Καλημέρα σας.
Με αφορμή την κατασκευή του FlyOver, που έχει επιβαρύνει το κυκλοφοριακό σε ολόκληρο το πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο κεντρικός δήμος, αλλά και οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους δήμους της πόλης έχουν καινούριες διοικήσεις η συζήτηση για την καθημερινότητα στη Θεσσαλονίκη έχει… ανάψει. Θέματα που είχαν χρόνια να συζητηθούν μπαίνουν επάνω στο τραπέζι -για παράδειγμα οι φορτοεκφορτώσεις, οι ποδηλατόδρομοι, τα πασαλάκια, η αποκομιδή των ογκωδών κλπ. Κατά κάποιο τρόπο το επόμενο διάστημα τα αίματα θα ανάψουν και σε ρόλο των «απέναντι» δεν θα είναι μάλλον οι προβλέψιμοι πολιτικοί αντίπαλοι, αλλά διαφορετικές δυνάμεις. Η πόλη θα μετατραπεί σε… Άγρια Δύση της Αριστοτέλους και… ροντέο του ιστορικού κέντρου, αλλά η αλήθεια είναι ότι ποτέ, κανείς και πουθενά δεν έκανε ομελέτα χωρίς να σπάσει αυγά, ενώ όπως λέει ο σοφός λαός για να πιάσει κάποιος ψάρια πρέπει να βρέξει το… ποπουδάκι του. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις τις προσεχείς εβδομάδες η εσωτερική συζήτηση θα αποκτήσει μετά από χρόνια ενδιαφέρον, ενώ το πρόσημο στο τέλος πιθανότατα θα είναι θετικό. Βλέπετε σε πολλά πεδία η κατάσταση είναι τόσο βαλτωμένη, που οτιδήποτε και να συμβεί θα είναι καλύτερο από το υπάρχουν. Αναμείνατε, λοιπόν, στο… ακουστικό σας.
Τα εγκαίνια της ΕΥΑΘ
Την ερχόμενη Παρασκευή, στις 6 το απόγευμα, θα εγκαινιαστεί επισήμως το ανακατασκευασμένο κτίριο διοίκησης της Εταιρείας Ύδρευσης Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης, στην οδό Εγνατία, στο ύψος του Σιντριβανιού. Η εμβληματική έδρα της εταιρείας, που δεσπόζει ακριβώς απέναντι από την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, τα δύο τελευταία χρόνια υπέστη εργασίες εις βάθος, εις πλάτος και εις ύψος με αποτέλεσμα από ένα γερασμένο και ξεπερασμένο οικοδόμημα να εξελιχθεί σε ένα απόλυτα σύγχρονο, βιοκλιματικό κτίριο, που αποτελεί κόσμημα και σημείο αναφοράς για το κέντρο της Θεσσαλονίκης. Η εμφάνισή του, δε, τις βραδινές ώρες, με τα οικολογικά του φώτα αναμμένα, είναι εντυπωσιακή, καθώς φωταγωγεί ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή δημιουργώντας αίσθημα ασφάλειας, αλλά και μια πολύ όμορφη εικόνα.
