Αν υποθέσουμε ότι ένα σύστημα χρειάζεται τους αμφισβητίες για να παραμείνει ενεργό και δημιουργικό η κυβέρνηση τους βρήκε στους «11» βουλευτές που κατέθεσαν στην Βουλή ερώτηση για τις τράπεζες, τα κόκκινα δάνεια και τις εταιρείες διαχείρισης των δανείων αυτών, τους γνωστούς servicers. Επειδή η αντιπολίτευση είναι απούσα, καθώς ασχολείται με τα εσωκομματικά της -τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ- οι «11» βρήκαν την ευκαιρία και να δείξουν ότι είναι… κοινωνικά ευαίσθητοι, να ρίξουν και κάποια άσφαιρη εσωκομματική τουφεκιά και -φυσικά- να προβληθούν. Να κάνουν δηλώσεις, να δώσουν συνεντεύξεις, να επανέλθουν ούτως ειπείν στην επικαιρότητα. Μόνο που επέλεξαν ένα θέμα εξαντλημένο. Μετά από οκτώ χρόνια κρίσης και με τα κόκκινα δάνεια των τραπεζών στο αποκορύφωμα των δυσκολιών να αγγίζουν το 50% και άλλα πέντε – έξι χρόνια από τότε που ξεκίνησε η ουσιαστική προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος, όλοι λίγο – πολύ έχουν καταλάβει τι συμβαίνει. Τώρα οι «11» προβάλουν και ιδεολογήματα ότι δήθεν η Νέα Δημοκρατία και ο ιδρυτής της Κωνσταντίνος Καραμανλής οικοδόμησε το προφίλ πάνω στην ιδιοκτησία μέσω της αντιπαροχής! Γυρνάμε, δηλαδή, στη δεκαετία του 1950 -τότε ο Καραμανλής καθιέρωσε την αντιπαροχή- για να εξηγήσουμε κάτι που συμβαίνει στη δεκαετία του 2020. Εκείνο που δεν λένε οι «11» είναι ποιος ακριβώς και μέσω ποιας διαδικασίας θα πληρώσει όλα αυτά τα κόκκινα στεγαστικά δάνεια. Υποτίθεται ότι ως χώρα και ως κοινωνία μάθαμε -εκείνοι που δεν ήξεραν δηλαδή- με επώδυνο τρόπο ότι με τα λεφτά δεν είναι να παίζει κανείς, διότι μπορεί και να… καεί. Το μόνο που ταιριάζει στην περίσταση είναι το σχόλιο ενός φίλου. Ευτυχισμένο το 1950!
Ο… καθυστερημένος αντιδήμαρχος
Έχουμε συνηθίσει στους γάμους οι νύφες να στήνουν τους γαμπρούς, οι οποίοι περιμένουν υπομονετικά στα σκαλιά της εκκλησίας. Λιγότερο στην πόρτα του δημαρχείου, αφού στους πολιτικούς γάμους η καθυστερημένη άφιξη δεν συνηθίζεται και πολύ. Ωστόσο, στις αρχές Σεπτεμβρίου, πριν από λίγες ημέρες δηλαδή, ένας γάμος στο δημοτικό κτήριο Πολίχνης ξεκίνησε με απρόοπτο. Δεν καθυστέρησε να διαβεί την είσοδο του δημαρχείου ούτε η νύφη ούτε ο γαμπρός, αλλά ο… αντιδήμαρχος που θα τελούσε τον γάμο. Έφτασε στον χώρο 45 λεπτά μετά την καθορισμένη ώρα. Το περιστατικό αποκάλυψε η δημοτική σύμβουλος της αντιπολίτευσης Χαρά Αμανατίδου στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο, λέγοντας, μάλιστα, ότι χρειάστηκε η ίδια να αναζητήσει τον αντιδήμαρχο -προφανώς στο κινητό- για να προσέλθει στο δημοτικό κτήριο και να τελέσει τον γάμο. Το είχε ξεχάσει; Ή συνέβη κάτι άλλο;
Η ακαμψία του ΟΑΣΘ
Αναμφίβολα οι μετακινήσεις των πολιτών της Θεσσαλονίκης με το μοναδικό μέσο μαζικής μεταφοράς που διαθέτει -μέχρι στιγμής- αυτή η πόλη έχουν βελτιωθεί από τότε που κάποιες από τις γραμμές του ΟΑΣΘ πέρασαν στα χέρια του ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης. Βέβαια, ο ΟΑΣΘ δεν φημιζόταν ποτέ για την ευελιξία του και τις τάσεις του να προσαρμόζεται με τις συνθήκες που επικρατούν στην πόλη, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις. Μια ακόμα χαρακτηριστική περίπτωση… ακαμψίας του Οργανισμού είναι η περίοδος του Σεπτεμβρίου, όταν η Θεσσαλονίκη «πνίγεται» από πολιτισμό και κουλτούρα. Είναι τότε που πνίγονται κυριολεκτικά και οι επιβάτες στα λεωφορεία που περνάνε από τους χώρους των συναυλιών και των θεατρικών παραστάσεων. Στο φωτογραφικό στιγμιότυπο των ημερών πολύς κόσμος προσπαθεί να μπει στο τελευταίο δρομολόγιο της γραμμής «27», για να φύγει από τη Μονή Λαζαριστών μετά από συναυλία προς το κέντρο. Χωρίς μεγάλη επιτυχία. Ίσως για το καλοκαίρι του 2025, όταν θα υπάρχει και το μετρό, ο ΟΑΣΘ να μπορεί να σχεδιάσει καλύτερα μερικές γραμμές, να προσθέσει δρομολόγια και γενικά να... προσαρμοστεί, αφού, όπως υποστηρίζει, σε αυτήν την πόλη «πηγαίνουμε μαζί». Το κλειδί είναι η λέξη ευελιξία, που δεν κάνει… παρέα με το ελληνικό δημόσιο, στο οποίο ανήκει πλέον ο Οργανισμός Αστικών Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης.
