Ήταν αναμενόμενο. Μετά την επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ το περασμένο Σάββατο και ό,τι ακολούθησε από τότε, οι θεωρίες συνωμοσίας δίνουν και παίρνουν. Η συμπαθής ομάδα των… ΨΕΚ πήρε πάλι το όπλο της. Γιατί η Μοσάντ, η πανίσχυρη υπηρεσία πληροφοριών του Ισραήλ, δεν πήρε είδηση τι ετοίμαζε επί μήνες -ίσως και επί ένα χρόνο- η Χαμάς; Γιατί επιτέθηκε ενώ ήξερε τι θα ακολουθήσει; Ποιον εξυπηρετεί η Παλαιστινιακή οργάνωση στον αραβικό κόσμο, ακόμη και μέσα στο Ισραήλ; Και οι Αμερικάνοι τι κάνουν; Ερωτήσεις που -κατά τη συνήθη πρακτική- υποκρύπτουν τις απαντήσεις, μόνο που δεν τις λένε. Για τους συνωμοσιολόγους, οι οποίοι έχουν ξεσκονίσει τα άπαντα του Τζον Λε Καρρέ, πάντα συμβαίνει κάτι πέραν του προφανούς. Ίσως, αλλά μέχρι να φτάσουμε να αποδειχθεί κάτι τέτοιο -αν υπάρχει και αν αποδειχθεί- ίσως να περάσει μισός ή ένας αιώνας. Κάτι που καθόλου δεν τους ενδιαφέρει, αφού για τους ΨΕΚ που κατέχουν την απόλυτη αλήθεια ο χρόνος είναι κάτι σχετικό. Ως προς τούτο, δηλαδή ως προς την αίσθηση του χρόνου, μοιάζουν με τους μοναχούς του Αγίου Όρους, οι οποίοι στις συζητήσεις τους προσδιορίζουν εξελίξεις των επόμενων 500 ετών, λες και θα συμβούν την επόμενη εβδομάδα.
Η επιστροφή των κανόνων της τροχαίας
Βροχή πέφτουν τα ροζ χαρτάκια της Τροχαίας σε κεντρικούς δρόμους της Θεσσαλονίκης, όπου για πολλά χρόνια ήταν καθεστώς η παράνομη στάθμευση με τη σιωπηλή ανοχή των αρμόδιων αρχών. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η οδός Γεωργίου Παπανδρέου (η πρώην Ανθέων), όπου προ ημερών η Τροχαία τοποθέτησε στην δεξιά πλευρά του δρόμου τις χαρακτηριστικές κόκκινες κορδέλες, που συνήθως χρησιμοποιούνται όταν πρόκειται να γίνουν έργα. Αυτή τη φορά στα σημειώματα που έβαλε προτρέπει τον κόσμο να μην σταθμεύει γιατί είναι… λεωφορειολωρίδα, κάτι που βέβαια ισχύει εδώ και πολλά χρόνια και κανονικά θα έπρεπε το… άβατο να είναι αυτονόητο, αλλά καταπατάται σε τέτοιο βαθμό καθόλη τη διάρκεια της μέρας, που τη λεωφορειολωρίδα την έχουν ξεχάσει όχι μόνο οι κάτοικοι της περιοχής, αλλά και οι οδηγοί των λεωφορείων του ΟΑΣΘ. Έτσι την πάτησαν κάποιοι απρόσεχτοι, οι οποίοι εκτός από το πρόστιμο στο παρμπρίζ είδαν να λείπουν και οι πινακίδες από το αυτοκίνητό τους.
Κάτι ανάλογο συνέβη και στην οδό Πολυτεχνείου και μάλιστα στο τμήμα μετά το πολυώροφο πάρκινγκ και μέχρι τα Δικαστήρια, στο οποίο κατά κανόνα δεν κόβονταν κλήσεις. Εκεί οι οδηγοί αιφνιδιάστηκαν όταν είδαν το χαρτί με την ένδειξη Ρ40 και το αντίστοιχο τίμημα για παρακώλυση κυκλοφορίας.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο ζήλος που δείχνει αυτό το διάστημα η Τροχαία οφείλεται στην επικείμενη έναρξη των εργασιών για το Fly Over και εντάσσεται στο πλαίσιο των μέτρων που έχουν αποφασιστεί για τον περιορισμό των κυκλοφοριακών επιπτώσεων του έργου στην πόλη. Μέσα στο επόμενο διάστημα, εξάλλου, το Fly Over αναμένεται να μας θυμίσει και άλλες ρυθμίσεις που ισχύουν, αλλά ουδέποτε εφαρμόζονται στην πράξη, όπως το ωράριο φορτοεκφόρτωσης που παραμένει στα χαρτιά εδώ και τουλάχιστον τέσσερα χρόνια.
