Σήμερα, στις 11 το πρωί, συνεδριάζει το Υπουργικό Συμβούλιο, με βασικό θέμα το Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό - Διαρθρωτικό Σχέδιο της χώρας για την επόμενη τετραετία. Σήμερα, δηλαδή, θα καθοριστεί εν πολλοίς η εικόνα των δημοσιονομικών της χώρας μέχρι το 2028. Διότι, πλέον, όλη η Ευρωζώνη υπογράφει με την Κομισιόν μνημόνια, όχι σαν κι αυτά της Ελλάδας στη δεκαετία του 2010, αλλά, πάντως, δεσμευτικά για τα δημόσια οικονομικά. Στην εποχή του ευρώ οι χώρες της Ευρωζώνης δεν μπορούν να ξοδεύουν ανεξέλεγκτα υπονομεύοντας το κοινό νόμισμα. Καλό είναι να το θυμούνται αυτό ακόμη και όσοι είτε ως πολιτικοί παράγοντες είτε ως… καφενόβιοι εξακολουθούν να μιλούν για το δημόσιο ταμείο με όρους της δεκαετίας του 2000, ενίοτε και με όρους… δραχμής. Η χώρα -ευτυχώς- δεν μπορεί να τυπώσει δικό της νόμισμα για να βάλει το εθνικό νομισματοκοπείο να δουλεύει διπλοβάρδιες ή τριπλοβάρδιες και να «πλημμυρίζει» τις τσέπες και την αγορά με χρήμα χωρίς αξία. Διότι στα οικονομικά αυτή είναι η λέξη κλειδί: αξία.
Η αντοχή της οικονομίας
Με τη Μέση Ανατολή να φλέγεται σε τόσο μεγάλη έκταση πρωτοφανή εδώ και δεκαετίες, το ερώτημα των οικονομικών αναλυτών είναι πόσο θα αντέξει η παγκόσμια οικονομία. Παλαιότερα η συγκεκριμένη περιοχή ήταν βασική πηγή αστάθειας για ολόκληρο τον πλανήτη, αλλά εδώ κι έναν χρόνο που η πολεμική κρίση έχει αναζωπυρωθεί η εικόνα είναι διαφορετική. Με μεγάλες χώρες της περιοχής, όπως είναι η Σαουδική Αραβία, να τηρούν επί της ουσίας θέση ουδετερότητας, οι οικονομικές συνέπειες προς το παρόν περιορίζονται. Ακόμη και το Ισραήλ που μάχεται σε τρία – τέσσερα διαφορετικά μέτωπα δεν είναι αντιμέτωπο με ύφεση. Κάτι που σημαίνει πως τα διεθνή οικονομικά δεδομένα έχουν αλλάξει, ενώ και η… υποψία κρίσης αντιμετωπίζεται, πλέον, διαφορετικά. Όσο για τη σημασία του πετρελαίου στη διεθνή οικονομία παραμένει σημαντική, αλλά όχι καθοριστική όσο στο παρελθόν.
Ο μήνας των τραπεζοκαθισμάτων
Μετά το σύνθημα Αγγελούδη για «καμία ανοχή στην παραβατικότητα», η διοίκηση του δήμου Θεσσαλονίκης δηλώνει έτοιμη να βάλει τάξη στα τραπεζοκαθίσματα και στην καταπάτηση του δημόσιου χώρου. Ήδη, η αντιδημαρχία Επιχειρηματικότητας έχει εκπονήσει τη νέα κανονιστική διάταξη για τα τραπεζοκαθίσματα μετά από διαβούλευση που πραγματοποιήθηκε με εκπροσώπους των καταστηματαρχών. Αυτήν την εβδομάδα το κείμενο της κανονιστικής θα συζητηθεί στη Δημοτική Επιτροπή και στη συνέχεια θα πάρει τον δρόμο για το δημοτικό συμβούλιο. Στη συνεδρίαση του Σώματος στις 21 Οκτωβρίου το θέμα αναμένεται να βρεθεί στο επίκεντρο της συζήτησης των δημοτικών συμβούλων, που θα κληθούν να το εγκρίνουν. Όπως είχε γράψει τον Ιούνιο σε δημοσίευμά της η Voria.gr, η νέα κανονιστική προβλέπει οκτώ αλλαγές σε σχέση με την ισχύουσα, καθώς και ορισμένες προσθήκες.
