μεταξύ τους με γέφυρες, ενώ τα δύο μικρότερα, το Vaeroy και το Rost με φέρι από την πόλη Μπόντο. Μικρά, γραφικά ψαροχώρια, πανέμορφες ακτές, ξύλινα πολύχρωμα σπίτια, ατέλειωτες παραλίες και γαλαζοπράσινα νερά, γοητεύουν τους τουρίστες που τα επισκέπτονται όλο τον χρόνο, τώρα τις γιορτές όμως κυριολεκτικά τα μέρη αυτά βουλιάζουν.
Εδώ και πάνω 1000 χρόνια τα νησιά Λοφότεν αποτελούν τον κύριο προμηθευτή μπαλακιάρου στη Βόρεια θάλασσα κι έτσι παντού βλέπει κανείς ειδικές ξύλινες κατασκευές για το άπλωμα και το πάστωμα των ψαριών. Το χωριό Reine είναι αγαπημένος τόπος έμπνευσης για ζωγράφους, φωτογράφους, λογοτέχνες από όλο τον κόσμο, ενώ στο χωριό Å, το τελευταίο της οδικής διαδρομής -όχι τυχαία φέρει το όνομα του τελευταίου γράμματος από το νορβηγικό αλφάβητο- λειτουργεί ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον Μουσείο Αλιείας, με εικόνες, γραφικά και δεδομένα για τη συνεισφορά της αλιείας στην οικονομία της Νορβηγίας.
Ήρθε το βόρειο σέλας
«Όσοι δεν έχασαν τη μιλιά τους τσίριζαν για ώρα. Ούρλιαζαν από την πρώτη στιγμή, μέχρι που χάθηκε από τα μάτια τους. Πολλοί μάλιστα σοκαρισμένοι από το θέαμα δεν κατάφεραν καν να σηκώσουν το κινητό τους τηλέφωνο και να ανοίξουν την κάμερα. Είδαμε το βόρειο σέλας έξω από το Τρόμσο τη μοναδική προσβάσιμη πόλη σε αυτό το ύψος όπου το σέλας διακρίνεται πεντακάθαρα και σε όλη του τη μαγεία».
Ο Θωμάς Πανίτσας μεταφέρει τουρίστες για το υπερθέαμα, αλλά κι ο ίδιος δεν μπορεί να μείνει αμέτοχος στη μαγεία. Το βόρειο σέλας με τα έντονα χρώμα -κυρίως μπλε, πράσινο και βιολετί- εμφανίζεται τις νύχτες στον ουρανό και στη Νορβηγία βρίσκει κανείς οργανωμένες εκδρομές και σαφάρι για το... κυνήγι του μέσα σε εκπληκτικά τοπία βουνών και φιορδ. Αφετηρία πάντα το Τρόμσο, το μοναδικό σημείο όπου το φαινόμενο εξελίσσεται στην ολότητά του. Εμφανίζεται γύρω στις 11 το βράδυ και... χορεύει σε ρυθμούς μπαλέτου τουλάχιστον μέχρι τις 2 το ξημέρωμα. Κι ύστερα χάνεται πάλι για να εμφανιστεί το άλλο βράδυ...αν το επιτρέψει ο καιρός και ο καθαρός ουρανός.
Αυτό το σόου χρωμάτων δεν είναι παρά μια καταιγίδα που προέρχεται από τη σύγκρουση φορτισμένων σωματιδίων που ξέφυγαν από τον Ήλιο και συμπλέκονται με το μαγνητικό πεδίο της Γης. Οι ηλιακοί άνεμοι δίνουν στο σέλας τη μορφή στρόβιλου, γι΄αυτό και φαίνεται σαν να χορεύει ασταμάτητα.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, στα έτη 2024-2025 το βόρειο σέλας είναι στην κορύφωσή του και αυτές τις μέρες οι κυνηγοί του έχουν πλημμυρίσει το Τρόμσο και άλλες περιοχές της βόρειας Νορβηγίας για να το απολαύσουν και να το απαθανατίσουν.
