-Η Βάσω Παπανδρέου ήταν μια πολιτικός που έχαιρε σεβασμού. Σκληρός χαρακτήρας, ήθελε να γίνεται η δουλειά και ζητούσε τον λόγο όταν αυτό δεν γινόταν. Για τα θέματα της Θεσσαλονίκης ήταν από πάνω. Και σε εποχές, κατά τις οποίες οι συνάδελφοί της μοίραζαν τις υποσχέσεις με το τσουβάλι. Έτσι γινόταν τότε. Χειρότερα από σήμερα. Να ξέρατε πόσες μεταχρονολογημένες επιταγές μοίρασαν σε αυτή την πόλη συνάδελφοί της υπουργοί όλων των κομμάτων... Τι να πρωτοπώ; Από τον βιολογικό καθαρισμό και το μετρό, μέχρι την Εγνατία και την περιφερειακή οδό. Τέλος πάντων, στην τότε διορισμένη Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας ήταν επικεφαλής ο Ηλίας Λιακόπουλος, κουμπάρος της υπουργού, που λογοδοτούσε κάθε μέρα για ό,τι γινόταν στην περιοχή. Ούτε σε αυτόν δεν χαριζόταν η Παπανδρέου. Σε μια περίοδο που οι υποδομές ήταν κυρίαρχο ζήτημα. Κι έτσι όσοι καλύπταμε τα θέματα της Περιφέρειας και κυρίως τις υποδομές είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε τη Βάσω Παπανδρέου εκ του σύνεγγυς, επειδή πραγματοποιούσε τακτικά αυτοψίες στα έργα ευθύνης της. Η υπευθυνότητα στο μάξιμουμ. Θυμάμαι τα γκάζια που έριχνε σε όσους καθυστερούσαν την υλοποίηση των έργων, προτού κλείσει κάθε περιοδεία της με τα αγαπημένα της ψάρια. Θυμάμαι την πίεση που ασκούσε με αυστηρότητα προκειμένου να μην εκτεθεί στα χρονοδιαγράμματα. Την οργή της με την τότε νέα δυτική είσοδο Θεσσαλονίκης, που ο εργολάβος έφερνε αστείες δικαιολογίες. Την περιοδεία με τους συντάκτες της Θεσσαλονίκης στο δυτικό τμήμα της Εγνατίας οδού που τότε κατασκευαζόταν και την έκρηξή της όταν της παρουσίασαν ολοκληρωμένη μια σήραγγα, χωρίς να έχουν αποκαταστήσει το πράσινο. Τελειομανής, αυστηρή, άνθρωπος του καθήκοντος και του ήθους. Και με πολιτικό μέγεθος τεράστιο. Η Βάσω Παπανδρέου θα μείνει αξέχαστη.
-Όσοι πίστευαν πως για την εκλογή του νέου περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας το Μέγαρο Μαξίμου θα βάλει το χεράκι του, μάλλον χτες απογοητεύτηκαν. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, ήταν σαφέστατος: «Η υποστήριξη ήταν στην παράταξη και στον κ. Τζιτζικώστα και οδήγησε σε μία ακόμα πανηγυρική επανεκλογή με πολύ μεγάλο ποσοστό. Αυτή τώρα, είναι μία απόφαση που θα λάβουν μεταξύ τους οι περιφερειακοί σύμβουλοι, δηλαδή, η παράταξη η οποία κατάφερε και επέτυχε αυτή τη μεγάλη νίκη και κάνει ένα πολύ σημαντικό έργο. Είναι μία δουλειά και λόγω του επικεφαλής και επομένου Επιτρόπου της χώρας μας, του κ. Τζιτζικώστα αλλά και λόγω της πολύ καλής ομάδας που δημιούργησε με το πολύ καλό ψηφοδέλτιο που είχε σε κάθε νομό της Κεντρικής Μακεδονίας. Οπότε περιμένουμε, όταν έρθει εκείνη η στιγμή, το συντομότερο δυνατόν δηλαδή, χωρίς να υπάρχει κενό στην διοίκηση της Περιφέρειας, το όνομα του νέου ή της νέας Περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας». Αυτονόητο εάν κάποιος σκεφτεί ότι η παράταξη Τζιτζικώστα, «Αλληλεγγύη», είναι αυτοδιοικητική παράταξη από το 2014 και η ΝΔ τη στηρίζει. Δεν τη δημιούργησε το κόμμα. Αντιθέτως, στην πρώτη εμφάνισή της ήταν απέναντι στην κομματική επιλογή (επί Αντώνη Σαμαρά). Οπότε είναι λογικό το Μέγαρο Μαξίμου να αφήνει ή καλύτερα να εμπιστεύεται τους περιφερειακούς συμβούλους και φυσικά τον κ. Τζιτζικώστα να αποφασίσουν μεταξύ τους ποιος ή ποια θα τον αντικαταστήσει όταν με το καλό αναλάβει Επίτροπος της ΕΕ...