Κόντρες στην παραλιακή
Σε πίστα για κόντρες ταχύτητας μετατρέπεται συχνά πυκνά η Λεωφόρος Μεγάλου Αλεξάνδρου. Το μεγάλο μήκος του δρόμου και τη μειωμένη κίνηση τις νυχτερινές ώρες εκμεταλλεύονται ορισμένοι προκειμένου να ικανοποιήσουν τα απωθημένα τους και το πάθος τους για αδρεναλίνη. «Στήνουν» τα «πειραγμένα» αυτοκίνητά τους ή τις μηχανές υψηλού κυβισμού και επιδίδονται σε κόντρες αδιαφορώντας για τα υπόλοιπα αυτοκίνητα που κινούνται στον δρόμο. Σημείο αφετηρίας τους είναι ο κάθε κόκκινος σηματοδότης. Μαρσάρουν και μόλις δείξει πράσινο εφορμούν αναπτύσσοντας μεγάλες ταχύτητες μέχρι να φτάσουν στον επόμενο σηματοδότη. Αν πριν σταματήσουν εντελώς στον επόμενο ανάψει πράσινο τότε αναπτύσσουν εκ νέου ταχύτητα και συνεχίζουν τις τρελές πορείες τους. Δεν είναι λίγες οι φορές που σαστισμένοι οι άλλοι, οι κανονικοί οδηγοί κάνουν στο πλάι, αλλάζουν λωρίδα και κόβουν ταχύτητα, προκειμένου να αποφύγουν να βρεθούν στη μέση μιας κόντρας και να κινδυνεύσουν να υποστούν ή να προκαλέσουν ατύχημα. Το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο, όμως κάποια στιγμή πρέπει να ληφθούν μέτρα από την Τροχαία για χάρη της δημόσιας ασφάλειας. Ήδη στην πρωτεύουσα, επίσης στην παραλιακή λεωφόρο, τα πολλά ατυχήματα και δυστυχήματα, αλλά και τα συνεχή τηλεοπτικά ρεπορτάζ έχουν κινητοποιήσει την Ελληνική Αστυνομία, που στήνει μπλόκα. Καιρός να γίνουν ανάλογες κινήσεις και στη Θεσσαλονίκης, όσο ακόμη το φαινόμενο έχει περιορισμένες διαστάσεις. Διότι Μίκαελ Σουμάχερ και Βαλεντίνο Ρόσι (νομίζουν ότι) υπάρχουν παντού!
Πυραμίδες στο Διαδίκτυο
Το διαδίκτυο αποτελεί, πλέον, βασικό στοιχείο της καθημερινότητάς μας και ως εκ τούτου έχει φέρει πολλά καλά και πολλά άσχημα. Για παράδειγμα η απάτη έχει πάει σε άλλο επίπεδο και εάν οι ενήλικες μπορούν να τη μυριστούν σχετικά εύκολα, δεν συμβαίνει το ίδιο με μικρότερες ηλικίες. Πρόσφατα κάτι περίεργοι τύποι εμφανίζονται στις πλατφόρμες του Instagram και του TikTok ως πολυεκατομμυριούχοι σε ηλικία 25 ετών, επιδεικνύοντας πλούτο όπως ακριβά supercars, χρυσά ρολόγια και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς που να έχει σχέση με χλιδή. Μόνο που οι περισσότεροι από αυτούς δημιουργούν κλειστές ομάδες σε μορφή πυραμίδας και ζητούν από όσους θέλουν να βγάλουν πολύ και εύκολο χρήμα να μπουν σε αυτή τη διαδικασία πληρώνοντας συνδρομή, ώστε να μάθουν τα μυστικά της επιτυχίας. Και αυτοί που τσιμπάνε περισσότερο φυσικά είναι παιδιά 12 έως 15 ετών, που θεωρούν ότι εάν σπρώξουν το χαρτζιλίκι στο κρυπτονόμισμα που θα τους πει ο αυτόκλητος master τους θα πάρουν την πρώτη τους Λαμποργκίνι μαζί με το δίπλωμα στα 18. Αλήθεια, η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος κάνει κάτι γι' αυτό;
Ο bizim… Τάισον
Ο ΠΑΟΚ είναι μία λαοφιλής ομάδα με έδρα τη Θεσσαλονίκη, αλλά εμβέλεια και σε άλλες περιοχές στη Β. Ελλάδα και σε ολόκληρη τη χώρα. Μέσα στις χιλιάδες των φίλων της ομάδας, υπάρχουν και κάποιοι με καλλιτεχνική φλέβα. Ένας λοιπόν από αυτούς είναι ο tattoo artist και δημιουργός graffiti, Δημήτρης Μπαϊρακταρίδης. Ο καλλιτέχνης ολοκλήρωσε την περασμένη Κυριακή, πριν από τον αγώνα του ΠΑΟΚ με την ΑΕΚ, ένα εξαιρετικό graffiti με τη μορφή του ποδοσφαιριστή της ομάδας, Τάισον, έξω από τη θύρα 7 της Τούμπας. Ο Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, στα 36 του, αποδέχτηκε την πρόταση ανανέωσης του συμβολαίου του από τους «ασπρόμαυρους» έως το καλοκαίρι του 2025 και ο Δημήτρης θέλησε να τιμήσει το γεγονός. Με αφορμή τις εξαιρετικές εμφανίσεις του ποδοσφαιριστή δημιούργησε μια ιδιαίτερη τοιχογραφία, δίπλα από την οποία αναγράφεται η λέξη «Bizim», δηλαδή «ο δικός μας». Αν μη τι άλλο, ένας διαφορετικός και ιδιαίτερος τρόπος για να υποκλιθεί κάποιος σε έναν σημαντικό αθλητή, ο οποίος ανέβασε σχετική φωτογραφία στο Instagram και ευχαρίστησε τον καλλιτέχνη – οπαδό της ομάδας.