Ακρίβεια στη λαϊκή
Τελικά η αγαπημένη συνήθεια των καταναλωτών η λαϊκή αγορά μετατρέπεται, σταδιακά, σε εφιάλτη, με τις ανατιμήσεις των οπωροκηπευτικών τον τελευταίο μήνα να αγγίζουν σε κάποιες περιπτώσεις το 50%. Πλέον, όπως λένε οι καταναλωτές, οι τιμές στις λαϊκές αγορές αγγίζουν αυτές των μανάβικων, που ούτως ή άλλως έχουν γίνει περισσότερο τσουχτερές. Είναι χαρακτηριστικό ότι στον ίδιο πάγκο οι πατάτες Νευροκοπίου έχουν φτάσει το 1,20 ευρώ το κιλό, αυξημένες κατά 20% σε σχέση με έναν μήνα πριν, όταν η τιμή ήταν στο 1 ευρώ. Σημαντική είναι η αύξηση και στα πορτοκάλια, καθώς, επίσης από 1 ευρώ, το κιλό έχει φτάσει στο 1,20. Επίσης, στις τομάτες η τιμή από 1,70 ευρώ το κιλό έχει ανηφορήσει στο 1,99 ευρώ. Σύμφωνα με τους παραγωγούς, ο λόγος για το ράλι ακρίβειας στα προϊόντα τους δεν είναι άλλος από τον συνήθη πλέον ύποπτο, την κλιματική κρίση και την παρατεταμένη περίοδο ανομβρίας. «Στέγνωσαν τα χωράφια και μειώθηκε η παραγωγή», λένε οι παραγωγοί για να δικαιολογήσουν τις αυξημένες τιμές, με τους καταναλωτές να προσπαθούν να εφεύρουν τρόπους για να εντάξουν λαχανικά και φρούτα στο μενού της οικογένειας. Κάποιος, μάλιστα, έλεγε τις προάλλες ότι κάνει κομπόστα τα σταφύλια για να έχουν μεγαλύτερη διάρκεια και να μη βάζει συχνά το χέρι στην τσέπη για να τα προμηθευτεί.
Οι κανόνες της Τανταλίδου
Δύσκολα τα πράγματα στην οδό Τανταλίδου, με τους καταστηματάρχες να έχουν να αντιμετωπίσουν ταυτόχρονα δύο διαφορετικά προβλήματα: Από τη μια, τα ελάχιστα φώτα που υπάρχουν στον δρόμο φαίνεται να έχουν μετατρέψει το στενό σε ένα άτυπο... ουρητήριο. Από την άλλη, περαστικοί αφήνουν φαγητά σε κάθε άκρη του δρόμου για τα αδέσποτα. Και κάπως έτσι φαίνεται να δημιουργήθηκαν οι «κανόνες της Τανταλίδου», ώστε σε περίπτωση που κάποιος θέλει να διασχίσει την οδό να ξέρει τι (δεν) πρέπει να κάνει. Μάλιστα, για την πρώτη περίπτωση οι οδηγίες είναι γραμμένες και στα αγγλικά, πιθανώς για τους επισκέπτες του ξενοδοχείου που βρίσκεται στο τέλος του δρόμου.
Ο τζαμπατζής και η… φοβέρα
Σαν να έπιασαν τόπο οι εξαγγελίες του ΟΑΣΘ για ελέγχους στα εισιτήρια και περιορισμό των τζαμπατζήδων. Ή έτσι φαίνεται τις πρώτες ημέρες της εντατικοποίησης των ελέγχων. Είναι χαρακτηριστικό αυτό που συνέβη πριν από λίγες ημέρες σε λεωφορείο της γραμμής 17, στη διαδρομή από το κέντρο προς την Τριανδρία. Το σύνηθες σκηνικό στον ΟΑΣΘ εδώ και αρκετά χρονιά είναι να πληρώνουν μερικοί ενήλικοι το εισιτήριό τους, αλλά η συντριπτική πλειονότητα των πιτσιρικάδων να μην… καταδέχεται να πλησιάσει ούτε το ακυρωτικό μηχάνημα ούτε και το μηχάνημα έκδοσης εισιτηρίων του λεωφορείου, αλλά να τσακώνονται με δυνατές φωνές ποιος θα πάρει την καλύτερη θέση στη γαλαρία. Τις προάλλες, λοιπόν, εμφανίστηκε στην πίσω πόρτα του λεωφορείου μια παρέα πέντε ανήλικων αγοριών. Τα τέσσερα κρατούσαν ανά χείρας εισιτήρια και γρήγορα-γρήγορα, έως… βιαστικά, έσπευσαν να ακυρώσουν τα εισιτήριά τους στο μηχάνημα. Ο πέμπτος, ο πιο ψηλός και «γεροδεμένος» της παρέας, που ήταν και ο μονός χωρίς εισιτήριο, ρώτησε ένα από τα παιδιά γεμάτος νταηλίκι: «Καλά ρε, είσαι κορόιδο; Γιατί χτυπάς εισιτήριο; Τζάμπα λεφτά δίνεις…». Η απάντηση δύο φίλων του ήταν άμεση: «Είδαμε στις ειδήσεις ότι πλέον θα έχει πολλούς ελεγκτές στα λεωφορεία και ότι θα μας βάζουν να μπαίνουμε από τη μπροστινή πόρτα. Πλέον, όλοι θα έχουμε εισιτήρια. Δεν θέλω να γυρίσω σπίτι με πρόστιμο και να ακούσω κράξιμο από τον πατέρα μου». Δεν πέρασαν πάρα μόλις λίγα δευτερόλεπτα και ο «νταής» πήγε κι αυτός να πάρει εισιτήριο, θορυβημένος από τα λόγια των φίλων του. Τελικά και ο… τζαμπατζής φοβέρα θέλει.