Με θλίψη και βαθιά συγκίνηση η Ισραηλτική Κοινότητα αποχαιρετά τον Γιάννη Μπουτάρη που έφυγε από τη ζωή το βράδυ του Σαββάτου (9/11) σε ηλικία 82 χρόνων.
Στην ανακοίνωση της ΙΚΘ, την οποία υπογράφει ο πρόεδρός της και πρόεδρος του Μουσείου Ολοκαυτώματος Ελλάδος - που αποτελούσε όραμα του Γιάννη Μπουτάρη και ευτύχησε να το δει να θεμελιώνεται- και του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Ελλάδος, Δαυίδ Σαλτιέλ, σημειώνεται πως ο Μπουτάρης ήταν «άνθρωπος με Α κεφαλαίο. Πάντα με ήθος. Πάντα με πάθος..»
«Όντας Δήμαρχος της πόλης, μίλησε με θάρρος για όλα όσα η Θεσσαλονίκη γνώριζε αλλά δεν μιλούσε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Για ό,τι δεν έγινε και ό,τι έγινε σε αυτή την πόλη. Έξυσε πληγές γιατί ήξερε πως δεν μπορεί η γενέτειρα του να πάει μπροστά αν δεν γνωρίζει την ιστορία και αν δεν κοιτάξει κατάματα το παρελθόν», αναφέρεται στην ανακοίνωση, η οποία εστιάζει τόσο στο μουσείο Ολοκαυτώματος, όσο και στην Πλατεία Ελευθερίας.
Η ανακοίνωση της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης
Σήμερα η Ισραηλιτική Κοινότητα Θεσσαλονίκης, ο Ελληνικός Εβραϊσμός πενθεί. Αποχαιρετά μια μεγάλη προσωπικότητα. Έναν πραγματικό φίλο.
Ο Γιάννης Μπουτάρης, ήταν ανήσυχο πνεύμα και άνθρωπος με ευρείες αντιλήψεις. Αγωνίστηκε για πολλά – στον επιχειρηματικό στίβο, στα κοινά. Ως πολίτης και ως άνθρωπος με Α κεφαλαίο. Πάντα με ήθος. Πάντα με πάθος.
Αντιμετώπιζε τους συνανθρώπους του με σεβασμό, χωρίς παρωπίδες, μακριά από διαχωριστικές γραμμές, διακρίσεις και προκαταλήψεις. Γινόταν ο ίδιος το παράδειγμα για αυτή τη στάση. Για να δείξει πως όταν κάτι το θέλουμε και πρέπει να γίνει … γίνεται.
Όντας Δήμαρχος της πόλης, μίλησε με θάρρος για όλα όσα η Θεσσαλονίκη γνώριζε αλλά δεν μιλούσε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Για ό,τι δεν έγινε και ό,τι έγινε σε αυτή την πόλη. Έξυσε πληγές γιατί ήξερε πως δεν μπορεί η γενέτειρα του να πάει μπροστά αν δεν γνωρίζει την ιστορία και αν δεν κοιτάξει κατάματα το παρελθόν.
Ήθελε η Πλατεία Ελευθερία να γίνει ένας τόπος μνήμης που θα αντανακλά ακριβώς αυτό. Έκανε την αρχή. Με γενναιότητα, χωρίς κομφορμισμούς.
Ήταν ένας από τους πρώτους που ενστερνίστηκε το όραμα για το Μουσείο Ολοκαυτώματος Ελλάδος και εργάστηκε ουσιαστικά για το σκοπό αυτό. Η συμβολή του ήταν θεμελιώδης για ότι θα έχει ολοκληρωθεί σε λίγα χρόνια.
Η Ισραηλιτική Κοινότητα Θεσσαλονίκης τον τίμησε το Ιανουάριο του 2024. Για όλα όσα ήταν. Ντόμπρος, εξωστρεφής, δίκαιος. Ένας πραγματικός, γνήσιος, Θεσσαλονικιός.
Εμείς που τον ζήσαμε – που συμπορευτήκαμε μαζί του - η Ισραηλιτική Κοινότητα Θεσσαλονίκης – ο Εβραϊσμός της Ελλάδος, θα τον θυμόμαστε πάντα. Αιωνία του η μνήμη.