Τρίτη και 13
Τρίτη και 13 σήμερα όλη την ημέρα, αλλά εμείς διατηρούμε την ψυχραιμία μας. Μας βοηθούν και δύο πολύ όμορφα και… φιλοσοφημένα τραγούδια, που είναι αφιερωμένα στη σημερινή ημέρα. Το πρώτο τραγούδησε το 1955 η σπουδαία Σοφία Βέμπο, σε μουσική Μάνου Χατζιδάκι και στίχους του σκηνοθέτη Μιχάλη Κακογιάννη, στην θρυλική ταινία «Στέλλα» και πάει κάπως έτσι:
«Ο μήνας έχει δεκατρείς / καταραμένη μέρα / δεν θέλω ν’ ανταμώσω άνθρωπο / ούτε για καλημέρα. /
Σαν ξημερώνει δεκατρείς / δεν βγαίνω απ’ το κρεβάτι / κλειδώνω πόρτες και παράθυρα / μα που κλείσω μάτι. /
Άτιμη μέρα μ’ έφαγε / μου ’κοψες τα φτερά μου / στον έρωτα με κάνει διαρκώς / να χάνω τα νερά μου. /
Με λένε για προληπτική / μα το ’φερε η μοίρα /
στις δεκατρείς να μείνω ορφανή / στις δεκατρείς και χήρα».
Το δεύτερο είναι ένα τραγούδι του 2007. Οι στίχοι ανήκουν στον Γιάννη Λογοθέτη, τον γνωστό σκιτσογράφο Λογό και η μουσική και ερμηνεία στον Γιάννη Γιοκαρίνη. Πρόκειται για ακόμη πιο… στοχευμένο κομμάτι αφού δεν μιλάει απλώς για την 13η του μηνός, αλλά για μια 13η που είναι και Τρίτη, όπως σήμερα. Προσέξτε: «Άκου να δεις τι έπαθα βγήκα και πήγα βόλτα / ένας εργάτης πέρναγε κουβάλαγε μια πόρτα. / Και όπως γύριζα να δω στο πάρκο τα πουλάκια / πάνω στην πόρτα έπεσα και είδα αστεράκια. /
Ο μήνας είχε δεκατρείς και ήτανε και Τρίτη /
τι ήθελα ο άσχετος και βγήκα από το σπίτι; /
Και πήγα και περίμενα το πράσινο φανάρι /
περίμενε ένας τυφλός ήταν και δυο φαντάροι /
και όπως φεύγει ο τυφλός απέναντι να πάει /
μία γριά με Ι.Χ. πάει και τον πατάει. /
Ο μήνας είχε δεκατρείς και ήτανε και Τρίτη /
τι ήθελε κι αυτή η γριά και βγήκε απ’ το σπίτι; /
Ήμουνα μες στο τρόλεϊ ήταν και κάτι άλλοι /
ήταν και μια με ρόλεϊ και βίδα στο κεφάλι /
κι όπως γυρνάει απότομα να με ρωτήσει κάτι /
της φεύγει ένα ρόλεϊ και μου ’ρχεται στο μάτι. /
Ο μήνας είχε δεκατρείς και ήτανε και Τρίτη /
τι ήθελε κι αυτή η τρελή και βγήκε απ’ το σπίτι;».