Καλημέρα σας!
Το 2022 δεν μπήκε με τον καλύτερο τρόπο για τη Θεσσαλονίκη. Ήδη τις πρώτες εβδομάδες του χρόνου καταγράφονται υποθέσεις του κοινού ποινικού δικαίου (καταγγελία βιασμού 24χρονης, κυκλώματα μαστροπείας, δολοφονία του 19χρονου Άλκη επειδή ήταν… λάθος ομάδα), που απασχολούν όλη την Ελλάδα. Καταστάσεις ελάχιστα κολακευτικές, οι οποίες κάνουν εντύπωση και προκαλούν τηλεφωνήματα απ’ όλα τα σημεία της Ελλάδας προς τους εν Θεσσαλονίκη συγγενείς, φίλους και γνωστούς με το ερώτημα: «Βρε παιδιά τι γίνεται εκεί και γιατί συμβαίνουν όλα αυτά;». Μετά, λοιπόν, από τα φραπεδάκια, τα ουζάκια και τα ξενύχτια, στα οποία ο εν Αθήναις αστικός μύθος επιμένει πως επιδίδονται συστηματικά οι Θεσσαλονικείς, έχουμε τώρα και τον… ποινικό κώδικα, επί του οποίου ιερουργούν. Κακουργήματα ειδεχθή, εγκλήματα απεχθή και αντικοινωνικές συμπεριφορές, που αν και δεν περνούν καν από το μυαλό του 99,5% των κατοίκων της πόλης και της ευρύτερης περιοχής, έφτασαν περίπου να τους χαρακτηρίζουν. Δυστυχώς! Όχι τίποτε άλλο αλλά σε πρόσφατα δημοσιευμένη δημοσκόπηση οι 9 στους 10 κατοίκους της Θεσσαλονίκης είναι ευχαριστημένοι με τη ζωή τους στην πόλη.
Η πρώτη του επόμενου προέδρου
Την πρώτη του δημόσια εμφάνιση με την ιδιότητα του Εντεταλμένου Συμβούλου για θέματα βιομηχανίας του Συνδέσμου Εξαγωγέων – ΣΕΒΕ πραγματοποίησε χθες ο Αθανάσιος Κουϊμτζής, ο οποίος εκτός συγκλονιστικού απροόπτου θα είναι από τον Μάιο ο νέος πρόεδρος του ΣΕΒΕ. Πήρε μέρος στην «Ημέρα της Βιομηχανικής Συνεργασίας» που διοργάνωσαν με θέμα «Εγχώριες δυνατότητες ναυπηγικού τομέα – Δημιουργία ναυπηγικού οικοσυστήματος» ο αμερικανικός όμιλος ΟΝΕΧ, στον οποίο ανήκουν τα ναυπηγεία του Νεώριου της Σύρου, και ο ιταλικός όμιλος «Fincantieri», που μαζί με τους Αμερικανούς της ΟΝΕΧ επενδύουν στα ναυπηγεία Ελευσίνας. Ο Αθ. Κουϊμτζής μίλησε, μάλιστα, πρώτος από τους εκπροσώπους ιδιωτικών φορέων, αμέσως μετά τους επικεφαλείς των δύο ομίλων, τον υπ. Ανάπτυπης Άδωνη Γεωργιάδη και τους πρέσβεις των ΗΠΑ Τζέφρι Πάιατ και της Ιταλίας Πατρίσια Φαλσινέλι στη χώρα μας. Στην ομιλία του υπογράμμισε τη δυναμική του ΣΕΒΕ, στον οποίο ανήκουν 750 εταιρείες, με 55.000 εργαζομένους, κύκλο εργασιών 25 δισ. ευρώ και εξαγωγές 16 δισ. ευρώ, που αντιστοιχούν άνω του 50% των συνολικών ελληνικών εξαγωγών. Σημείωσε ότι η συγκυρία είναι απολύτως κατάλληλη για να υποστηρίξουν οι ελληνικές επιχειρήσεις τη ναυπηγική και την αμυντική βιομηχανία της χώρας και θύμισε αφενός ότι μέλη του ΣΕΒΕ έχουν συστήσει τα τελευταία χρόνια cluster με αντικείμενο την εξυπηρέτηση της ναυτιλίας (κατασκευή, συντήρηση και τροφοδοσία πλοίων) και αφετέρου ότι το τελευταίο προ πανδημίας συνέδριο Export Summit του ΣΕΒΕ, που έγινε το 2019, είχε ως θέμα τη διασύνδεση της ναυτιλίας και των συναφών κλάδων με την ελληνική βιομηχανία, το εμπόριο και τις υπηρεσίες.
