Στις προεκλογικές συζητήσεις για την αυτοδιοίκηση -κυρίως για τους δήμους- όλα περιστρέφονται κυρίως γύρω από έργα και λιγότερο γύρω από υπηρεσίες. Δημόσια έργα όπως είναι τα πεζοδρόμια, οι πλατείες, οι ασφαλτοστρώσεις, οι πεζοδρομήσεις και τα σχετικά, ενώ υποφωτισμένος παραμένει ο κλάδος της παροχής υπηρεσιών των δήμων (αποκομιδή απορριμμάτων, φωτισμός, τραπεζοκαθίσματα και ευρύτερη ευταξία, παιδικές χαρές, πάρκα, συντήρηση σχολείων, κοιμητήρια κλπ.). Κι όμως οι δήμοι είναι κυρίως αυτό: οργανισμοί παροχής υπηρεσιών προς τους πολίτες και το κοινωνικό σύνολο. Μόνο που η ατζέντα του προεκλογικού διαλόγου διαμορφώνεται με όρους μάρκετινγκ κι έτσι προηγούνται τα ευρωπαϊκά κονδύλια και τα έργα, που πρώτα θεμελιώνονται και μετά εγκαινιάζονται. Δυστυχώς για τους αυτοδιοικητικούς παράγοντες, που δήθεν αναρωτιούνται για το μέγεθος της αποχής και παροτρύνουν τον κόσμο να πάει να ψηφίσει την προσεχή Κυριακή, οι πολίτες από τους δήμους έχουν περιορισμένες απαιτήσεις. Θέλουν τα βασικά, που σχεδόν στο σύνολό τους εντάσσονται στην παροχή υπηρεσιών.
Οι κάδοι της Ανθέων
Στο δρόμο για τις δεύτερες κάλπες, σε όσους δήμους δεν έχουν ακόμη αναδείξει τους δημάρχους τους, οι στροφές… ανεβαίνουν. Είναι χαρακτηριστικό πως τα τελευταία 24ωρα οι συνεργάτες των υποψηφίων επιδίδονται σε σπριντ προσπαθώντας να προσεγγίσουν και τον «τελευταίο» πολίτη προκειμένου να τον ενημερώσουν για το πρόγραμμα του υποψηφίου που εκπροσωπούν. Η Βασιλίσσης Όλγας και τα καφέ γύρω από αυτήν, κυρίως πέριξ της περιοχής της Ανθέων, έχουν μπει στο στόχαστρο των υποψηφίων με τους συνεργάτες τους να μοιράζουν, αδιάκοπα φυλλάδια. Τις τελευταίες δε ημέρες, συχνά κλείνουν ακόμη και τα πεζοδρόμια δημιουργώντας πηγαδάκια αναγκάζοντας τους διερχόμενους να κατεβαίνουν από αυτά προκειμένου να διασχίσουν τον δρόμο. Η φευγαλέα σκέψη που περνά από το μυαλό των διερχόμενων είναι «δεν πειράζει εκλογές είναι θα περάσουν…». Ακολουθεί, όμως, και κάτι μονιμότερο στο μυαλό: ότι η δημοτική αρχή που θα προκύψει θα έρθει αντιμέτωπη με σωρούς σκουπιδιών που κατακλύζουν, εδώ και καιρό, τους δρόμους που συνδέουν την ευωδιαστής ονομασίας και δύσοσμης πραγματικότητας οδού Ανθέων με την λεωφόρο Βασιλίσσης Όλγας. Κάποιος θα πρέπει, επιτέλους, να καθαρίσει τους κάδους που μένουν στην τύχη τους για μέρες. Για να μην κακίζουμε όμως μόνον τους τοπικούς άρχοντες και οι πολίτες, ως υπεύθυνοι -λέμε τώρα- άνθρωποι οφείλουν να είναι προσεκτικοί και να μην πετούν ό,τι τους περισσεύει (καναπέδες, τραπέζια, καρέκλες…) χωρίς να ενημερώνουν την αρμόδια υπηρεσία.
Η αβάσταχτη ελαφρότητα του πολίτη
Viral έγινε το στρώμα ύπνου που αφέθηκε στην Β. Όλγας στο ύψος της Βίλας Αλλατίνι. Η φωτογραφία του παρατημένου στρώματος, που είναι ακουμπισμένο στο καλαθάκι των σκουπιδιών, δίπλα στον φωτεινό σηματοδότη σε μια από τις κεντρικότερες αρτηρίες της Θεσσαλονίκης, αποτυπώνει με τον πλέον εύγλωττο τρόπο την αβάσταχτη ελαφρότητα μερίδας πολιτών. Η περίπτωση δεν είναι μοναδική καθώς καθημερινά στη Θεσσαλονίκη αφήνονται εκατοντάδες κυβικά ογκωδών αντικειμένων και άλλων υλικών κατεδάφισης, ωστόσο είναι ενδεικτική του ωχαδερφισμού που έχει επικρατήσει στην κοινωνία μας. Χωρίς ίχνος ντροπής, σεβασμού στον συνδημότη, στην αισθητική του δημοσίου χώρου, ο εν λόγω ασυνείδητος συμπολίτης, επέλεξε να αφήσει το στρώμα σε κοινή θέα. Όταν σε μια πολιτεία, σε έναν δήμο, σε ένα χωριό, σε μια κοινότητα, επικρατεί η λογική του «ό,τι θέλω κάνω γιατί μπορώ και γιατί γνωρίζω πως δεν θα έχω καμία επίπτωση» τότε -όπως λέει και ο Σέξπιρ στον Άμλετ- κάτι πολύ σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας.