Στη χριστουγεννιάτικη αγορά για Greek Gyros και αρνί βραστό με λάχανο
Πίσω στο Τρόμσον, η χριστουγεννιάτικη αγορά είναι ανοιχτή όλη τη μέρα -τρόπος του λέγειν μέρα- και στα μικρά ξύλινα σπιτάκια οι έμποροι της πόλης και άλλοι που ήρθαν από τη γύρω περιοχή προσφέρουν γλυκά και φαγητά, στολίδια και αναμνηστικά, ζεστό κρασί και παστά ψάρια. Από μια τέτοια αγορά, που συγκεντρώνει χιλιάδες επισκέπτες, κυρίως τουρίστες, δεν θα μπορούσε να λείπει ο γύρος ο ελληνικός. Σε ένα από τα σπιτάκια πουλιέται σάντουιτς με αυθεντικό Greek Gyros και είναι αυτό που έχει πάντα ουρά. Λουκάνικα με πικάντικες σάλτσες, ψάρια όλων των ειδών και των παρασκευών -κυρίως σολομός, ρέγγα και μπακαλιάρος-, τάρανδος με πατάτες, μούρα και γλυκόξινη σάλτσα, πουλερικά και σούπες, ξινολάχανο και λαχανικά στον φούρνο, σερβίρονται σε όλα τα εστιατόρια, μαζί με επιλογές από την ασιατική κουζίνα.
«Το Τρόμσο δεν είναι μια εκδρομή που κάνει κάποιος εύκολα, καθώς τα αεροπορικά εισιτήρια είναι ακριβά. Και το κόστος διαμονής και διατροφής δεν είναι φτηνό, αλλά πιστέψτε με, είναι ταξίδι που αξίζει. Αυτά που θα δούμε εδώ δεν υπάρχουν πουθενά στον κόσμο», μας λέει ο Θωμάς Πανίτσας, που βλέποντας αρκετούς Έλληνες να φτάνουν μεμονωμένα εκεί, συνέλαβε την ιδέα να οργανώσει το πρώτο αμιγώς ελληνικό γκρουπ ταξιδιωτών, με ξεναγό φυσικά τον ίδιο. Έτσι μαζεύει ήδη συμμετοχές, μέσω της τουριστικής επιχείρησης που έχει στα Χανιά της Κρήτης και χαίρεται από τώρα που θα μπορέσει να δείξει στους Έλληνες όσα ο ίδιος ανακάλυψε τα χρόνια που είναι εκεί. Το ταξίδι θα γίνει από τις 2 ως τις 8 Μαρτίου και ο Θωμάς Πανίτσας έχει ήδη βγάλει ένα πλήρες πρόγραμμα ξεναγήσεων.
«Στόχος μου είναι να έρθουν στη βόρεια Νορβηγία όσο το δυνατόν περισσότεροι Έλληνες και να δουν το Τρόμσο, τα νησιά Λοφότεν, το αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ, ένα μοναδικό φυσικό περιβάλλον στα μισά της διαδρομής προς τον Βόλο Πόλο. Να πάμε για κυνήγι σολομού, να δούμε φάλαινες, άλκες, τάρανδους, γραφικά χωριά και φιορδ, να γευτούμε μια ιδιαίτερη κουζίνα και να αποτυπώσουμε καρτ ποστάλ που θα μας συνοδεύουν για μια ζωή», αναφέρει στη Voria ο Θωμάς Πανίτσας με τον ενθουσιασμό μικρού παιδιού που τα βλέπει και τα ζει όλα αυτά και θέλει να τα μοιραστεί με τους φίλους του.
Κι επειδή τούτες τις μέρες, λόγω δουλειά δεν μπορεί να βρίσκεται στην πατρίδα και στην οικογένειά του, στέλνει ευχές για «Υγεία και χαρές σε όλο τον κόσμο. Να κρατάμε την Ελλάδα μας ψηλά και πάντα στην καρδιά μας. Καλά Χριστούγεννα από το παγωμένο Τρόμσο σε όλους». God jul med fred og lykke for hele verden- που θα έλεγαν και οι ντόπιοι....