Ένα υπαίθριο… μουσείο Street Art
Έστησαν τα μεγάλα καβαλέτα τους και στάθηκαν μπροστά στην απεραντοσύνη του Θερμαϊκού κόλπου για να εμπνευστούν. Οι καλλιτέχνες του δρόμου έφτιαξαν μεγάλους, όμορφους πίνακες, μπροστά από τον Κήπο της Μεσογείου, στη Νέα Παραλία της Θεσσαλονίκης. Το MATAROA Street Contest αποτελεί μια δράση της Πολιτιστικής Εταιρείας Επιχειρηματιών Βορείου Ελλάδος και μεταμορφώνει σταδιακά τον Κήπο της Μεσογείου σε υπαίθριο «μουσείο» Street Art. Ή -αν προτιμάτε- υπαίθρια γκαλερί. Αναδεικνύοντας παράλληλα το street art/graffiti ως μορφή τέχνης και επικοινωνίας. Αυτές τις μέρες, άλλωστε, ολοκληρώνεται η σειρά παρεμβάσεων της Πολιτιστικής Εταιρείας σε συνεργασία με τον δήμο Θεσσαλονίκης, με στόχο την ουσιαστική αισθητική αναβάθμιση της Νέας Παραλίας. Στο πλαίσιο αυτό έγιναν εργασίες καθαρισμού και αποκατάστασης στα 133 παγκάκια του παραλιακού μετώπου. Τώρα πήραν σειρά οι καλλιτέχνες. Περισσότεροι από 60 δημιουργοί ανταποκρίθηκαν στην πρώτη διοργάνωση του διαγωνισμού, που φιλοδοξεί να γίνει ετήσιος θεσμός και από τη διαδικασία αξιολόγησης αναδείχτηκαν 12 street artists (ASHOS, Dem, DIMI, Jasone, John Patelias, ONEBRAN, Shuen, Sissy, Smartie, Think, Τεο ΔΜΦ, 3ΜΚ), οι οποίοι ολοκληρώνουν αυτές τις μέρες επί τόπου τη δημιουργία των πρωτότυπων έργων σε ειδικά πάνελς που εγκαταστάθηκαν στον Κήπο της Μεσογείου, συνθέτοντας μια πρωτότυπη υπαίθρια έκθεση και ένα «μουσείο» για αυτή τη μορφή τέχνης στον δημόσιο χώρο. Αποκορύφωμα όλων των παρεμβάσεων αποτελεί το κτήριο του Αντλιοστασίου, το οποίο μεταμορφώνεται και αυτό σε ένα έργο τέχνης. Μια αφαιρετική σύνθεση μορφών της Θεσσαλονίκης, που φιλοτεχνείται από street artists, που είναι μέλη της επιτροπής και σύμβουλοι στο Mataroa Street Contest: οι Apset, Κωστής Δαμουλάκης και Ορέστης Πάγκαλος.
Λάθος στη… Δημοκρατία
Ο δαίμων του τυπογραφείου φαίνεται πως τρύπωσε και στο ΥΜΑΘ. Τα λάθη -ασφαλώς- είναι για τους ανθρώπους και τα μπάνερ άνθρωποι τα παραγγέλνουν και άνθρωποι τα φιλοτεχνούν. Ένα τέτοιο μπάνερ ήταν στο φόντο των δηλώσεων του υφυπουργού Εσωτερικών, αρμόδιου για θέματα Μακεδονίας – Θράκης , Κωνσταντίνου Γκιουλέκα, όταν έκανε δηλώσεις μετά την πρόσφατη σύσκεψη για τα μέτρα λόγω των έργων κατασκευής του Flyover. Στην κορυφή του μπάνερ, στο οποίο αναγράφεται ο φορέας, δηλαδή το υπουργείο Εσωτερικών και μάλιστα στην αγγλόφωνη εκδοχή του, υπάρχει ο όρος Ελληνική Δημοκρατία στα αγγλικά. Μόνο που γράφει «Hellenic Repablic» αντί για «Hellenic Republic», που είναι και το σωστό. Να θυμίσουμε φυσικά ότι ο όρος προέρχεται από το λατινικό res publica που είναι απόδοση της ελληνικής λέξης Δημοκρατία. Λάθος είναι, ας διορθωθεί.
