-Είχαμε πει από εδώ πως αν είναι να κάνουμε γιορτές χωρίς μπλόκα και τους αγρότες στους δρόμους ένας μόνο μπορεί πλέον να δώσει τη λύση, ο πρωθυπουργός. Ο κ. Μητσοτάκης δεν έμεινε με σταυρωμένα τα χέρια. Αφού δεν έφεραν αποτέλεσμα οι κ.κ. Χατζηδάκης και Τσιάρας, κάλεσε ο ίδιος τους εκπροσώπους των αγροτών για να το κουβεντιάσουν το πράγμα και να βρεθεί η χρυσή τομή. Χωρίς προαπαιτούμενα αυτή τη φορά. Κι εδώ είναι το πολιτικά και πρακτικά σημαντικό της ιστορίας. Ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης καλεί σε συνάντηση, χωρίς την προϋπόθεση να μην υπάρχουν μπλόκα ή να ξέρει καν ποιοι είναι οι εκπρόσωποι των αγροτών σε κινητοποίηση. Στερεί έτσι τα τυπικά επιχειρήματα των αγροτών που δεν επιλέγουν την οδό της συνεννόησης και δημιουργεί ένα κλίμα στην κοινωνία υπέρ του, υπέρ της κυβέρνησης, που φαίνεται να θέλει λύση σε αντίθεση με ορισμένους που δεν τη θέλουν με τίποτα. Διότι αν κατάλαβα καλά από τη συνάντηση της Νίκαιας, οι αγρότες ομόφωνα απορρίπτουν τη συνάντηση με τον πρωθυπουργό, πηγαίνουν σε κλιμάκωση των κινητοποιήσεων και θα στείλουν γραπτώς τα αιτήματά τους, παραμένοντας στα μπλόκα και ξεκαθαρίζοντας ότι δεν θα αποχωρήσουν χωρίς συγκεκριμένες και ουσιαστικές λύσεις. Η διαφορά δηλαδή τώρα ποια είναι; Το γραπτώς με το προφορικώς; Και μπορεί πλέον το κλίμα να γυρίζει σε βάρος των αγροτών, πολιτικά όμως η κυβέρνηση δεν τα πήγε καλά στο αγροτικό. Δεν πρόβλεψε, παρότι όλα τα μηνύματα ήταν σαφή, δεν αντέδρασε σωστά στην αρχή και δεν το έκανε και στην πορεία. Θεωρώ ότι στο Μέγαρο Μαξίμου το γνωρίζουν, όπως γνωρίζουν και το επικοινωνιακό Βατερλό, από το οποίο διασώθηκε μόνον ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης. Σε εκείνες τις συναντήσεις με τους βουλευτές θα ήταν χρήσιμο να ενημερωθούν πιο σοβαρά και τεκμηριωμένα για τα αγροτικά ζητήματα και για τις ενέργειες της κυβέρνησης. Να τους τα κάνουν λιανά, για να έχουν επιχειρήματα στις τοπικές κοινωνίες, όπου θα επιστρέψουν για τις γιορτές. Και για να συμπαρασταθούν στην κυβέρνησή τους, επειδή μέχρι τώρα οι περισσότεροι (προερχόμενοι από αγροτικές περιοχές) έκλιναν μάλλον υπέρ των αγροτών. Εκείνος που θα κάνει τις πιο δύσκολες γιορτές είναι ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Κώστας Τσιάρας, που κάθισε στην ηλεκτρική καρέκλα και πλέον αισθάνεται άβολα.
-Μια ανάσα πάντως την πήραν στην κυβέρνηση και τη Νέα Δημοκρατία με την επιτυχία του Κυριάκου Πιερρακάκη. Πρόεδρος του Eurogroup ο κ. Πιερρακάκης και προφανώς η κυβέρνηση θα κεφαλαιοποιήσει την εκλογή του. Δεν είναι και λίγο πράγμα... Οι δε «γαλάζιοι» βουλευτές της Θεσσαλονίκης έσπευσαν να κοινοποιήσουν στα social media φωτογραφίες τους ο καθένας με τον κ. Πιερρακάκη, με τον οποίο διατηρούν εξαιρετικές σχέσεις. Οι μετοχές Πιερρακάκη ανεβαίνουν εντός και εκτός χώρας και οι βουλευτές το βλέπουν. Κι εγώ θα θυμίσω ένα σχόλιο που κάναμε από εδώ πριν από αρκετό καιρό για τις «ομάδες φίλων» συγκεκριμένων υπουργών και προβεβλημένων στελεχών της κυβέρνησης και του κόμματος. Σας λέγαμε τότε ότι μεταξύ αυτών των ομάδων, δημιουργήθηκε και η ομάδα Πιερρακάκη, που μάλιστα ήταν ιδιαιτέρως ενεργή στη Θεσσαλονίκη μετά τη ΔΕΘ. Όπως επίσης να σημειώσουμε και το τραπέζι που έκανε στα εγκαίνια της ΔΕΘ σε 35 Βορειοελλαδίτες βουλευτές σε ουζερί στην περιοχή του Λευκού Πύργου. Μετά και την εκλογή στην προεδρία του Eurogroup είναι ένα θέμα εάν θα παραμείνει ενεργός ο συγκεκριμένος πυρήνας ή θα μεταφερθεί εκτός συνόρων η προετοιμασία.
