Για τον Νίκο Γκάλη, τον Παναγιώτη Γιαννάκη, το νέο του βιβλίο που είναι αφιερωμένο στο μπάσκετ αλλά και για την πορεία του ελληνικού μπάσκετ τα τελευταία χρόνια μίλησε στον ραδιοφωνικό σταθμό Libero, ο Γιάννης Ιωαννίδης.
Αναλυτικά τα όσα δήλωσε ο «ξανθός»:
Για το βιβλίο που ετοιμάζει: «Αυτή την περίοδο γράφω ένα βιβλίο, το οποίο και έχει τελειώσει, και έχει δoθεί ήδη σε εκδοτικό οίκο προς έκδοση. Είναι ένα «playbook» το οποίο στόχο έχει να βοηθήσει νέους αθλητές και προπονητές στο να βελτιωθούν. Η γνώση είναι προσθετική, γι’αυτό τον λόγο, όταν η δική μας η γενιά φτάνει μέχρι το «10» για παράδειγμα, η επόμενη, μπορεί να φτάσει μέχρι το «15-20». Έτσι η κάθε γενιά που ακολουθεί βρίσκει κάποια πράγματα έτοιμα και προσπαθεί να αγωνιστεί για να τα αυξήσει για την επόμενη. Ακόμη και ένας άνθρωπος που απλά αγαπάει το μπάσκετ και θέλει οποιαδήποτε λεπτομέρεια, θα ανοίγει αυτό το βιβλίο και θα βρίσκει ότι αναζητά. Από αυτό το βιβλίο, προσωπικά πιστεύω πως θα κερδίσουν ακόμη και οι προπονητές του ποδοσφαίρου. Αν θυμηθούμε, ακόμη και ο προπονητής των Ολλανδών είχε δηλώσει πως «τα πήραμε όλα από το μπάσκετ». Αυτό θα είναι το πρώτο μου βιβλίο.
Επι εποχής μου, ομάδα εκτός Αθηνών είχε να κερδίσει το πρωτάθλημα από το 1930. Εμείς κερδίσαμε το πανελλήνιο πρωτάθλημα μετά από 39 χρόνια, με την ομάδα τότε, με Αλεξανδρή, Παπαγεωργίου κλπ.
Την δεκαετία του 80΄ ο ανταγωνισμός έκανε τις ομάδες, του ΑΡΗ και του ΠΑΟΚ ελκυστικές, με τον κόσμο να παρακολουθεί την μάχη για το πρωτάθλημα πλεον και στην Θεσσαλονίκη. Έτσι η δεκαετία του 80΄ απέδειξε, ότι ο ανταγωνισμός είναι πάντοτε υπερ των ομάδων και του κόσμου. Όπου δεν υπάρχει ανταγωνισμός το ενδιαφέρον του κόσμου χάνεται και οι φίλαθλοι λιγοστεύουν. Για παράδειγμα, αναφερόμενοι και στο ποδόσφαιρό που είναι πιο λαοφιλές, τα μεγαλύτερα παιχνίδια ήταν τα ντέρμπι: Μίλαν – Ίντερ, Η Γιουβέντους με την Τορίνο, Λίβερπουλ – Έβερτον κλπ».
Για τον Παναγιώτη Φασούλα: «Χάρηκα πάρα πολύ για την είσοδο του στο Hall of Fame, γιατί ο Παναγιώτης ήταν μια ζωή αδικημένος και κυνηγημένος.! Είχε ένα σοβαρό οικογενειακό πρόβλημα που αντιμετώπιζε. Αγωνίστηκε και για εμένα στον Ολυμπιακό και ήταν εξαιρετικός. Είναι Θεσσαλονικιός, δεν έχει διακριθεί ποτέ… Πείτε μου μία φορά που κάποιος είπε «Μπράβο τον Φασούλα»! Δεν μπορεί να ήταν μονίμως χάλια. Το παιδί έχει παίξει εκατό φορές και έχει πάρει ένα – δύο μπράβο συνολικά. Για αυτό τον λόγο εγώ, όντας πειθαρχημένος, όταν κάποιος δυνατός αντίπαλός μου διακριθεί, θα χαρώ αρκετά, καθώς μέσα από τα παιχνίδια μας πέτυχε την διάκριση του. Εμένα θυμάμαι, όταν με είχε ρωτήσει ο Κόκαλης για το ποιος είναι καλύτερος, ο «τάδε» ή ο «τάδε», μιλώντας για δύο πλέϊ μέικερ, είχα πει …ο Φασούλας! Μου είπε πως ο Φασούλας δεν είναι πλέι μέικερ, εγώ όμως ήθελα τον Φασούλα. Και αυτά που λέγονται ότι τον είχα συμφωνημένο να έρθει δεν ισχύουν. Ούτε το γεγονός ότι εγώ τον είχα στείλει πρώτα στην Αμερική».
