Skip to main content

Η συζήτηση για την Α΄ προβλήτα, οι τρύπες στους δρόμους και η εξαφάνιση του μαυρόγυπα

Η συζήτηση για την Α' προβλήτα, οι εύλογες απορίες της Νοτοπούλου, οι τρύπες σε δρόμους του δήμου Παύλου Μελά και τι σημαίνει η εξαφάνιση του μαυρόγυπα από τη Δαδιά 

Πολύ μεγάλη συζήτηση δημιούργησε στη Θεσσαλονίκη το απόσπασμα της τροποποίησης της σύμβασης παραχώρησης του λιμανιού Θεσσαλονίκης στην ΟΛΘ ΑΕ, που βρίσκεται προς ψήφιση στη Βουλή, με το οποίο θα επιτρέπεται η δημιουργία χώρων εστίασης (κυλικεία, καφέ, μπαρ, εστιατόρια κλπ.) στην Α΄ προβλήτα του λιμανιού της Θεσσαλονίκης. Το θέμα ανέδειξε η Voria.gr με δημοσίευμα το περασμένο Σάββατο αιφνιδιάζοντας πολλούς, ανάμεσα στους οποίους και εμπλεκόμενοι στα αυτοδιοικητικά της πόλης, οι οποίοι οφείλουν να έχουν μεγάλη ευαισθησία στα θέματα δημοσίου χώρου, που σε σημαντικό βαθμό αποτελεί το αντικείμενο των αυτοδιοικητικών και γενικότερα των πολιτικών.

Συνεργάτες του σημερινού δημάρχου, πάντως, έλεγαν ότι για τον Κ. Ζέρβα η εικόνα της Α΄ προβλήτας, που λειτουργεί ως ανοιχτό πεδίο περιπάτου, αναψυχής και πολιτισμού είναι αυτή που αρμόζει στον χώρο και δεν υπάρχει κανένας λόγος αλλαγής του χαρακτήρα της. «Προφανώς δεν δημιουργείται ζήτημα αν οι φορείς πολιτισμού λειτουργήσουν ένα κυλικείο, αλλά μία μεγάλη επέκταση της εστίασης θα ήταν λανθασμένη επιλογή για τον συγκεκριμένο χώρο», έλεγαν οι ίδιοι τονίζοντας, παράλληλα, ότι ο δήμος θέλει να επαναλειτουργήσει τον βρεφονηπιακό σταθμό εντός του ΟΛΘ.

Οι ανησυχίες για το λιμάνι 

Μιας και ο λόγος για το λιμάνι της Θεσσαλονίκης την έντονη ανησυχία της για την τροποποίηση της σύμβασης παραχώρησης του λιμανιού της Θεσσαλονίκης εξέφρασε μιλώντας στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής, η Κατερίνα Νοτοπούλου. Η βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ στην παρέμβαση της υποστήριξε δύο πράγματα: Πρώτον, ότι η κυβέρνηση προετοιμάζει νομοθετικά το έδαφος ώστε να παραχωρηθεί στη Διοίκηση του ΟΛΘ η χρήση χώρων και κτιρίων που το 2018 είχαν εξαιρεθεί από την παραχώρηση. Δεύτερον, ότι η σύμβαση παραχώρησης του Λιμένα Θεσσαλονίκης η οποία υπεγράφη το 2018, προέβλεπε μεταξύ άλλων την υποχρέωση επενδύσεων από τον παραχωρησιούχο με σκοπό τον εκσυγχρονισμό των υποδομών του αλλά και αντίστοιχες υποχρεώσεις του Ελληνικού Δημοσίου σε μία κατεύθυνση συνολικής αναβάθμισής του. Ενδεικτικά ανέφερε την επέκταση του 6ου Προβλήτα που αφορούσε τον Παραχωρησιούχο και τη σύνδεση του Λιμανιού με την ΠΑΘΕ και το σιδηροδρομικό δίκτυο που αφορούσαν το Ελληνικό Δημόσιο. «Στη Σύμβαση Παραχώρησης ορίζονταν ότι τα έργα αυτά θα έπρεπε να ολοκληρωθούν εντός επτά ετών (πρώτη επενδυτική περίοδος). Έχουν παρέλθει τα 5 έτη, έχουμε μπει στον έκτο, αλλά η πρόοδος που υπάρχει είναι μηδαμινή» είπε χαρακτηριστικά και ζήτησε ενημέρωση για την πρόοδο των έργων. Η ίδια ζήτησε από την κυβέρνηση αφενός να πιέσει την ΟΛΘ ΑΕ ώστε να υλοποιηθούν οι υποχρεωτικές επενδύσεις και αφετέρου να επιταχύνει την υλοποίηση των συμβατικών υποχρεώσεων του Ελληνικού Δημοσίου και να μην κωλυσιεργεί όπως έκανε το 2021 με την ακύρωση της μελέτης της ΕΡΓΟΣΕ για τη σιδηροδρομική σύνδεση του λιμανιού. Άδικο έχει;