Κληρονόμοι που δεν αποδέχονται την κληρονομιά
Στα πολλά –στα κυριολεκτικά αμέτρητα- περίεργα και… θαυμαστά που συμβαίνουν στην Ελλάδα και ειδικότερα στην ελληνική οικονομία σημειώστε ένα ακόμη που αφορά τον αγροτικό τομέα. Ανά την επικράτεια, λοιπόν, υπάρχουν γεωργικές εκτάσεις, τις οποίες οι ιδιοκτήτες νοικιάζουν σε ανθρώπους που θέλουν να τις καλλιεργήσουν. Τίποτε περίεργο ως εδώ. Το θαυμαστό της υπόθεσης είναι ότι σε πολλές περιπτώσεις που οι ιδιοκτήτες αυτών των εκτάσεων έχουν φύγει από τη ζωή, οι διάδοχοι τους αρνούνται να κάνουν αποδοχή κληρονομιάς, είτε διότι θα κληρονομήσουν και βάρη, είτε διότι δεν τους συμφέρει διότι αυξάνουν την περιουσία τους και θα πρέπει να πληρώσουν διάφορους φόρους, είτε –ακόμη- επειδή βρίσκονται μακριά, έχουν άλλη επαγγελματική ενασχόληση και δεν θέλουν να μπλέξουν. Τα χωράφια, δηλαδή, παραμένουν ορφανά. Ταυτόχρονα όμως, οι κληρονόμοι που δεν… αποδέχονται τις κληρονομιές δεν θέλουν να πούνε όχι στα λεφτά. Επιμένουν, δηλαδή, να εκμεταλλεύονται αυτά τα ορφανά χωραφάκια, μέσω χειρόγραφων συμφωνητικών, τα οποία συνήθως διαχειρίζεται κάποιος συγγενής που βρίσκεται στο χωριό και όταν εισπράττει τα συμφωνηθέντα μισθώματα τα διανέμει στους δύο, τρεις, πέντε, δέκα, δεκαπέντε… αρνητές κληρονόμους. Αυτή η απόλυτα ελληνική πρακτική –κάποιοι μιλούν για το 70% των περιπτώσεων- δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστεί με τα ηλεκτρονικά συμφωνητικά και γι’ αυτό οι… κανονικοί αγρότες, προκειμένου να μη δυσκολεύονται να βρουν γη για να καλλιεργήσουν, στις πρόσφατες διαμαρτυρίες τους την περασμένη εβδομάδα έθεσαν ως αίτημα να καταργηθεί και να μην ισχύσει η υποχρέωση ηλεκτρονικού συμφωνητικού. Αίτημα το οποίο πιθανόν να γίνει αποδεκτό. Στην Ελλάδα βρισκόμαστε.
Στο 50% του 2019
Με τις εισπράξεις αυξημένες κατά 40% τις τελευταίες εβδομάδες, που στα αστικά λεωφορεία της Θεσσαλονίκης μπήκαν οι λεγόμενοι «σταθεροί ελεγκτές», τα έσοδα του ΟΑΣΘ βρίσκονται ακόμη στο 50% του 2019. Πολύς κόσμος αποφεύγει μέχρι σήμερα να μπει στο μοναδικό Μέσο Μαζικής Μεταφοράς της Θεσσαλονίκης και προτιμά να χρησιμοποιεί το αυτοκίνητο του ή να μετακινείται με εναλλακτικούς τρόπους. Κι ας διαβεβαιώνει ο οργανισμός ότι τηρούνται όλα τα πρωτόκολλα για την πανδημία και με το παραπάνω. Αυτές είναι οι παράπλευρες απώλειες μιας κατάστασης, που οι παρενέργειές της θα κάνουν καιρό να μας αφήσουν.
24% των εσόδων στο πετρέλαιο
Και μιας και ο λόγος για τον ΟΑΣΘ. Όταν ένας οργανισμός που παράγει συγκοινωνιακό έργο διαθέτει το 24% των εσόδων του σε πετρέλαιο κίνησης για τα λεωφορεία του, τότε πολύ δύσκολα τα οικονομικά του θα ισορροπήσουν. Αυτή ήταν η εικόνα του ΟΑΣΘ για το 2020. Το ποσοστό έπεσε στο 18% το 2021, αν και η τιμή του πετρελαίου είχε τσιμπήσει. Μεγάλα περιθώρια για να συμμαζευτεί η κατάσταση σε αυτό το επίπεδο λέει η διοίκηση, που προσπαθεί να βάλει τάξη. Και όχι μόνο. Ψάχνει να βρει τι γινόταν, πόσο γινόταν και από ποιους γινόταν αυτή η κακή διαχείριση, αξιοποιώντας και μεθόδους της σύγχρονης τεχνολογίας. Και υπέρ ποιων γινόταν, αν υπήρχαν ωφελούμενοι. Διότι μπορεί και να μην… υπήρχαν!