Η αυριανή εκδήλωση (Τετάρτη 23 Νοεμβρίου, στις 6 μ.μ., στο Μακεδονία Παλάς) του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος και του υπουργείου Εθνικής Αμύνης για τη συμμετοχή των επιχειρήσεων στις αμυντικές και άλλες προμήθειες των ενόπλων δυνάμεων θα έπρεπε να έχει γίνει εδώ και καιρό. Για την ακρίβεια εδώ και δεκαετίες. Μόνο που από τη δεκαετία του 1950 –για να μην πάμε παλαιότερα- οι επιχειρήσεις της Βορείου Ελλάδος ήταν επί της ουσίας αποκλεισμένες από τις προμήθειες του ελληνικού δημοσίου, άρα και από τις προμήθειες των ενόπλων δυνάμεων.
Την ώρα που επιχειρηματικές αυτοκρατορίες στο νότο της χώρας –κυρίως στην Αττικοβοιωτία- στήθηκαν με τη σιγουριά του δημόσιου ταμείου, στη Θεσσαλονίκη, στη Μακεδονία, στη Θράκη και στην Ήπειρο οι μεταποιητικές επιχειρήσεις αναπτύσσονταν με βάση την ανταγωνιστικότητά τους στις διεθνείς αγορές, κάτι εξαιρετικά δύσκολο και πολύπλοκο.
Το σκηνικό δεν άλλαξε ιδιαίτερα ούτε όταν η Ελλάδα μπήκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση κι επομένως το παιχνίδι του ανταγωνισμού άνοιξε, έγινε πιο διάφανο. Ούτε, όμως, και στα χρόνια της πρόσφατης πολύχρονης κρίσης. Οι βιομηχανίες του Βορρά βρίσκονται σταθερά εκτός προμηθειών του δημοσίου, εκτός ίσως κάποιων εξαιρέσεων που απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Οι κατά καιρούς μεμονωμένες ή οργανωμένες διαμαρτυρίες και παραστάσεις δεν έπιασαν τόπο, καθώς είχαν απέναντι τους ένα συμπαγές πολιτικό και οικονομικό σύστημα. Δεν είναι λίγες οι φορές που επιχειρηματίες της Β. Ελλάδος εξομολογούνταν ότι μάθαιναν για κάποια προμήθεια, αφού είχε παρέλθει η ημερομηνία για να καταθέσουν προσφορά.
Με αυτά τα δεδομένα έχει ενδιαφέρον να δούμε πού θα καταλήξει η νέα πρωτοβουλία του ΣΒΒΕ, που σε αυτή τη φάση φαίνεται να έχει ως σύμμαχο τον κ. Π. Καμμένο. Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας θα βρεθεί την Τετάρτη στη Θεσσαλονίκη για να δώσει με τον τρόπο του το στίγμα των προθέσεων της κυβέρνησης να ανοίξει το παιχνίδι, αλλά το αποτέλεσμα θα κριθεί μόνο στην πράξη. Όπως έχει αποδειχθεί κατ’ επανάληψη οι διοικητικοί γραφειοκρατικοί μηχανισμοί είναι ισχυρότεροι από την βούληση ενός υπουργού, ακόμη κι ενός πρωθυπουργού.
Σε κάθε περίπτωση οι επιχειρήσεις της Β. Ελλάδος οφείλουν να διεκδικήσουν ότι περισσότερο μπορούν από τις προμήθειες των ενόπλων δυνάμεων. Ο στρατός, το ναυτικό και η αεροπορία, αλλά και η αστυνομία και η πυροσβεστική, αποτελούν έναν δυναμικό μικρόκοσμο που χρειάζεται σχεδόν τα πάντα. Προϊόντα και υπηρεσίες. Από τρόφιμα και ρουχισμό, μέχρι εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας. Στην περιοχή του βορειοελλαδικού τόξου χιλιάδες επιχειρήσεις λειτουργούν ανταγωνιστικά, πουλούν στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα και είναι βέβαιον ότι μπορούν να καλύψουν αυτές τις ανάγκες.
Η αλήθεια είναι ότι παντού στον κόσμο με πρόσχημα την ασφάλεια πολλοί κανόνες της ελεύθερης αγοράς παρακάμπτονται. Εν προκειμένω οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν τους δικούς τους ειδικούς κανόνες, τους οποίους θα αναλύσουν οι αρμόδιοι επιτελείς που θα συνοδεύουν τον Πάνο Καμμένο. Όπως φαίνεται από το πρόγραμμα της εκδήλωσης στόχος είναι να εξαχθούν πρακτικά συμπεράσματα και να ενημερωθούν υπεύθυνα και εις βάθος οι επιχειρήσεις που ενδιαφέρονται να πουλήσουν στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Πρόκειται για μια καλή νέα αρχή σε ένα θέμα που μέχρι σήμερα πληγώνει την επιχειρηματικότητα του Βορρά, αλλά μπορεί να μεταλλαχθεί σε αναπτυξιακή ευκαιρία.
Η Ελλάδα πληρώνει πολλά για την άμυνα της, λόγω –κυρίως- της εξ’ ανατολών απειλής. Άλλωστε οι μεγάλες αμυντικές δαπάνες είναι ένα από τα επιχειρήματα για την διευθέτηση του ελληνικού δημοσίου χρέους με ευνοϊκούς όρους. Γιατί, λοιπόν, ένα μέρος αυτών των κονδυλίων να μην διατεθούν για προϊόντα και υπηρεσίες που παράγονται στο Βορρά της χώρας;