-Βέροια μπορεί να μην πήγε ο Στέφανος Κασσελάκης, όμως και η περιοδεία του στη δυτική Μακεδονία δεν είναι ακριβώς στη δυτική Μακεδονία, διότι περιλαμβάνει και Έδεσσα σήμερα. Θα έπρεπε να είναι αναμενόμενο. Τόσο αγώνα για τον κ. Κασσελάκη κάνει η Θεοδώρα Τζάκρη, να μην πάει στην ιδιαίτερη πατρίδα της ο πρώην πρόεδρος; Σε κάθε περίπτωση, ο κ. Κασσελάκης μού λένε ότι θα πραγματοποιήσει σε σύντομο χρονικό διάστημα μια τουρνέ σε όσο το δυνατόν περισσότερες περιοχές της χώρας, ώστε να διαδώσει το δικό του αφήγημα και να στήσει πλέον έναν μηχανισμό με υποστηρικτές του, για να ανατρέψει με κάθε τρόπο τις προσπάθειες αποκλεισμού του από την εκλογική διαδικασία για την ανάδειξη νέου προέδρου στον ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ. Και όπως λένε άσπονδοι φίλοι του στη Θεσσαλονίκη, ο στόχος του είναι να κυριαρχήσει στο συνέδριο, για να μπορεί να κάνει τις αλλαγές που θα στρώσουν το έδαφος της εκλογής του. Έτσι θα στερήσει και τα θεσμικά όπλα που έχουν αυτή τη στιγμή στην κατοχή τους οι εσωκομματικοί αντίπαλοί του. Εμείς πάλι ελπίζουμε να περιλάβει και τη Θεσσαλονίκη στις περιοδείες του μήπως και έχουν την ευκαιρία να τον δουν κι από κοντά οι φίλοι και οι οπαδοί του στην πόλη. Έχει και μάλιστα αρκετούς για να μην πω πολλούς...
-Επιστρέφω για να κλείσω για σήμερα στο briefing της Θεσσαλονίκης και στον κ. Μαρινάκη, ο οποίος χτες εκλήθη να απαντήσει για τα αγριογούρουνα σε Πανόραμα και Πεύκα και η αλήθεια είναι ότι η απάντησή του ήταν αμήχανη. Όχι ότι θα μπορούσε να είναι κι αλλιώτικη... Και επίσης κλήθηκε να απαντήσει στο «θέμα» του πάρτι της παράδοσης του μετρό Θεσσαλονίκης και σε όσα κυκλοφορούν για τον Αντώνη Ρέμο, τον Διονύση Σαββόπουλο και άλλα παρόμοια. Ο κ. Μαρινάκης επίσης με μια αμηχανία είπε ότι «δεν έχουν καμία βάση αυτά τα δημοσιεύματα. Τα βλέπω έτσι κι εγώ με μεγάλη απορία και λέω αν το γραφείο μου είναι ακριβώς στον ίδιο χώρο με αυτό που περιγράφεται σε αυτά τα δημοσιεύματα. Προφανώς, είναι ευθύνη αυτών που θα διοργανώσουν την τελετή εγκαινίων και νομίζω ότι και λίγη σημασία έχει για τον κόσμο μία τελετή». Και τη σκυτάλη στο ίδιο ζήτημα πήραν Χρήστος Γιαννούλης και Νίκος Ταχιάος στη Βουλή. Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ αστειεύτηκε με το τραγούδι του Ρέμου «έλα να με τελειώσεις», λέγοντας ότι «έχει διττή ερμηνεία, είτε με τη σπουδή της ταχύτητας που μπορεί να εμπεριέχει και το στοιχείο της προχειρότητας ή το διθυραμβικό, που θέλει να αποδώσει ότι στις 30 Νοεμβρίου θα μπει σε εμπορική λειτουργία το μετρό της Θεσσαλονίκης. Πληρωμένη η απάντηση του υφυπουργού Υποδομών: «Αυτό το τραγούδι στο οποίο αναφερθήκατε μάλλον εθνικό ύμνος του ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτή την εποχή...». Ο κ. Γιαννούλης ανταπάντησε ότι «εάν υπάρχουν στίχοι που χαρακτηρίζουν την πολιτική πρακτική του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αυτοί του Αντώνη Ρέμου, αλλά αυτοί που λένε (σσ: του Γιάννη Ρίτσου) για την πολιτική αντιπαράθεση ότι «καταλαβαινόμαστε τώρα, δεν χρειάζονται περισσότερα», και γι' αυτούς που θέλουν να ενώνουν τον κόσμο κι όχι να τον χωρίσουν. Γιατί αυτές οι αιχμές δεν βοηθούν στο να ενωθεί ο κόσμος, αλλά αναπαράγεται ένα στερεότυπο αντιπαράθεσης που δεν οδηγεί πουθενά». Μα χωρίς Ρέμο το μετρό Θεσσαλονίκης;