Το έχει η μοίρα της Ελληνικής Αστυνομίας να βρίσκεται πάντα στριμωγμένη στη γωνία, τουλάχιστον σε επίπεδο καταγγελιών, αφού -σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στην Ευρώπη και στην Αμερική- κανείς δεν δείχνει να αντιλαμβάνεται ότι οι δρόμοι έχουν τους δικούς τους νόμους. Είτε, λοιπόν, αναλαμβάνει πρωτοβουλίες είτε βουλιάζει στην αδράνεια, η ΕΛ.ΑΣ. τα… ακούει στερεοφωνικά. Στη μεταπολιτευτική Ελλάδα των πολιτικών στερεότυπων η αστυνομία φταίει πάντα και για τα… πάντα. Ειδικά στη Θεσσαλονίκη για άλλη μια φορά τις τελευταίες ώρες οι… αριστερόφρονες ξιφουλκούν επειδή η ΕΛΑΣ προστάτεψε τη δημοσία περιουσία. Με τα γνωστής ποιότητας και αξιοπιστίας επιχειρήματα του τύπου «τα πανεπιστήμια ανήκουν στους φοιτητές» υποστηρίζουν κάθε φοιτητή και «φοιτητή» -οι δέκα από τους 49 συλληφθέντες δεν έχουν καμία σχέση με την πανεπιστημιακή κοινότητα- που εξοπλισμένος κανονικά θέλει να καταλάβει δημόσια κτήρια, παραβιάζοντας τις προστατευτικές λαμαρίνες με τροχό κοπής σιδήρου! Φυσικά εάν η ΕΛ.ΑΣ. δεν έκανε τίποτα και απλώς παρακολουθούσε, κάποιοι άλλοι, που ούτε πολίτες β΄ κατηγορίας είναι, ούτε λιγότερα δικαιώματα έχουν, ούτε η γνώμη τους έχει μικρότερη βαρύτητα, θα έκραζαν για την αδράνεια. Σε μια χώρα στην οποία δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε ούτε καν στα προφανή, με αποτέλεσμα να υπάρχει μια πρωτοφανής έλλειψη εμπιστοσύνης ανάμεσα στις κοινωνικές δυνάμεις, δεν μπορούμε να περιμένουμε καλές εξελίξεις. Δυστυχώς!
26 Απριλίου «ανοίγει» η Χαλκιδική
Στις 26 Απριλίου ξεκινάει φέτος η τουριστική περίοδος για τη Χαλκιδική, καθώς τότε προβλέπεται να ανοίξουν σχεδόν όλα τα ξενοδοχεία του νομού. Στόχος είναι να αξιοποιηθεί και το Ορθόδοξο Πάσχα, που φέτος είναι στις 5 Μαΐου, δηλαδή αρκετά αργά και άρα ευνοϊκά για διακοπές. Επειδή, μάλιστα, οι Βαλκάνιοι γείτονες είναι ορθόδοξοι και επειδή η φετινή πρωτομαγιά πέφτει τη Μεγάλη Τετάρτη και άρα είτε μεταφέρεται, όπως στην Ελλάδα, είτε όχι επιμηκύνει τις πασχαλινές διακοπές, η Χαλκιδική προσδοκά υψηλή επισκεψιμότητα από νωρίς. Έτσι κι αλλιώς τα μηνύματα από τη μεγάλη τουριστική έκθεση του Βερολίνου, που πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα, είναι εξαιρετικά θετικά. Επειδή, μάλιστα, το Βερολίνο θεωρείται βαρόμετρο όχι μόνο για τη γερμανική αγορά, αλλά για ολόκληρη την ευρωπαϊκή, η αισιοδοξία στους ξενοδόχους της Χαλκιδικής είναι μεγάλη. Αν μπορούσαν να βρουν και το προσωπικό που χρειάζονται τότε η κατάσταση θα ήταν ακόμη καλύτερη, αλλά τα τελευταία χρόνια στο συγκεκριμένο πεδίο υπάρχει πραγματικός αγώνας. Φανταστείτε να μην είχε η Ελλάδα επίσημη ανεργία 10%!
Το ΑΠΘ των… θυμάτων στα Τέμπη
«Ποτέ δεν φεύγουν τα νεκρά παιδιά από τα σπίτια τους» έγραφε ο μεγάλος, Γιάννης Ρίτσος. Για μερικά από τα παιδιά που χάθηκαν στο τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη το ΑΠΘ, το πανεπιστήμιό τους, ήταν σαν ένα άλλο σπίτι τους. Εκεί σε κάθε γωνιά θα δει κανείς κάτι που να θυμίζει το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου του 2023. Εξαίρεση δεν μπορεί να αποτελεί και το φοιτητικό αναγνωστήριο. Στο σημείο που φοιτητές και φοιτήτριες περνούν ατελείωτες ώρες, κάποιοι από αυτούς πήραν την πρωτοβουλία να κρεμάσουν ένα μεγάλο λευκό χαρτί σε έναν τοίχο και να ζητήσουν από τον καθένα να γράψει ό,τι σκέφτεται και ό,τι νιώθει. «Αυτό είναι για τα Τέμπη, γράψε ό,τι νιώθεις», προτρέπουν. Οι λέξεις και οι φράσεις που κυριαρχούν: δικαίωση, δικαιοσύνη, δεν σας ξεχνάμε, συγγνώμη, μου λείπεις.
