Οι τριμερείς και τετραμερείς συνδιασκέψεις που οργάνωσαν την τελευταία πενταετία Ελλάδα και Κύπρος με γειτονικές (και όχι και τόσο γειτονικές) χώρες της ευρύτερης περιοχής, αποδεικνύονται στην πράξη πολύ χρήσιμες. Κυρίως, αυτές με Αίγυπτο και Ισραήλ, ενώ η προσθήκη της Ιορδανίας τελευταία κάνει το πλέγμα πιο ενδιαφέρον. Ακόμα και η προσέγγιση με την Ινδία απέδωσε καρπούς, σημειώνουν με νόημα διπλωματικοί κύκλοι. Το Νέο Δελχί μπλόκαρε πρόσφατα μια – δυο κινήσεις της Άγκυρας σε επίπεδο Unesco, πολύ ενδιαφέρουσες. Και δεν αποκλείεται να φανεί ακόμα πιο χρήσιμη προσεχώς, ενόψει της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Ως γνωστόν, η Ινδία είναι προσωρινό μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Αντιθέτως, όλα δείχνουν ότι υπάρχει πρόβλημα στα Βαλκάνια. Εκεί, η επιχειρούμενη προσέγγιση μεταξύ Άγκυρας και Βελιγραδίου προκαλεί προβληματισμό στην Αθήνα. Το πρόσχημα είναι η στάση της ελληνικής πλευράς στην περίπτωση του Κοσόβου, αλλά η αλήθεια είναι ότι η Σερβία αναζητούσε δίοδο προς την Τουρκία εδώ και καιρό. Και μάλλον τη βρήκε, αν κρίνει κανείς από τις τηλεφωνικές επικοινωνίες των προέδρων των δυο χωρών, που η Αθήνα τις πληροφορήθηκε διαβάζοντας τα τηλεγραφήματα. Γεγονός που δεν προκάλεσε ακριβώς ...κύματα ενθουσιασμού.
Σε κάθε περίπτωση, η Αθήνα οργανώνεται. Και κλείνει όλες τις εκκρεμότητες. Στο πλαίσιο αυτό και η υπό αποχώρηση πρέσβης της Ελλάδας στο Παρίσι «ακούγεται» για αντικαταστάτρια της Ελένης Σουρανή στη θέση της διπλωματικής συμβούλου του πρωθυπουργού. Για το πόστο στο Παρίσι υπάρχει πλούσιο παρασκήνιο, καθώς πολλοί θεσμικοί παράγοντες λέγεται ότι ήθελαν να προωθήσουν «δικό τους» άνθρωπο, στη γαλλική πρωτεύουσα. Χωρίς, όμως, στο τέλος να το πετύχουν.