Καλημέρα σας!
Το πρωτόγνωρο για τη Γαλλία δεν είναι ότι το κοινοβούλιο «κατάργησε» την κυβέρνηση ενός πρωθυπουργού που είχε ορίσει ο πρόεδρος της χώρας. Έχει ξανασυμβεί, έστω στο μακρινό 1962. Το πρωτόγνωρο για τη συγκεκριμένη χώρα -ενδεχομένως και για όλη την Ευρώπη- είναι ότι τα δύο άκρα του πολιτικού συστήματος συναντήθηκαν. Η άκρα Αριστερά και η άκρα Δεξιά ψήφισαν από κοινού για την πτώση της κυβέρνησης Μπαρνιέ και τώρα ο Μακρόν αναζητεί άλλον πρωθυπουργό. Το κακό είναι ότι με βάση το Σύνταγμα της Γαλλίας βουλευτικές εκλογές δεν μπορούν να γίνουν πριν να παρέλθει ένα έτος από τις προηγούμενες, άρα πριν το καλοκαίρι του 2025. Το καλό για τη συγκεκριμένη χώρα είναι ότι ανθίσταται στον πολιτικό αντισυστημισμό, χάρη στο οργανωμένο κράτος που διαθέτει. Διότι η πολιτική αστάθεια θα έχει μεν επιπτώσεις στα δημοσιονομικά της χώρας, αλλά το σύστημα της Γαλλίας θα συνεχίσει να λειτουργεί, όπως έχει συμβεί πολλές φορές στο παρελθόν στη Γερμανία, το Βέλγιο, ακόμη και την Ιταλία, όταν υπήρξε πολιτική αστάθεια. Αντίθετα σε χώρες που δεν κατάφεραν να δημιουργήσουν έναν ισχυρό, αποτελεσματικό και απογαλακτισμένο από την πολιτική εξουσία δημόσιο τομέα, όπως η Ελλάδα, η πολιτική αστάθεια -η περίφημη ρευστοποίηση του πολιτικού συστήματος που κάποιοι προβλέπουν- είναι ικανή να διαλύσει τη χώρα. Όπως συνέβη σε δήθεν ουδέτερες πολιτικές περιόδους, στις κυβερνήσεις Τζαννετάκη και Ζολώτα το 1989 -1990, όταν καμία ουσιώδης υπογραφή δεν μπήκε για περίπου έναν χρόνο. Όσο για τη σύγκλιση των δύο άκρων συνέβη και στην Ελλάδα -αν και σε διαφορετικές συνθήκες- το 2015, όταν για να οδηγηθούμε σε βουλευτικές εκλογές τόσο η άκρα Δεξιά, που τότε εκπροσωπούσαν η Χρυσή Αυγή και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, όσο και το σύνολο της Αριστεράς, τότε ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ, καταψήφισαν τις προτάσεις για πρόεδρο της Δημοκρατίας. Άλλωστε -όπως έλεγε τότε ο μετέπειτα πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης- «η ψήφος δεν έχει μυρωδιά».
Τα περιζήτητα… κέρματα
Ιδιαίτερη ζήτηση έχουν τις τελευταίες ημέρες στη Θεσσαλονίκη τα πεντάευρα, τα δεκάευρα και προπάντων τα κέρματα. Όχι δεν απέκτησαν κάποια νέα αξία, απλά είναι τα μόνα νομίσματα που «περνάνε» στα μηχανήματα έκδοσης εισιτηρίων του μετρό, με αποτέλεσμα να έχουν γίνει ανάρπαστα. Είναι χαρακτηριστικό πως ψιλικατζίδικα ή καφέ που βρίσκονται κοντά σε σταθμούς μετρό, δέχονται συνεχή αιτήματα για να… χαλάσουν 20ευρά και 50ευρά από επιβάτες που αντιμετωπίζουν πρόβλημα έκδοσης εισιτηρίου και αναζητούν επιτόπια λύση. Αρκετοί, πάντως, είναι εκείνοι που αφού εξασφαλίσουν τα πολυπόθητα απαραίτητα…συμβατά με τα μηχανήματα έκδοσης εισιτηρίων νομίσματα, επιλέγουν τη δέσμη εισιτήριων 10+1, επειδή είναι πιο φτηνά, αλλά και διότι -όπως μονολογούν- «πού να περιμένω στην ουρά…». Η αλήθεια, πάντως, είναι ότι στο κεφάλαιο εισιτήρια του μετρό έχει καταγραφεί μνημειώδης αποτυχία, αφού με βάση την εμπειρία της Αθήνας -για να μην πάμε πιο μακριά- το συγκεκριμένο πεδίο όφειλε να λειτουργεί άψογα από την πρώτη στιγμή. Στο κάτω-κάτω πρόκειται για εισπράξεις!