-Πάντως είχε και χρώμα Βόρειας Ελλάδας η εκλογή Πιερρακάκη, καθώς ένα από τα πρόσωπα κλειδιά στην προσπάθειά του ήταν ο βουλευτής Σερρών και γραμματέας Διεθνών Σχέσεων της ΝΔ, Τάσος Χατζηβασιλείου. Οι επαφές του κ. Χατζηβασιλείου στην ΕΕ και ειδικά στον κεντροδεξιό χώρο είναι σημαντικές και τις χρησιμοποιούν σε τακτική βάση από το Μέγαρο Μαξίμου. Ο κ. Χατζηβασιλείου, λένε οι πληροφορίες, έπιασε δουλειά στο παρασκήνιο προτού ανακοινωθεί η υποψηφιότητα Πιερρακάκη για την προεδρία του Eurogroup και το «έτρεξε» με ιδιαίτερη ζέση το πράγμα για να εξασφαλίσει τις αναγκαίες στηρίξεις στον Έλληνα υπουργό. Το αποτέλεσμα απολύτως επιτυχημένο. Δεν έτυχε, πέτυχε...
-Και μπορεί στην κυβέρνηση να συζητούνται περισσότερο τρία ζητήματα αυτές τις μέρες (προϋπολογισμός, αγρότες και Πιερρακάκης), αλλά καλό θα ήταν να προσέξουν λίγο και το θέμα των δήμων. Αναφέρομαι σε ένα σενάριο που είχαν υπολογίσει ότι δεν θα περπατήσει, αλλά αυτό όχι μόνο περπάτησε, έκανε και άλμα. Μετά το συνέδριο της ΚΕΔΕ στην Αλεξανδρούπολη έπρεπε να το έχουν δει στην κυβέρνηση το πρόβλημα που δημιουργείται με επίκεντρο τα οικονομικά των δήμων. Επένδυσαν (και καλά έκαναν ως ένα σημείο) στη δουλειά που έχει κάνει ο υπουργός Εσωτερικών, Θοδωρής Λιβάνιος, και στις εξαιρετικές σχέσεις και την αναγνώριση που έχει στην Αυτοδιοίκηση γενικώς. Όμως, διαμορφώθηκαν συσχετισμοί οι οποίοι οδήγησαν τα συλλογικά όργανα της πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης στον μονόδρομο των κινητοποιήσεων. Αντιδράσεις είναι λογικό να υπάρχουν, αλλά να κλείνει η πόρτα της συνεννόησης και να πηγαίνουν για κλείσιμο των δημαρχείων την ερχόμενη Τρίτη οι αυτοδιοικητικοί είναι μια πληγή για την κυβέρνηση. Κι εδώ ο χειρισμός δεν ήταν ο καλύτερος δυνατός. Να σου ξεφεύγει μια φαινομενικά εύκολα να ελεγχθεί κατάσταση και να μετατρέπεται σε μέτωπο είναι κάτι που ξεπερνά ακόμα και τους ίδιους τους δημάρχους, οι οποίοι είναι στην πλειοψηφία τους «γαλάζιοι». Για να μην πω ότι πολλοί είναι απρόθυμοι να κλείσουν τα δημαρχεία κι ας λένε τα συλλογικά όργανά τους... Πώς μια τέτοια κατάσταση ξεφεύγει; Πολιτικά κερδίζει το ΠΑΣΟΚ στη συγκεκριμένη περίπτωση. Και να φανταστεί κάποιος ότι ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ είναι ο «γαλάζιος» δήμαρχος Αμπελοκήπων – Μενεμένης, Λάζαρος Κυρίζογλου, που έχει τα κότσια να αντιπαρατεθεί με την αντιπολίτευση. Πώς να το κάνει όμως με την υποτιθέμενη συμπολίτευση αν δεν έχει και κυβερνητική βοήθεια;