Η εμπλοκή του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή με τα διοικητικά της συνεταιριστικής οργάνωσης ΣΕΚΕ, που εδρεύει στην Ξάνθη και τη διευθύνει ο πρώην υπουργός Γεωργίας των κυβερνήσεών του Αλέκος Κοντός, συμπίπτει με την υλοποίηση του πλάνου για την αναδιάρθρωση της εταιρείας. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρώην πρωθυπουργός, ο οποίος επέλεξε να αποχωρήσει και από τη Βουλή, θα είναι πρόεδρος της ΣΕΚΕ Holding, στην ομπρέλα της οποίας θα στεγαστούν τόσο οι παραδοσιακές δραστηριότητες της ΣΕΚΕ πέριξ των καπνών όσο και νεότερες που αφορούν –μεταξύ άλλων- τη μεταποίηση τροφίμων. Όπως ο ίδιος ο Κ. Καραμανλής εξήγησε μέσω κύκλων του η αποδοχή της πρότασης έχει να κάνει με συνδυασμό παραγόντων, από τον συνεταιριστικό χαρακτήρα της ΣΕΚΕ και την υγιή οικονομική και οργανωτική της κατάσταση, μέχρι το γεγονός ότι εδρεύει στην Ξάνθη, δηλαδή στη Θράκη, ενώ εμπλέκεται στον εξαιρετικά κρίσιμο για την πορεία της ελληνικής οικονομίας αγροτικό τομέα. Αξίζει να σημειωθεί ότι τη ΣΕΚΕ συγκροτούν 15 νομικά πρόσωπα, που στο σύνολό τους ανήκουν στον συνεταιριστικό κλάδο και εκπροσωπούν πάνω από 10.000 καπνοπαραγωγούς και άλλους αγρότες, οι οποίοι στην πορεία του χρόνου άλλαξαν τις καλλιέργειές τους.
Οι ίντριγκες της Αριστεράς
Ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει στον αφρό της επικαιρότητας, παρά το ότι κατακρημνίστηκε στις εκλογές. Και πώς αλλιώς να γίνει με όσα συμβαίνουν; Μερικοί «ξένοι στο ίδιο κόμμα» προσπαθούν να συνυπάρξουν, με μοναδικό δέλεαρ την προοπτική της εξουσίας, που δύσκολα θα έρθει εάν δεν υπάρξει κανονικό κόμμα, με συγκεκριμένες θέσεις και πραγματική σύμπνοια στελεχών. Το πρόβλημα δεν είναι προφανώς ο 77χρονος «κόκκινος λοχαγός» του ΠΑΣΟΚ της μεταπολίτευσης Στέφανος Τζουμάκας. Γραφικές περιπτώσεις υπάρχουν παντού. Δεν είναι καν οι δηλώσεις και οι συμπεριφορές του Πολάκη και των ΠΑΣΟΚογενών. Το πρόβλημα είναι η ταυτότητα του πολιτικού σχηματισμού και οι θέσεις που έχει ή δεν έχει. Διότι με τις εσωκομματικές εκλογές στις αρχές Σεπτεμβρίου καμία σοβαρή πολιτική συζήτηση δεν μπορεί να γίνει, παρά μόνο… ίντριγκες, πεδίο στο οποίο η Αριστερά έχει πολλούς… πρυτάνεις.
Στις 26 Σεπτεμβρίου (ξανα)ψηφίζει το ΑΠΘ
Στις 26 Σεπτεμβρίου θα ψηφίσουν και πάλι για την εκλογή διοίκησης τα μέλη ΔΕΠ του Αριστοτελείου πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Το σύστημα που καθιέρωσε η Νίκη Κεραμέως για την εκλογή πρυτανικών αρχών είναι τόσο επιτυχημένο που, σύμφωνα με κάποιες ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, έχουν ζητήσει τα δικαιώματα για να το εφαρμόσουν και γνωστά ξένα πανεπιστήμια από Ευρώπη και Αμερική. Η… ειρωνεία στην όλη υπόθεση είναι ότι η Νέα Δημοκρατία κατηγορούσε τον ΣΥΡΙΖΑ ότι με την απλή αναλογική στις εθνικές εκλογές και την ακόμη πιο… απλή στις αυτοδιοικητικές οδήγησε τη χώρα και τους δήμους στην ακυβερνησία. Και είχε δίκιο. Τα πανεπιστήμια, βέβαια, είναι άλλο… γήπεδο. Μόνο που το αποτέλεσμα είναι το ίδιο, εάν όχι χειρότερο…
Πλειοδοσία για… εργαζόμενους
Πρόσφατα σε συζήτηση τους εστιάτορες της Θεσσαλονίκης επέμεναν πως αν θέλει κάποιος να βρεις εργαζόμενο για την επιχείρησή του, δεδομένου πως η προσφορά εργασίας στην εστίαση είναι περιορισμένη, μπορεί να φτάσει στο σημείο να πλειοδοτήσει μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Τα ίδια πάνω κάτω ισχύουν και για τα ξενοδοχεία. Όπως λένε ξενοδόχοι που αντιμετωπίζουν στο συγκεκριμένο πεδίο τα ίδια και χειρότερα προβλήματα, επίσης φτάνουν στο σημείο να πλειοδοτήσουν ανεβάζοντας τα ποσά των προσφερόμενων αποδοχών, προκειμένου να δελεάσουν τους σχετικά λίγους ενδιαφερόμενους.