Ο Αγγελούδης στη βροχή
Μπορεί ο καιρός να μη βοήθησε πολύ, ωστόσο όλα κύλησαν ομαλά στην έναρξη των εορταστικών εκδηλώσεων και στη φωταγώγηση του χριστουγεννιάτικου δέντρου το βράδυ της Τετάρτης. Ο κόσμος γέμισε την πλατεία Αριστοτέλους, την οποία ο δήμαρχος χαρακτήρισε ως την πιο όμορφη σε όλη την Ελλάδα (και μπορεί να γίνει ακόμα πιο όμορφη όταν προχωρήσει η ανάπλαση). Μάλιστα, ο δήμαρχος φρόντισε ο ίδιος να μάθει από τον κόσμο που ήταν στο κέντρο πώς του φάνηκε τόσο ο στολισμός όσο και η κεντρική εναρκτήρια εκδήλωση. Λίγο μετά τη συναυλία με τον Μιχάλη Χατζηγιάννη, ο Στέλιος Αγγελούδης περπάτησε στο κέντρο μαζί με τους αντιδημάρχους Βασίλη Γάκη και Παντελή Καζαντζίδη και συνεργάτες τους. Από την πλατεία ανέβηκε έως την Εγνατία και παρατηρούσε τον εορταστικό διάκοσμο και έπειτα συνέχισε στον πεζόδρομο της Αγίας Σοφίας, όπου και φέτος τοποθετήθηκε ο μπλε ουρανός. Σύμφωνα με πληροφορίες, σε αυτήν του την βόλτα, αρκετοί τον σταματούσαν για να του μιλήσουν και κυρίως για να δώσουν συγχαρητήρια στον δήμο για τον στολισμό του κέντρου της Θεσσαλονίκης. Τώρα -επειδή η βραδιά ήταν βροχερή- εάν η βόλτα του δημάρχου και των συν αυτώ είχε ως μουσική υπόκρουση το… «Singin’ in the rain» ουδείς γνωρίζει..
Τα πυρηνικά καταφύγια
Από τα απίστευτα των τελευταίων ημερών είναι πως μάθαμε ότι υπάρχουν κατασκευαστές ιδιωτικών πυρηνικών καταφυγίων στην Ελλάδα. Ήδη στην Αθήνα έχουν ετοιμαστεί δύο σε νεόδμητες κατοικίες, ενώ στη σειρά των παραγγελιών μπήκε και ένα αντίστοιχο σπίτι στη Βόρεια Ελλάδα. Εάν ακούγαμε πριν από λίγο καιρό για πυρηνικό καταφύγιο θα λέγαμε πως αυτός που το λέει διαβάζει πολλά βιβλία επιστημονικής φαντασίας, έχει τον Τζον Λε Καρέ στο προσκέφαλό του και τον Τζέιμς Μποντ καθημερινά στην τηλεόραση. Ή επίσης ότι ο Ψυχρός Πόλεμος δεν έχει τελειώσει. Όμως τώρα πια η πραγματικότητα τα ξεπερνάει όλα αυτά. Κάτι το διάγγελμα Πούτιν και ο νέος υπερηχητικός πύραυλος – φάντασμα. Κάτι οι συχνές αναφορές του Μεντβέντεφ για τα πυρηνικά όπλα στον πόλεμο της Ουκρανίας. Κάτι η… εξοικείωσή μας με την έννοια των καταφυγίων στη Μέση Ανατολή και όπου γίνεται πόλεμος, κάτι οι καθημερινές αναφορές στα δελτία ειδήσεων... Πολύ θέλει; Εξάλλου, πριν από λίγο καιρό και ο Έλληνας υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας είχε επισημάνει την ανάγκη να υπάρξει αμυντικός θόλος πάνω από τη χώρα. Κάπως έτσι δημιουργούνται και δεύτερες σκέψεις σε ορισμένους να φτιάξουν πυρηνικά καταφύγια στα σπίτια τους. Κι εκεί που λέγαμε να έχουν τα καινούργια σπίτια πιλοτές ή υπόγεια για parking, κάτι προαπαιτούμενο για την καθημερινότητα των ενοίκων, τώρα θα αναρωτιόμαστε: «Πυρηνικό καταφύγιο έχετε;». Και για να μην ξεχνιόμαστε: Στη Θεσσαλονίκη πυρηνικό καταφύγιο υπάρχει τουλάχιστον ένα, στα ενδότερα του 424 Γενικού Στρατιωτικού νοσοκομείου, πάνω από την περιφερειακή οδό της πόλης.
Η ροζ… επιδρομή
Το γκρίζο τοπίο που έφερε ο χειμώνας και η κακοκαιρία Bora, η οποία χτύπησε με σφοδρότητα (και) τη Χαλκιδική, σπάει εδώ και μερικές μέρες ένα ροζ πέπλο που κάλυψε τη λιμνοθάλασσα του Αγίου Μάμα, στον κοντινό στη Θεσσαλονίκη δήμο Προποντίδας της Χαλκιδικής. Ο θαυμάσιος αμμώδης χερσότοπος, που καταλαμβάνει έκταση 6,3 χιλιάδων στρεμμάτων, γέμισε φλαμίνγκο, τα οποία κάνουν μια σύντομη στάση πριν συνεχίσουν το μακρινό ταξίδι τους για πιο ζεστά κλίματα. Εδώ θα ξαποστάσουν, θα αναπαραχθούν και θα περάσουν λίγες μέρες του ήπιου -σχετικά με άλλες χώρες- χειμώνα. Ο υγροβιότοπος είναι σημείο Κοινοτικής Προστασίας, ενταγμένος στο πανευρωπαϊκό δίκτυο προστασίας των ειδών και των ενδιαιτημάτων τους, Natura 2000, και συναντά κάποιος επίσης νεροχελίδονα, καλαμοκάνες, ποικιλία από αρπακτικά και πάπιες. Αλλά και τα γνωστά φοινοκόπτερα (δηλαδή τα φλαμίνγκο) που εμφανίστηκαν στον ελλαδικό χώρο πριν 30 χρόνια κι έκτοτε έχουν μια σταθερή παρουσία. Τα φοινικόπτερα ξεχειμωνιάζουν στον Άγιο Μάμα, καθώς και σε άλλους υγροτόπους, ενώ την Άνοιξη μεταναστεύουν για αναπαραγωγή σε αποικίες της Μεσογείου: στη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Τουρκία και τη Βόρεια Αφρική. Ωστόσο την πιο εντυπωσιακή εικόνα τούτες τις μέρες προσφέρουν τα ροζ φλαμίνγκο, όπως αποτύπωσε ιδανικά ο φωτογραφικός φακός του Γιάννη Σαρακατσάνου.
