* του Φώτη Γούσια
Την τελευταία δεκαπενταετία η οικονομία της χώρας συρρικνώθηκε περισσότερο από 25%, το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών μειώθηκε κατά 1/3, η ανεργία άγγιξε το 30% και παράλληλα σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ ο αμιγώς ελληνικός πληθυσμός μειώθηκε κατά 647.000 πολίτες. Η οικονομική και δημογραφική κατάρρευση θα μπορούσαν να αντιστοιχούν εύκολα σε πιθανές επιπτώσεις μίας σφοδρής πολεμικής σύγκρουσης, χωρίς όμως αυτή να υφίσταται κυριολεκτικά.
Η σημαντικότερη ερώτηση που αυτομάτως γεννάται είναι τελικά τι είδους οικονομία θέλουμε ώστε να θέσουμε τις βάσεις αντιστροφής τής υπάρχουσας καταστροφικής κατάστασης;
Οικονομίες συγκρίσιμες με την ελληνική πριν το 2009 όπως η πολωνική, η ισπανική και η ρουμάνικη ξέφυγαν παραγωγικά και μισθολογικά αν και τα τελευταία 5 χρόνια η χώρα μας περιφανεύεται πως καταγράφει τους πιο αυξημένους βαθμούς οικονομικής μεγέθυνσης εντός Ε.Ε. Η επαναφορά σε πραγματικά εισοδήματα επιπέδων προ μνημονίων προϋποθέτει τη στόχευση στη μείωση του επενδυτικού κενού, σε μία οικονομία ωστόσο που τρέχει με ελλείματα παρά τα όσα μας λέει η Τράπεζα της Ελλάδος.
Ελκυστικά χαρακτηριστικά προς επίδοξους επενδυτές μεταξύ άλλων αποτελούν το χαμηλό κόστος εργασίας, η χαμηλή φορολογία επί των κερδών, χαλαροί περιβαλλοντικοί όροι, ανεπτυγμένα ερευνητικά κέντρα διασυνδεδεμένα με τη βιομηχανία και τέλος η εσωτερική αγορά και κυρίως το δημογραφικό προφίλ. Η χώρα μας αποτυγχάνει παταγωγδώς σε όλους τους παραπάνω τομείς, με το δημογραφικό να υπερτερεί όλων.
Χαρακτηριστικά, σύμφωνα με την έκθεση του οίκου Moody’s, το κυριότερο αίτιο στέρησης της επενδυτικής βαθμίδας αποτελεί για τον οίκο το δυσμενές δημογραφικό προφίλ της χώρας. Συγκεκριμένα παρατηρείται συνεχής πληθυσμιακή συρρίκνωση, γήρανση του πληθυσμού και ερημοποίηση της υπαίθρου όπως φαίνεται και από στοιχεία της πιο πρόσφατης απογραφής. Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ το 2050 η χώρα θα απαριθμεί 8.8 εκ. πολίτων εκ των οποίων το 35% θα είναι άνω των 65 ετών. Η χώρα μας βρίσκεται στη 15η συνεχόμενη χρονιά πληθυσμιακής μείωσης, με μέση ετήσια μείωση 65.000 Ελλήνων την τελευταία 3ετία. Έχουν χαθεί περίπου 14 περιφερειακές πρωτεύουσες με το πρόβλημα να εντοπίζεται κυρίως σε μία αλυσίδα νομών από την Καστοριά μέχρι τον Έβρο με μειώσεις 10 έως 14% ( Δράμα:-12%, Σέρρες:-14,3%, Γρεβενά:-16%). Ουσιαστικά παρατηρείται η εγκατάλειψη της υπαίθρου κυρίως της Βόρειας Ελλάδας από ένα αθηνοκεντρικό σύστημα εξουσίας, επιφέροντας τραγικές οικονομικές επιπτώσεις.
Ποια είναι η λύση για τη Μακεδονία και τη Θράκη;
Αναγκαιότητα επιβίωσης πλέον αποτελεί η υιοθέτηση πολιτικής περιφερειακής ανάπτυξης με τις παραπάνω περιφέρειες να αποτελούν το κέντρο της γεωργικής και κτηνοτροφικής παραγωγής καλύπτοντας την εσωτερική αγορά και στοχεύοντας στις εξαγωγές με στόχο τη μείωση του ελλείματος τρεχουσών συναλλαγών που έχει φτάσει τα 15 εκ. Τα παραγωγικά μέτρα οφείλουν να είναι φορολογικά και όχι επιδοματικά μιας και η στρόφιγγα του Ταμείου Ανάκαμψης κλείνει το 2026, ενώ παράλληλα χώρες ανταγωνιστικές στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα όπως η Ισπανία και η Γαλλία ορθά δεν πρόκειται να μας επιχορηγήσουν.
Συγκεκριμένα προτείνεται η μείωση φορολογίας και ασφαλιστικών εισφορών των γεωργικών και κτηνοτροφικών επιχειρήσεων με έδρα τις περιφέρειες αυτές στοχεύοντας σε περισσότερους μισθωτούς και κατ’ επέκταση αυξημένα έσοδα στο κράτος. Στην ίδια κατεύθυνση βρίσκεται η ίδρυση ανώτατων ιδιωτικών ακαδημαϊκών ιδρυμάτων με αντικείμενο τη φυτική και ζωική παραγωγή, καθώς και την τεχνολογία τροφίμων ελκύοντας σπουδαστές από όλο τον κόσμο με σκοπό την ενίσχυση της τοπικής οικονομικής δραστηριότητας.
Παράλληλα, στη δημογραφική τόνωση των περιοχών αυτών, θα συνέβαλε η επιδότηση ενοικίων και γέννας, ιδιαίτερα για κάθε κορίτσι που γεννάται. Ενδεικτικό είναι πως η επιδότηση για αγορά ηλεκτρικού αυτοκινήτου ξεπερνά το επίδομα γέννας στη χώρα μας.
Τέλος, και με δεδομένη την τεράστια απουσία εργατικού δυναμικού, λύση θα μπορούσε να προσφέρει το κάλεσμα σε ελληνο-ορθόδοξους πληθυσμούς της Συρίας και του Λιβάνου και όχι η εγκατάσταση μουσουλμανικών πληθυσμών που ελέγχονται από την Άγκυρα.
Δεδομένου πως από το 2032 θα είμαστε αναγκασμένοι να βγαίνουμε στις αγορές για ποσά διπλάσια των 7 και 8 δις που γίνεται σήμερα, τα περιθώρια στενεύουν επικίνδυνα και η στροφή σε μία εθνοκεντρική παραγωγική πολιτική με έδρα τη Μακεδονία και τη Θράκη είναι μονόδρομος.
* Ο Φώτης Γούσιας είναι κτηνίατρος, υποψήφιος διδάκτορας στο Α.Π.Θ.