Το αποτέλεσμα είναι ότι εργαζόμενοι με προϋπηρεσία πέραν της 10ετίας να αμείβονται με μισθό 1.200 ευρώ και την ίδια ώρα νεοεισερχόμενοι στον χώρο να διεκδικούν –και σε κάποιες περιπτώσεις να λαμβάνουν- αντίστοιχες αμοιβές. Το οξύμωρο για τη χώρα μας είναι πως υπάρχει ανεργία, αν και μειωμένη σε σχέση με το παρελθόν, και την ίδια ώρα οι κενές θέσεις δεν καλύπτονται, με αποτέλεσμα εστίαση και τουρισμός να δυσκολεύονται σε κάποιες περιπτώσεις να παρέχουν υπηρεσίες με επάρκεια και κυρίως με ποιότητα. Συμπέρασμα: Η ανεργία που υπάρχει είναι σε σημαντικό βαθμό ανεργία… επιλογής.
Ας μην αμφιβάλει κανείς γι’ αυτό.
«Χάθηκαν» οι… ανεμιστήρες
Η ενεργειακή κρίση εδώ και έναν χρόνο έχει πλήξει σε μεγάλο βαθμό τις επιχειρήσεις της εστίασης. Κουζίνες, ψυγεία, κλιματισμοί και άλλες απαραίτητες ηλεκτρικές συσκευές καίνε πολύ ρεύμα αυξάνοντας τις κιλοβατώρες και ανεβάζοντας τα κόστη. Όταν είναι εφικτό, οι επιχειρηματίες προσπαθούν να περιορίσουν όσο μπορούν τις καταναλώσεις, εφαρμόζοντας, όσοι μπορούν, νέες τεχνολογίες, όπως για παράδειγμα λαμπτήρες led και «έξυπνους» χρονοδιακόπτες.
Υπάρχουν όμως περιπτώσεις επιχειρηματιών στη Θεσσαλονίκη –ενδεχομένως και αλλού, αλλά στη Θεσσαλονίκη σίγουρα-, κυρίως γρήγορου καφέ και φαγητού, που κάνουν οικονομία σε βάρος των εργαζομένων. Παρότι οι θερμοκρασίες αυτές τις ημέρες χτύπησαν κόκκινο, ορισμένοι δεν είχαν ανοιχτό ούτε τον ανεμιστήρα με συνέπεια οι υπάλληλοι να δουλεύουν κάτω από αντίξοες συνθήκες αλλά και οι πελάτες να δυσφορούν. Με τη χώρα να δοκιμάζεται σταδιακά από τον καύσωνα, τέτοιες πρακτικές είναι απαράδεκτες. «Ναι» στην οικονομία, όχι όμως σε υπερβολές που σε τελική ανάλυση έχουν αρνητικό αντίκτυπο τόσο στη λειτουργία όσο και στη φήμη της επιχείρησης.
Τα γλυκά αδέσποτα της Θεσσαλονίκης
Δεν είναι εύκολο να είσαι φιλόζωος στη Θεσσαλονίκη, αλλά και γενικότερα στην Ελλάδα. Πάντα, δυστυχώς, θα υπάρχουν αυτοί που ενοχλούνται από τα μπολ με νερό και τα πιατάκια με κροκέτες ή τα χάρτινα σπιτάκια στην άκρη του πεζοδρομίου ή στη γωνία της πλατείας. Σε τελική ανάλυση πρόκειται για ανθρώπους που ενοχλούνται από τα ίδια τα αδέσποτα ζώα. Αυτό ακριβώς επιβεβαιώνει και το απεγνωσμένο μήνυμα ενός φιλόζωου στο κέντρο της Θεσσαλονίκης που πάνω σε μία κούτα γράφει «παρακαλώ, μου τα έχουν πετάξει από παντού!!! Εάν μπορείτε να τα αφήσετε εδώ, δεν έχω πού αλλού να τα βάλω για να μη βρέχονται τα φαγητά. Σας ευχαριστώ». Ιδίως τις ημέρες του καύσωνα είναι αδιανόητο να ενοχλούνται μερικοί από το δροσερό νερό και την τροφή των ζώων σε μία άκρη του δρόμου. Χρειάζεται στοιχειώδης ευαισθησία γι’ αυτά τα γλυκά πλασματάκια που γεννήθηκαν ή βρέθηκαν στον δρόμο χωρίς να ερωτηθούν.
Self – dentist οι Βρετανοί
Δεν ξέρουμε εάν περισσεύουν και πολλά για την οδοντιατρική μας φροντίδα, πάντως στα χάλια των Βρετανών δεν φτάσαμε ακόμη. Διαβάζοντας το ρεπορτάζ του Independent μαθαίνουμε πως σύμφωνα με μία τελευταία έκθεση αρκετοί πολίτες της Βρετανίας αναγκάστηκαν να βγάλουν μόνοι τους τα δόντια τους στο σπίτι, επειδή δεν είχαν πρόσβαση σε οδοντίατρο ή επειδή το κόστος της επίσκεψης είναι ιδιαίτερα ακριβό. Είναι να μένει κανείς με το στόμα ανοιχτό στην κυριολεξία! Στην Ελλάδα πάλι, διαβάζοντας τα στοιχεία, το dentist pass που αφορά τα παιδιά τρέχει με καλούς ρυθμούς. Η σχετική πλατφόρμα μέχρι και την προηγούμενη εβδομάδα φορτώθηκε με 129.000 αιτήσεις. Λέτε η συγκεκριμένη κινητοποίηση να συνδέεται με τη λαϊκή ρήση ότι στην Ελλάδα χωρίς... δόντι δεν πας πουθενά;