Ένας… σωτήρας για τη Δυτική Μακεδονία
Ορισμένοι Έλληνες πολιτικοί -διατί να το κρύψωμεν άλλωστε;- είναι… απίθανοι τύποι. Ενίοτε ειλικρινείς και συχνά εκτός πραγματικότητας. Εξίσου… απίθανοι βέβαια -για να μην ξεχνιόμαστε και να μην κρυβόμαστε- είναι συχνά και οι πολίτες με τις επιλογές τους. Πρόσφατο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της κατηγορίας είναι ο υποψήφιος περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας, Γιώργος Αμανατίδης, ο οποίος μιλώντας χθες σε τηλεοπτικό σταθμό παραδέχθηκε δύο πράγματα: Πρώτον, εάν έβγαινε βουλευτής στις εκλογές του Ιουνίου δεν θα κατέβαινε για Περιφερειάρχης. Δεύτερον, εάν ήταν βουλευτής θα υποστήριζε την υποψηφιότητα που σημερινού του αντιπάλου, του εν ενεργεία περιφερειάρχη Γιώργου Κασαπίδη, «για το καλό του τόπου». Ο ίδιος εξηγεί αυτή την άποψη λέγοντας ότι αν ήταν βουλευτής θα μπορούσε να κάνει καλό στον τόπο του από το Κοινοβούλιο, τώρα που δεν είναι προσπαθεί να εκλεγεί στην περιφέρεια, ώστε να κάνει καλό στον τόπο του από άλλο…. κτήριο. Σώνει και καλά να… σώσει τον τόπο του ο άνθρωπος! Μακάρι -εάν εκλεγεί- να το κάνει. Για να δούμε εμείς και όλοι οι υπόλοιποι ποιο ήταν αυτό το… καλό, που έπρεπε οπωσδήποτε να συμβεί μεταξύ Κοζάνης, Φλώρινας, Καστοριάς και Γρεβενών και έπρεπε να το κάνει ο κ. Αμανατίδης και κανένας άλλος!
Οι παραδόσεις είναι για να σπάνε
Μία αλλαγή δημαρχιακού θώκου και μάλιστα εμφατική είχε ο πρώτος γύρος των δημοτικών εκλογών στην περιφερειακή ενότητα Θεσσαλονίκης. Η Νίκη Ανδρεάδου είναι η επόμενη δήμαρχος Λαγκαδά, η οποία κατάφερε αφενός να πάρει ένα εντυπωσιακό ποσοστό και αφετέρου να είναι η πρώτη γυναίκα δήμαρχος στον τεράστιο σε έκταση καλλικρατικό δήμο. Οι προκλήσεις για την ίδια είναι πολλές, αφού η ψήφος που έλαβε από τους δημότες ήταν ουσιαστικά ένα μήνυμα αλλαγής στο απερχόμενο αυτοδιοικητικό προσωπικό της περιοχής, καθώς δημοτικοί σύμβουλοι που εκλέγονταν επί πολλές τετραετίες πήγαν σπίτι τους με συνοπτικές διαδικασίες. Η γιατρός του Κέντρου Υγείας Λαγκαδά έσπασε και μια ακόμα παράδοση, αφού είναι η πρώτη γυναίκα δήμαρχος που εκλέγεται στην περιφερειακή ενότητα Θεσσαλονίκης μετά από 17 χρόνια. Η τελευταία γυναίκα που διετέλεσε δήμαρχος στη Θεσσαλονίκη ήταν η Ξένια Δρίτσα στον πάλαι ποτέ δήμο Τριανδρίας την τετραετία 2006-2010. Εάν μάλιστα καταφέρει να εκλεγεί και η Γερακίνα Μπισμπινά στον δήμο Δέλτα, θα έχουμε το πρωτοφανές: δύο από τους συνολικά 14 δημαρχιακούς θώκους του νομού Θεσσαλονίκης να καταλαμβάνονται από γυναίκες.
Η επινίκια ζεϊμπεκιά
Με ένα… ζεϊμπέκικο γιόρτασε την πρωτιά του στον δήμο Σιθωνίας ο νέος δήμαρχος, Γιάννης Μαλλίνης, ο οποίος επικράτησε οριακά του πρώην δημάρχου Γιάννη Τζίτζιου (50,88%-49,12%). Σε βίντεο που ανάρτησε στο Facebook ο τέταρτος σε σταυρούς υποψήφιος της δημοτικής παράταξης του κ. Μαλλίνη στη δημοτική κοινότητα Σιθωνίας, Αριστοτέλης Γεώργιος Ψηλογιάννης, φαίνεται ο νέος δήμαρχος να πανηγυρίζει την εκλογή του στο χωριό Συκιά, χορεύοντας ζεϊμπέκικο, με τους κατοίκους της περιοχής να σχηματίζουν έναν κύκλο γύρω του, να τραγουδούν και να του χτυπάνε παλαμάκια. Ποιο τραγούδι χόρεψε ο δήμαρχος; Το «Αυτός ο άνθρωπος αυτός» της αείμνηστης Ρίτας Σακελλαρίου, το οποίο -ειρήσθω εν παρόδω- χόρευε συχνά πυκνά και ο επίσης αείμνηστος ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ Ανδρέας Παπανδρέου. Όταν όμως έρχεται η στιγμή που παίζει ο στίχος «κλαίει για σένα», ο κ. Μάλλινης σταματά να χορεύει και κάνει με τα δυο του χέρια μία… γηπεδική χειρονομία προς άγνωστη κατεύθυνση. Μετά από λίγο μάλιστα, επαναλαμβάνει για ακόμη δυο φορές την ίδια χειρονομία. Πολλά τα μυστήρια. Ήθελε ο νέος δήμαρχος να στείλει κάποιο μήνυμα με τις κινήσεις του; Και αν ήθελε ποιος ήταν ο παραλήπτης; Μάτι δεν θα κλείσουμε πάλι απόψε από την… έγνοια.