Η μαγική εικόνα του πληθωρισμού
Με μαγική εικόνα μοιάζει η μείωση του πληθωρισμού για τον Σεπτέμβριο, που προσγειώθηκε στο 1,6%. Καλά τα νέα στο πρώτο άκουσμα, αλλά οι τιμές των τροφίμων αυξήθηκαν σε ετήσια βάση με ρυθμό που άγγιξε το 9,4%. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ η σημαντική αποκλιμάκωση του πληθωρισμού οφείλεται κυρίως στη μείωση των τιμών της ενέργειας, με την τιμή του φυσικού αερίου να κάνει βουτιά 82% σε ετήσια βάση και την τιμή του ρεύματος να υποχωρεί 1,2%, ενώ οι τιμές των καυσίμων αυξήθηκαν οριακά κατά 0,9%. Το ερώτημα όμως που γεννάται στους καταναλωτές, που τρέμει το φυλλοκάρδι τους όταν επισκέπτονται σούπερ μάρκετ, ειδικά όταν θέλουν να προμηθευτούν ελαιόλαδο, φέτα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης, είναι ποτέ θα δουν την πραγματική… αποκλιμάκωση στο άδειο τους πορτοφόλι. Η απάντηση έρχεται αβίαστα από τους ίδιους, καθώς συνειδητοποιούν πως έρχεται ο χειμώνας. Ένας χειμώνας που, όπως όλα δείχνουν, θα επηρεαστεί και από τα τραγικά γεγονότα στο Ισραήλ. Δεν είναι τυχαίο πως από τη Δευτέρα οι διεθνείς τιμές του πετρελαίου έχουν πάρει την ανηφόρα, ενώ και οι τιμές του φυσικού αερίου αρχίζουν ξανά… υπερπτήσεις. Οι νέες συνθήκες που δημιουργούνται, όπως είναι σαφές και κατανοητό, προορίζονται να αποτελέσουν το επόμενο αφήγημα για την ακρίβεια και τι ακριβώς ευθύνεται γι’ αυτήν.
Η μάχη του Παγασητικού
Το νερό που φεύγει από τα πλημμυρισμένα χωράφια του θεσσαλικού κάμπου καταλήγει στον Παγασητικό κόλπο. Τεράστιες ποσότητες νερού και λάσπης πέφτουν καθημερινά, ακόμη και τώρα, μέρες μετά τις καταστροφικές πλημμύρες. Και στην απόγνωση των γεωργών για τη φετινή και τη νέα καλλιεργητική περίοδο έρχεται να προστεθεί κι αυτή των ψαράδων, ιδιαίτερα μετά τις τελευταίες αναλύσεις των επιστημόνων του Ινστιτούτου Αλιευτικής Έρευνας, που έδειξαν ότι στο νερό και στον βυθό έχουν εισχωρήσει μεγάλες ποσότητες χερσαίων ιζημάτων. Τα ιζήματα αυτά περιέχουν άζωτο και φωσφόρο κι όπως εκτιμούν οι επιστήμονες, «ανάλογα με τις ισχύουσες μετεωρολογικές και ωκεανογραφικές συνθήκες μπορεί να προκληθεί άνθιση φυτοπλαγκτού». Το γεγονός έχει παρατηρηθεί και στο παρελθόν, φέτος όμως το καμπανάκι χτυπά ακόμη πιο δυνατά, αφού ο Παγασητικός έχει επιπλέον γεμίσει με φερτά υλικά και μικροπλαστικά στην επιφάνεια. Επιβάλλεται λοιπόν να γίνει μια αναλυτική ενημέρωση για την ποιότητα του νερού για να ξέρουν πού πατάνε ή -για την ακρίβεια- πού κολυμπάνε οι λουόμενοι. Αλλά και πού θα ρίχνουν δίχτυα οι ψαράδες. Τις επόμενες ημέρες αναμένονται από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων μέτρα για τη στήριξη των περίπου 461 παράκτιων- κατά βάση- ψαράδων της Μαγνησίας, των Σποράδων και της Λάρισας, με στόχο την κάλυψη μέρους του εισοδήματος που απώλεσαν. Αλλά αρκεί αυτό;