Οι Βρυξέλλες στη Θεσσαλονίκη  

Βόλτα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, με το απαραίτητο καφεδάκι, έκαναν το πρωί της περασμένης Παρασκευής ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν Μαργαρίτης Σχοινάς, ο οποίος κατάγεται από τη Χαλκιδική και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, και ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην Α΄ περιφέρεια Δημήτρης Κούβελας (φωτογραφία). Οι δυο τους γνωρίζονται από τις Βρυξέλλες, όπου ο μεν Σχοινάς ζει και εργάζεται δεκαετίες τώρα, ο δε Κούβελας βρέθηκε πριν από αρκετά χρόνια για κάποιο διάστημα, όταν ως νέος επιστήμονας συνεργάστηκε με το Ευρωκοινοβούλιο. Ως γνωστόν οι φιλίες Ελλήνων που γνωρίζονται στο εξωτερικό αντέχουν στο χρόνο και η συγκεκριμένη αποτελεί μία ακόμη απόδειξη. 

 

 

Τρεις λακκούβες στα Δυτικά 

Ούτε μία, ούτε δύο, άλλα τρεις λακκούβες μπορεί να εντοπίσει κανείς σε ένα μικρό δρόμο του δήμου Παύλου Μελά στη δυτική Θεσσαλονίκη, οι οποίες μάλιστα δημιουργήθηκαν μέσα σε μία μόλις εβδομάδα. Οι λακκούβες είναι αποτέλεσμα κακοτεχνίας μετά από έργα στην περιοχή. Όπως συνήθως, δηλαδή, όπου γίνονται έργα, τα συνεργεία ανοίγουν τρύπες και μετά τις «μπαλώνουν» όπως – όπως. Ως αποτέλεσμα μετά από λίγες εβδομάδες και αφού εκατοντάδες αυτοκίνητα και φορτηγά περάσουν πάνω πάνω από την κακοτεχνία, οι τρύπες… αποκαλύπτονται! Το κακό είναι ότι αυτές οι απανωτές κακοτεχνίες, που στη Θεσσαλονίκη τις συναντάμε σχεδόν παντού φαίνεται πως ενοχλούν μόνο τους πολίτες και όχι τους αρμόδιους...

 

 

Η εξαφάνιση του μαυρόγυπα 

Η ανυπολόγιστη καταστροφή από τη μεγάλη φωτιά που μαίνεται ακόμη στον Έβρο, έκανε στάχτη πάνω από 800.000 στρέμματα, μεταξύ αυτών και ένα μεγάλο μέρος του δάσους της Δαδιάς. Κορμοί δέντρων χάσκουν καμένοι, το έδαφος είναι καλυμμένο από ένα παχύ στρώμα στάχτης, κανένα ίχνος ζωής δεν υπάρχει. Η φωτιά αφάνισε τη χλωρίδα και την πανίδα του δάσους και ο μαυρόγυπας, το είδος «σημαία» της περιοχής, που διατηρεί στη Δαδιά τη μοναδική αναπαραγωγική του αποικία στην Ελλάδα και τα Βαλκάνια, χάθηκε για πάντα. Οι επιστήμονες επισημαίνουν πως δεν υπάρχουν ακριβή αριθμητικά δεδομένα και απαιτείται αρκετός χρόνος για να γίνουν μετρήσεις και εκτιμήσεις, ώστε να γνωρίζουν πόσες φωλιές αρπακτικών έχουν καεί. Πιθανολογούν ωστόσο ότι φωλιές του μαυρόγυπα έχουν καεί και η συνέχεια όσων έμειναν, εξαρτάται από την επιβίωση των δέντρων. Ο μαυρόγυπας είναι ο μεγαλύτερος γύπας της Ευρώπης, με άνοιγμα φτερών που φθάνει τα 3 μέτρα και οφείλει το όνομά του στο μαύρο χρώμα του. Φτιάχνει τις φωλιές του στις κορυφές ώριμων δέντρων και δημιουργεί μικρές αποικίες σε απομονωμένες περιοχές. Το δάσος της Δαδιάς έχει το προνόμιο να φιλοξενεί τη μοναδική αποικία του είδους, που είναι σε παγκόσμιο επίπεδο απειλούμενο είδος, καθώς ο πληθυσμός του υφίσταται μεγάλη μείωση και εξαφανίζεται το εύρος εξάπλωσής του. Στην Ελλάδα σχεδόν το σύνολο του πληθυσμού ζει και αναπαράγεται στη Δαδιά κι υπολογίζεται σε 20-22 ζευγάρια, ενώ ίσως υπάρχουν 1-2 ζευγάρια στον Όλυμπο. Οπότε αντιλαμβάνεται κανείς πως η εξαφάνιση του είδους, αποτελεί πλήγμα για τον μαυρόγυπα σε όλη τη νοτιοανατολική Ευρώπη.