-Άρχισε τώρα και ο στιγματισμός; Ο Στέφανος Κασσελάκης αντιλαμβάνεται πως ενδεχόμενη αποχώρηση των στελεχών και μελών που ανήκουν στην ομάδα Αχτσιόγλου, αποδυναμώνουν αποφασιστικά τον ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ και κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να μη φύγουν από το... μαντρί. Υπό την πίεση και των τελευταίων δημοσκοπήσεων και με την παρατεινόμενη αναταραχή στο κόμμα, ο πρόεδρος επιχειρεί ακόμα και με αδόκιμους τρόπους να συγκρατήσει τον κόσμο. Η χρήση όμως του όρου "αποστασία" στην Ελλάδα κουβαλάει βαρύ πολιτικό φορτίο και έχει συνδεθεί με αλήστου μνήμης εποχές και με συγκεκριμένα πρόσωπα. Τέτοιες εκφράσεις δε, όπως μου λέει στέλεχος της Θεσσαλονίκης του κλίματος Αχτσιόγλου, δεν βοηθούν καθόλου, ειδικά εν όψει ενός Σαββατοκύριακου εξελίξεων και πιθανώς αποφάσεων στη συγκεκριμένη ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ. Εκεί που πάνε να τα βρούνε, έστω και με περίοδο ανοχής (βλέπε ευρωεκλογές), εκεί τα χάνουν πάλι και οι φυγόκεντρες τάσεις ενισχύονται και επισπεύδονται. Μια απλή ανάγνωση των εξελίξεων από απόσταση 550 χιλιομέτρων. Η τεχνολογία εξάλλου έχει φροντίσει να μηδενίζει κάτι τέτοια και να μας φέρνει όλους πιο κοντά... Στους ρυθμούς της τεχνολογίας κινούνται άλλωστε πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ στη Θεσσαλονίκη αυτό το Σαββατοκύριακο, καθώς ετοιμάζονται να αφιερώσουν αρκετό χρόνο μπροστά σε οθόνες υπολογιστών και κινητών, συμμετέχοντας στην πανελλαδική τηλεσυγκέντρωση των φίλων της ομάδας Αχτσιόγλου... Και στα τοπικά πηγαδάκια θέμα συζήτησης αποτελεί κυρίως η αποχώρηση των δυο γραμματέων των τοπικών νομαρχιακών επιτροπών Α' και Β' Θεσσαλονίκης του κόμματος.
-Ο νεοεκλεγμένος δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Στέλιος Αγγελούδης, φαίνεται σιγά σιγά να καταλήγει στα πρόσωπα που θα στελεχώσουν τη διοίκησή του από την πρώτη μέρα του νέου έτους. Πολλά ακούμε, πολλά γνωρίζουμε, όμως όσα ξέρει ο νοικοκύρης δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος. Το καυτό χαρτοφυλάκιο της καθαριότητας πάντως φαίνεται πως έχει κλειδώσει, με τον Γιώργο Δημαρέλο να το αναλαμβάνει. Νέος άνθρωπος, με σημαντική εμπειρία στον δήμο Θεσσαλονίκης όμως, ο κ. Δημαρέλος θα πρέπει να αποδείξει πλέον ότι έχει και πολύ γερό στομάχι, διότι η καθαριότητα αποδείχτηκε τομέας, στον οποίο οι προηγούμενες διοικήσεις, και εκείνη του Γιάννη Μπουτάρη, στην οποία συμμετείχε και ο ίδιος, και η απερχόμενη του Κωνσταντίνου Ζέρβα, δεν τα κατάφεραν ικανοποιητικά για τους πολίτες, δεδομένου ότι μαζί με το κυκλοφοριακό παραμένουν τα top προβλήματα για τους Θεσσαλονικείς. Η μεγάλη ευθύνη, δείχνει πάντως και την εμπιστοσύνη και την αναγνώριση των ικανοτήτων του κ. Δημαρέλου από τον κ. Αγγελούδη, καθώς φαίνεται να επενδύει πολλά πάνω του στο στόχο για μια επιτυχημένη διοίκηση...
-Μένω στα δημοτικά, καθώς ο νεοεκλεγμένος δήμαρχος Κορδελιού – Ευόσμου, Λευτέρης Αλεξανδρίδης, φαίνεται πως θα φορτωθεί προσωπικά να τραβήξει το... κάρο. Ακούω ακόμα κι από συνεργάτες του ότι υπάρχει μια δυσκολία στη στελέχωση της διοίκησης, κι αν όχι σε πρώτη φάση, ο πάγκος για το rotation, τον ανασχηματισμό στα μέσα της θητείας, φαντάζει... ισχνός. Δεν έχει να κάνει με τα πρόσωπα και τις ικανότητές τους, αλλά με το γνωστικό αντικείμενό τους και την απουσία επαρκούς τεχνοκρατικής κατάρτισης και αυτοδιοικητικής εμπειρίας. Δεν είναι ο μόνος ο κ. Αλεξανδρίδης, που αντιμετωπίζει τέτοιο πρόβλημα. Σχεδόν όλοι οι δήμαρχοι έχουν κενά, όμως εκείνοι που αναλαμβάνουν για πρώτη φορά καθήκοντα έχουν μια δυσκολία μεγαλύτερη. Λύσεις βέβαια πάντα υπάρχουν και εφόσον ο δήμαρχος ως πρόσωπο έχει τη διάθεση να αφοσιωθεί στα καθήκοντά του, θα το στρώσει το πράγμα. Στην περίπτωση Αλεξανδρίδη εάν κρίνουμε από την κινητικότητά του μετεκλογικά και προτού ακόμα αναλάβει καθήκοντα, υπάρχει και η διάθεση και η βούληση, άρα ξεκινάει από καλή βάση. Στην οποία προσθέτω και το πλεονέκτημα της συνεννόησης και της συνεργασίας, το οποίο προβάλλει σε κάθε κίνησή του ο νέος δήμαρχος Κορδελιού – Ευόσμου.
-Μια Κυρία της Αυτοδιοίκησης στη Θεσσαλονίκη, που άφησε το ανεξίτηλο το στίγμα της, επειδή πάνω από πολιτικός ήταν άνθρωπος, μας άφησε σαν σήμερα πριν από πέντε χρόνια. Τέτοια μέρα η Γιάννα Τζάκη έφυγε από κοντά μας το 2018. Το κενό είναι ακόμα πολύ μεγάλο και προφανώς δυσαναπλήρωτο. Και με αφορμή την απώλειά της, την οποία μάς θύμισε η κόρη της Πέννη, θα ήθελα να συστήσω στις σύγχρονες γυναίκες πολιτικούς να ρωτήσουν και να μάθουν για τη Γιάννα και το έργο της, για τη στάση ζωής της και την κοινωνική συμπεριφορά της, για τον αγώνα της και την αξιοπρέπειά της, σε συνθήκες πιο δύσκολες στην πολιτική και την αυτοδιοίκηση για τις γυναίκες, σε σχέση με τις σημερινές. Τότε στη Voria γράφαμε ότι η Θεσσαλονίκη έχασε το χαμόγελό της. Και είχαμε δίκιο.