Πολύπλοκη και μπερδεμένη είναι η εικόνα που διαμορφώνεται στην Ουκρανία 20 ημέρες μετά την εισβολή των ρωσικών στρατευμάτων. Το βέβαιον είναι ότι οι μάχες και οι βομβαρδισμοί συνεχίζονται, ενώ εφαρμόζονται σκληρές οικονομικές κυρώσεις της Δύσης στη Ρωσία. Επίσης, οι διαπραγματεύσεις των δύο πλευρών εξελίσσονται, αλλά και οι διπλωματικές κινήσεις στο παρασκήνιο από τις μεγάλες χώρες του κόσμου εντείνονται. Τώρα η Δύση κλιμακώνει την πίεση, μέσω του ΝΑΤΟ. Σήμερα συνεδριάζουν οι υπουργοί Άμυνας, ενώ την άλλη εβδομάδα θα διεξαχθεί επί ευρωπαϊκού εδάφους Σύνοδος Κορυφής της συμμαχίας, παρουσία του Αμερικανού προέδρου Μπάιντεν. Είναι προφανές ότι οι πολιτικές πιέσεις προς τον Πούτιν εντείνονται με ένα σαφές μήνυμα: η απομόνωση της Ρωσίας θα οδηγήσει την οικονομία της χώρας –επομένως και την κοινωνία- πολύ πίσω, ίσως και δεκαετίες, στα πρώτα χρόνια μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Ποιος μπορεί να το αντέξει; Και το ακόμη χειρότερο για όλους είναι ότι όσο διαρκεί ο πόλεμος, δηλαδή οι εχθροπραξίες, οι βομβαρδισμοί και όλα τα φρικαλέα, τόσο αυξάνεται –ή έστω συντηρείται- η πιθανότητα ενός ατυχήματος ή «ατυχήματος» με απρόβλεπτες συνέπειες. Είπαμε: ένας πόλεμος μπορεί να γνωρίζουμε πότε ακριβώς αρχίζει, αλλά είναι εντελώς απροσδιόριστο το πότε και πώς θα τελειώσει.
Πίεση στα σύνορα
Την ίδια ώρα –και παρά τη μερική αποκλιμάκωση των διεθνών τιμών πετρελαίου και φυσικού αερίου- η ακρίβεια επελαύνει παντού στον κόσμο, σε όλη την Ευρώπη και στην Ελλάδα. Εκτός από το σύνολο της οικονομίας που πιέζεται, ιδιαίτερα έντονες είναι οι επιπτώσεις στις αγορές των παραμεθόριων περιοχών, που γειτνιάζουν με χώρες χαμηλότερου οικονομικού επίπεδου. Έτσι στους Ευζώνους τα ελληνικά αυτοκίνητα κάνουν ουρές για να μπουν στη Β. Μακεδονία και να φουλάρουν τα ρεζερβουάρ με 1,5 – 1,6 ευρώ το λίτρο την αμόλυβδη, να ψωνίσουν από τα σούπερ μάρκετ και να φάνε στις ταβέρνες. Άλλωστε το Πολύκαστρο, η πρωτεύουσα του δήμου Παιονίας, απέχει 20 χιλιόμετρα από τη Γευγελή της γειτονικής χώρας και 30 χιλιόμετρα από το Κιλκίς. Η ιστορία δεν είναι τωρινή, αλλά συμβαίνει εδώ και καιρό. Τα προηγούμενα χρόνια, δηλαδή πολύ προ Ουκρανικού και ανατιμήσεων, το επιμελητήριο Κιλκίς είχε κάνει μελέτη για την απώλεια φόρων, σύμφωνα με την οποία μόνο από τη διαρροή αυτοκινήτων από τα βενζινάδικα του νομού το δημόσιο έχανε 10 εκατ. ευρώ ετησίως από τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης και το ΦΠΑ στα καύσιμα. Αν προσθέσουμε τους έμμεσους φόρους και στα υπόλοιπα καταναλωτικά είδη, αλλά και στις υπηρεσίες (εστίαση, διασκέδαση κλπ.) η αιμορραγία είναι πολύ μεγαλύτερη. Ζητούν, λοιπόν, από τότε και επιμένουν και σήμερα να δημιουργηθεί ξεχωριστή φορολογική ζώνη για τους μόνιμους κατοίκους, όπως συμβαίνει –έτσι λέει ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Χρήστος Χατζημλάδης- σε κάποιες περιοχές της Ιταλίας. Ανάλογη εικόνα υπάρχει και στον Προμαχώνα με τα αυτοκίνητα να εφοδιάζονται στη Βουλγαρία, η οποία όμως είναι χώρα της ΕΕ, οπότε μάλλον δεν μπορεί να γίνει τίποτα.
