Στην Κωνσταντινούπολη τοποθετήθηκε τελικά, μετά από την χώρα μας, ο επικεφαλής της Socar Hellas. Η αζέρικη μητρική εταιρεία, όπως πληροφορούμαστε, κυνηγά τώρα εκεί ένα καλό deal και τον έστειλε εκεί, αφού, ούτως ή άλλως, το αντίστοιχο ελληνικό με τον ΔΕΣΦΑ (φυσικό αέριο), κόλλησε. Το πρόβλημα για τους Αζέρους είναι ότι και «απέναντι» άτυχοι είναι, προς το παρόν. Κι αυτό γιατί λόγω της ρευστής πολιτικής κατάστασης που επικρατεί – για τους γνωστούς λόγους – τίποτα δεν προχωρά. Ομως, δηλώνουν αισιόδοξοι. Κι αυτό γιατί, όπως λένε, ό,τι κι αν γίνει, η κατάσταση θα ομαλοποιηθεί, ενώ στην Ελλάδα, η επικρατούσα άποψη για τις αποκρατικοποιήσεις πολύ δύσκολα θα αλλάξει.
Η περίπτωση του Ελληνικού, είναι η πιο χαρακτηριστική και πλέον συνιστά το σύνηθες παράδειγμα που χρησιμοποιούν όλοι όταν η συζήτηση φτάνει σε αυτό το θέμα. Οι τελευταίες πληροφορίες από αυτό το μέτωπο αναφέρουν ότι εξετάζεται ακόμα και το ενδεχόμενο να χαρακτηρισθούν «διατηρητέοι» οι διάδρομοι προσγείωσης και απογείωσης του παλιού αεροδρομίου.
Το μόνο που μπορεί να σώσει, απ' ό,τι μαθαίνουμε, την επένδυση, είναι η προειδοποίηση της κινεζικής Fosun, που συμμετέχει στην νικήτρια κοινοπραξία, ότι «δεν πρόκειται να δεχθεί καμμία αλλαγή στη σύμβαση, πέραν όσων συμφωνήθηκαν». Αν και οι Κινέζοι, με τη συγκεκριμένη επένδυση δεν ασχολήθηκαν ποτέ – έως τώρα – σοβαρά. Διαφορετικά, η εξέλιξη της θα ήταν διαφορετική.
Οπως για παράδειγμα συνέβη στην περίπτωση του Θριασείου, όπου μετά τα 588 στρέμματα βγαίνουν προς πώληση άλλα 1400. Η πηγή μας, που έχει αποδειχθεί ότι ξέρει πρόσωπα και πράγματα στο κομμάτι των αποκρατικοποιήσεων, μας ενημέρωσε ότι αυτό που συνέβη ήταν ότι απλώς οι πιέσεις της κινεζικής Cosco «έπιασαν τόπο». Γι αυτό άλλωστε και δεν είχε συμμετάσχει στην α' φάση του διαγωνισμού η ιδιοκτήτρια πλέον του λιμανιού του Πειραιά.