Ο… αόρατος Νταλάρας
Πολλά ειπώθηκαν τις τελευταίες μέρες για το «Ζάρι» της Μαρίνα Σάττι. Το εναλλακτικό κομμάτι που θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα, σε σύγκριση με αυτά που έχουμε συνηθίσει να ακούμε στον διαγωνισμό της Eurovision, φέρνει αναμενόμενα ποικίλες αντιδράσεις. Πάντως, εάν πρέπει να σταθούμε κάπου, είναι στη μουσική παιδεία της ερμηνεύτριας που είναι ομολογουμένως ευρύτατη. Κάτι που μάλλον δεν φαίνεται να ισχύει για πολλά νέα παιδιά στη χώρα μας. Ένα περιστατικό που συνέβη προ ημερών στο κέντρο της Θεσσαλονίκης αποτελεί απόδειξη γι’ αυτό, αλλά και για το… μουσικό χάσμα γενεών που διαμορφώνεται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Ο Γιώργος Νταλάρας πήγε, λοιπόν, σε ένα κατάστημα για να διευθετήσει ένα προσωπικό του θέμα. Αν και μιλάμε για έναν από τους πιο γνωστούς Έλληνες καλλιτέχνες, αφού βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του τραγουδιού και της επικαιρότητας για περισσότερα από 50 χρόνια, οι υπάλληλοι του καταστήματος, εργαζόμενοι νεαρής κυρίως ηλικίας, δυσκολεύτηκαν να τον αναγνωρίσουν. Αυτό δεν έχει σχέση με την εξυπηρέτηση, ο πελάτης είναι πελάτης κι έχει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του ανεξαρτήτως ονόματος και οικονομικού στάτους, αλλά σε μια χώρα όπου τα τελευταία 24ωρα ο καθένας διατυπώνει απόψεις περί μουσικής, με αφορμή τη Eurovision, είναι οξύμωρο ορισμένα νέα παιδιά να μη μπορούν να αναγνωρίσουν ένα από τα μεγαλύτερα μουσικά κεφάλαια της χώρας, αλλά και έναν από τους διασημότερους ανθρώπους της. Φανταστείτε να κυκλοφορούσαν σήμερα στην Τσιμισκή ο Τσιτσάνης, ο Χατζιδάκις, ακόμη και η Μαρία Κάλας. Θα ήταν σαν να μην υπήρχαν;
Από τη Θεσσαλονίκη για τα Γλυπτά
Έκανε μόδα τα πλισέ και μάλιστα 7 χρόνια πριν τα φέρει στην Ελλάδα ο Ισέι Μιγιάκι. Η Δάφνη Βαλέντε είναι μια από τις πιο γνωστές και πιο ιδιαίτερες σχεδιάστριες μόδας, με το πλισέ να χαρακτηρίζει τα ρούχα της και την ίδια να δηλώνει σε συνέντευξή της πως «οι πτυχώσεις που δημιουργούνται δίνουν μια μοναδική κίνηση που είναι ανέφικτο να επιτευχθεί διαφορετικά. Εκτός όμως από το αποτέλεσμα που δίνει στο ρούχο, θεωρώ ότι το πλισέ είναι χαρούμενο, παιχνιδιάρικο και αέρινο».
Η Δάφνη Βαλέντε μπαίνει τώρα μπροστά στον αγώνα για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα, τα οποία κλάπηκαν από τον λόρδο Έλγιν και πλέον κοσμούν το Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο. Στη Θεσσαλονίκη παρουσιάζει για πρώτη φορά την καλοκαιρινή της συλλογή, την οποία τιτλοφορεί Lost My Marbles, που στην κυριολεξία σημαίνει «έχασα τα γλυπτά» και στην αργκό «έχασα τη λογική μου, τρελάθηκα». Και είναι μια φράση που της έδωσε το ερέθισμα να δημιουργήσει την καλοκαιρινή της συλλογή και να διαμαρτυρηθεί με δημιουργικό τρόπο για την κλοπή των Γλυπτών του Παρθενώνα.
Η Δάφνη Βαλέντε είναι υποστηρικτής της αργής μόδας και συνδυάζει επιδέξιο χειρισμό του υφάσματος και αρκετό ράψιμο στο χέρι, ώστε το στυλ της να έχει χαρακτηριστεί ως προσιτή Υψηλή Ραπτική. Σε μια παλέτα ελληνικών χρωμάτων, ξετυλίγει μια συλλογή που απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες και όλους τους σωματότυπους, για γυναίκες που θέλουν να ξεχωρίζουν με λιτή, διαχρονική κομψότητα. Η επίδειξη μόδας θα γίνει την Τετάρτη 17 Απριλίου, στις 8 το βράδυ, στο MOMus-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (εντός ΔΕΘ-Ηelexpo) και δύο επισημάνσεις είναι απαραίτητες: το dress code είναι Cocktail Attire και τα έσοδα θα δοθούν στο «Παιδικό Χωριό SOS Πλαγιαρίου».