Για την αμφιλεγόμενη φάση με τον Φασούλα: «Στο NBA όταν γίνεται μια κακή φάση το δείχνουν μόνο μια φορά, αντίθετα όταν γίνεται μια καλή και θεαματική φάση το δείχνουν 10 φορές. Στην Ελλάδα εμείς κάνουμε το ακριβώς αντίθετο».
Για τον Πρέλεβιτς: «Ο Πρέλεβιτς ήταν η αδυναμία μου, έπαιζε στην base line και ο Μπάρλοου και ο Λέβνγκστον έκαναν διπλό σκριν ώστε να περάσει την ρακέτα και να φτάσει στην δεξιά μεριά. Αν τυχόν δεν σούταρε ο Μπάνε, πήγαινε ο Μπάρλοου στην γωνία και ο Λέβινγκστον έπαιζε ένας εναντίον ενός κάτω από το καλάθι.
Ο Μπάνε είναι παλικάρι! Έβαλε το κεφάλι του στον «ντορβά» και είναι πρόεδρος στον ΠΑΟΚ. Ήταν αγωνιστής στα παιχνίδια και αυτόν που είναι αγωνιστής τον σέβεσαι».
Για το ποιον θα διάλεγε ανάμεσα σε Γιαννάκη και Πρέλεβιτς: «Θα διάλεγα τον Γιαννάκη».
Για το ποιον θα διάλεγε αναμεσα σε Γκαλη και Πρέλεβιτς: «Θα διάλεγα τον Γκάλη. Αυτή η επιλογή είναι εύκολη, είναι σαν να παίζεις με «σημαδεμένη τράπουλα». Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν εκτιμώ τον Πρέλεβιτς. Ο κάθε παίκτης χρησιμεύει διαφορετικά στο παιχνίδι.
Εγώ ήθελα έναν παίκτη, τον Σωτήρη τον Σακελαρίου. Τον Σακελαρίου όμως τον ήθελε και ο ΠΑΟΚ. Το παιδί έπαιρνε τηλέφωνο και εγώ του έλεγα «Σωτήρη δεν είμαστε έτοιμοι». Εγώ ήθελα τον Γιαννάκη, με τον οποίο είχα μιλήσει 5 μήνες πριν γιατι ήθελα έναν παικτη να φυλάει την ρακέτα και να είναι καλός στην άμυνα βοήθειας. Σε αυτό ήταν ιδανικός ο Γιαννάκης. Και είχα πει τότε πως το να μην παίξουν μαζί Γιαννάκης και Γκάλης θα είναι έγκλημα. Αυτοι οι δύο θα έπρεπε να παιξουν στον Άρη με προπονητή εμένα.
Το ίδιο έκανα και με τον Διαμαντίδη. Τον είχα πάρει στην Εθνική και κατηγορήθηκα ότι τον διάλεξα επειδη είναι από την Θεσσαλονίκη. Τον είχα προτείνει και στον Άρη και πράγματι ήταν η πρώτη φορά που με άκουσαν. Του προσέφεραν 650 χιλιάδες. Ο ίδιος όμως ήθελε να παίξει σε ομάδα που αγωνίζονταν στην Ευρωλίγκα. Και με είχε ρωτήσει σε ποια ομάδα θα έπρεπε να πάει, στον Ολυμπιακό ή στον Παναθηναϊκο; Και εγώ του απάντησα στον Παναθηναϊκό. Και την ιστορία την ξέρετε. Αυτό είχε αντίκτυπο και στην Εθνική, όπου πήραμε και το δεύτερο ευρωπαϊκο».