Αποβιομηχάνιση στο Σταυροχώρι
Στην περιοχή του Κιλκίς έχουν, όμως, και άλλα προβλήματα. Κυρίως την αποβιομηχάνιση στη Βιομηχανική Περιοχή του Σταυροχωρίου –εκεί βρίσκονται μεταξύ άλλων τα εργοστάσια της Alumil, της Kleemann και της Eurimac-, όπου το 40% των κτηρίων παραμένουν κενά. Με αυτό το δεδομένο το Επιμελητήριο ανέθεσε σε ειδική εταιρεία να δημιουργήσει ειδική πλατφόρμα στην οποία θα καταγραφούν τα άδεια κτήρια, αλλά και όλες οι άλλες χρήσιμες για κάποιον επενδυτή πληροφορίες, ώστε οι ενδιαφερόμενοι από την Ελλάδα και –κυρίως- από το εξωτερικό να έχουν εύκολη πρόσβαση σε αξιόπιστες πληροφορίες. Η πλατφόρμα θα είναι έτοιμη προς τα τέλη του 2022 και υπάρχει η πεποίθηση ότι θα συμβάλλει στην επενδυτική αναβάθμιση της περιοχής.
Επισκέψιμη η Αμφίπολη
Εντός του 2022 –έστω και πιλοτικά- το ταφικό μνημείο στον Τύμβο Καστά στην Αμφίπολη θα υποδεχθεί συγκεκριμένες ομάδες κοινού. Δηλαδή θα γίνει επισκέψιμο, στην αρχή με περιορισμούς. Αυτό υποστήριξε από την περιοχή η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη και είμαστε υποχρεωμένοι να την πιστέψουμε. Ή μήπως όχι; Διότι δεν υπάρχει δεύτερη αρχαιολογική ανακάλυψη τέτοιου μεγέθους και τέτοιας σημασίας στη χώρα μας, στην οποία η πολιτεία διαχρονικά να έχει φερθεί με τέτοια μιζέρια και μικροπρέπεια. Όλα ξεκίνησαν το καλοκαίρι του 2014 όταν ο τότε πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς είχε επικεντρώσει στην Αμφίπολη, κάτι ικανό να αφυπνίσει τα αρνητικά αντανακλαστικά τού τότε επερχόμενου στην εξουσία ΣΥΡΙΖΑ, τα στελέχη του οποίου ποτέ δεν έκρυψαν την αλλεργία τους σε θέματα που αφορούν τη Μακεδονία και τον Μέγα Αλέξανδρο, αφού τα συνέδεαν με εθνικιστικές κορόνες, ενώ όπως αποδείχθηκε ο Αλέξης Τσίπρας θέλησε να αφήσει το αποτύπωμά του στην ιστορία με την επίλυση της εκκρεμότητας της ονομασίας της Βόρειας Μακεδονίας. Από εκεί και πέρα τα τελευταία χρόνια καλά να είναι τα κοινοτικά κονδύλια και η πρωτοβουλία της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας να εντάξει το έργο της ανάδειξης του μνημείου στο ΕΣΠΑ. Και μη φανταστείτε τίποτα τρελά ποσά. Για ελάχιστα εκατομμύρια ευρώ, μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού, το σπάταλο σε όλα σχεδόν τα επίπεδα ελληνικό κράτος δεν καταδέχθηκε να πληρώσει από τον προϋπολογισμό του! Φυσικά και η συνέχιση των έργων θα χρηματοδοτηθεί και πάλι μέσω του νέου ΕΣΠΑ και του επόμενου ΠΕΠ. Πάντως το νέο της επισκεψιμότητας είναι καλό για τους κατοίκους της περιοχής, οι οποίοι θα χαμογελάσουν λίγο, αφού έχουν επενδύσει πολλά για τη μελλοντική ανάπτυξη στο μνημείο και το ενδιαφέρον που θα υπάρξει να το επισκεφθούν Έλληνες και ξένοι.